II SAB/Kr 237/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Paweł Darmoń Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2014 r. sprawy ze skargi A. W. na bezczynność "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie sądowe umarza; III. zasądza od "T" S.A. w K. na rzecz skarżącego A. W. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. W. pismem z dnia 16 czerwca 2014r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność "T" S.A. w K., polegającą w jego ocenie na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 21 czerwca 2013r., dotyczący udostępnienia kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych na szczegółowo wskazanych działkach skarżącego. W uzasadnieniu skargi podano, że pismo "T" S.A. z dnia 31 lipca 2013r. nie zawierało odpowiedzi na wniosek. Ponadto skarżący wskazał, że pojęcie "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja energii i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym sam urzeczywistniania dobra wspólnego, są "zadaniami publicznymi". Skoro "T" S.A. zajmuje się dystrybucją energii elektrycznej, to wykonuje zadania publiczne i w związku z tym jest zobowiązany do udostępniania informacji publicznej w oparciu o art. 4 ust.1 pkt 5 w/w ustawy. W odpowiedzi na skargę "T" S.A. w K., wniósł o jej oddalenie wskazując, iż pismem z dnia 1 września 2014r. podał informację, iż udostępnił skarżącemu decyzję zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia 6.09.1974r., a oprócz niej nie dysponuje innymi dokumentami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem rozpoznawanej sprawy była kwestia bezczynności spółki prawa handlowego - "T" S.A. z siedzibą w K. - dotyczącej nieudostępnienia informacji publicznej. Postępowanie administracyjne we wskazanym zakresie wszczęte zostało wnioskiem skarżącego z dnia 21 czerwca 2013r. Treść żądania skarżącego dotyczyła udostępnienia kserokopii wszelkich ewentualnych decyzji, stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii elektroenergetycznych na jego działce. Z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Powołana ustawa reguluje zakres podmiotowy i przedmiotowy jej stosowania, a także tryb i procedurę udostępniania informacji publicznej. Żądane dokumenty stanowią informację publiczną oraz skarżona spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia, co zostało powszechnie przyjęte w orzecznictwie sądowym (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30.08.2013r., II SA/Kr 115/13, a także wyrok NSA z 17.07.2013r., sygn. akt I OSK 642/13). Stanowisko to wskazuje, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy). Zatem w świetle powołanego przepisu wnioskowane przez skarżącego kopie decyzji administracyjnych związanych z procesem inwestycyjnym obejmującym budowę linii energetycznej na jego działce - posiadają status informacji publicznej. Co do kwestii, czy "T" S.A. w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 cyt. ustawy obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873). Z uwagi na powyższe uznać należy, iż przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym, gdyż zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi, o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych. Wobec tego "T" S.A. w K. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem złożonym w niniejszej sprawie. Jednocześnie "T" S.A. przed złożeniem skargi nie udzielił skarżącemu wnioskowanej informacji. "T" S.A. dopiero w odpowiedzi na skargę a także w dalszych pismach tj. w piśmie z dnia 1 i 8 września 2014r. (k. 48-49) udostępnił skarżącemu decyzję zatwierdzającą plan realizacyjny z dnia 6.09.1974r., przy jednoczesnym oświadczeniu, iż nie dysponuje innymi decyzjami. Brak jest jednocześnie dowodu nadania pisma z dnia 4 października 2013r. do pełnomocnika skarżącego przed złożeniem przez niego skargi. Jednakże po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano "T" S.A., udostępnił kserokopie posiadanej decyzji, informując jednocześnie, że innych dokumentów, w tym innych decyzji administracyjnych nie posiada. Zauważyć przy tym należy, że skarżący nie wskazuje jakich konkretnie decyzji administracyjnych, to jest kiedy konkretnie wydanych i przez jakie organy żąda. Skarżący nie wykazał także, że "T" posiada inne dokumenty ponad te co przekazał. Mając więc na uwadze, że udostępnione zostały skarżącemu dokumenty dotyczące interesującej go kwestii, przy jednoczesnym braku konkretnych zarzutów wskazujących na niekompletność otrzymanej dokumentacji, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Nie ulega przy tym wątpliwości, że "T" S.A. udzielił skarżącej żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność "T" S.A. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że udostępnienia informacji dopiero po ponad 1 roku od wniosku, co powoduje, że można w jej działaniu doszukać się złego zamiaru czy celowego unikania udzielenia informacji publicznej. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.