II SAB/Kr 252/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2013 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. – T.G. sprawy ze skargi Rejonowego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Spółka z o.o. w B. na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. zobowiązuje Burmistrza Miasta B. do wydania w terminie 14 dni aktu lub dokonania czynności w zakresie pkt. 2 i 3 w sprawie z wniosku Rejonowego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Spółka z o.o. w B. z dnia 2 maja 2013 r. znak: [...] II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Burmistrza Miasta B. na rzecz strony skarżącej- Rejonowego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego Spółka z o.o. w B. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia 11 września 2013r. "A" sp. z o. o. z/s w B. wniosło skargę na bezczynność Burmistrza Miasta w zakresie nieudzielenia wnioskowanej informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż strona skarżąca wnioskiem z dnia 2 maja 2013r. wystąpiła do Burmistrza Miasta na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) o udzielenie następujących informacji publicznych za okres 2011r., 2012r. i 2013r. w zakresie podania: 1) ilu przewoźnikom zostały wystawione w tym okresie faktury za korzystanie z przystanków autobusowych, 2) wykazu podmiotów, którym wystawiono faktury w tym czasie z wyszczególnieniem przystanków za które naliczano opłaty, należnych kwot do zapłaty i terminów zapłaty, 3) wykazu podmiotów które zapłaciły za korzystanie z przystanków, na jaką kwotę i kiedy. Strona skarżąca podała, że decyzją z dnia 20.05.2013r. znak: [...] Burmistrz Miasta odmówił udostępnienia informacji publicznej w zakresie udostępnienia wykazu podmiotów, które zapłaciły opłatę za korzystanie z przystanków w okresie od 2011r. do 2013r. z podaniem wysokości kwot, terminu zapłaty oraz kwot należnych do zapłaty i ich terminów zapłaty. Ponadto organ podał, że w okresie od 2011-2013 wystawiono 46 faktury, podał wykaz 46 przewoźników i wykaz przystanków oraz wpływy za korzystanie - podane łącznie. W pozostałym zakresie organ odmówił podania informacji powołując się na art. 293 Ordynacji podatkowej. Od decyzji tej skarżący odwołał się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], które decyzją z dnia 26.06.2013r. sygn. akt [...] uchyliło w całości decyzję organu l instancji i przekazało organowi sprawę do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że informacje, których udzielenia domaga się skarżący nie są to informacje o podatnikach zawierające dane wynikające ze złożonych przez nich deklaracji bądź innych dokumentów postępowania podatkowego, dlatego udzielenie informacji publicznej odnośnie wykazu podmiotów ponoszących opłaty za korzystanie z przystanków z podaniem wysokości kwot i terminów zapłaty z tego tytułu nie stanowi tajemnicy skarbową w rozumieniu art. 293 Ordynacji podatkowej. Pismem doręczonym dnia 23.07.2013r. Burmistrz Miasta udzielił informacji, jednak znowu nie w zakresie jakim domagał się tego skarżący w swoim wniosku , a następnie pismem z dnia 14.08.2013r. na skutek interwencji skarżącego poinformował, że informacja została podana w sposób wyczerpujący. Natomiast w rozmowie z burmistrzem ustalił, iż otrzyma żądane informacje po przedłożeniu tabeli z wykazem żądań, co też niezwłocznie skarżący uczynił tj. pismem z dnia 2.09.2013r. lecz pomimo tego organ nie przesłał żądanej informacji, ponownie jedynie powtarzając odpowiedź wcześniej już udzieloną w zakresie w/w pytania nr 1 zawartego we wniosku strony skarżącej. W ocenie strony skarżącej informacja dotychczas udzielona była niepełna, gdyż nie zawierała danych dotyczących przystanków za korzystanie z których wystawione były faktury, a także czy wszystkie faktury były zapłacone, co mogło oznaczać że nie wszystkie podmioty obciążone zostały opłatami. Nadto wniosek z dnia 2.09.2013r. jest odrębnym wnioskiem, a skarga dotyczy rozpatrzenia pierwotnego wniosku z dnia 2.05.2013r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż udzielił informacji objętej wnioskiem na wszystkie pytania co jego zdaniem uczyniono pismem z dnia 12 lipca 2013r. (doręczonym skarżącemu dnia 23.07.2013r.) znak: [...]. W ocenie organu pismo to zawierało wykazane podmioty, które w okresie 2011 – 2013r. zapłaciły opłatę za korzystanie z przystanków z podaniem wysokości kwot i terminu zapłaty. Podmioty zostały wskazane poprzez podanie ich nazw (firm), adresów. Przyporządkowane zostały do każdego podmiotu wysokości wpłat z tytułu opłaty za korzystanie z przystanków w latach 2011, 2012 i 2013. Została podana też informacja, iż terminy zapłaty przypadały na 15-tego każdego miesiąca z terminem 14 dni od wystawienia. W drugiej części tego pisma zostały ujawnione podmioty, które zalegają z płatnością za lata 2011-2013. Podmioty te zostały wskazane poprzez podanie ich nazw, adresów, kwot należnych do zapłaty. Została również podana informacja, iż terminy zapłaty wystawionych faktur przypadały na 15-tego każdego miesiąca z terminem 14 dni od wystawienia. W ten sposób organ udzielił pełnej informacji objętej wnioskiem. Natomiast żądana informacja w zakresie przesłanej przez stronę skarżącą tabeli do wypełnienia z 2.09.2013r. tj. przypisania należnych kwot do zapłaty i kwot zapłaconych w stosunku do każdego z wymienionych przewoźników w rozbiciu na poszczególne miesiące obejmujące 2011-2013r. stanowi w ocenie organu informację przetworzoną, w związku z czym wezwał skarżącego do wykazania, iż uzyskanie takiej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. I w tym stanie rzeczy złożona została skarga. Nadto organ wskazał, iż SKO w [...] decyzją z dnia 19.11.2013r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję skarżonego organu w zakresie odmowy udzielenia informacji tj. decyzję z dnia 30.09. 2013r., która stanowiła rozpatrzenie dodatkowego wniosku strony skarżącej z dnia 2.09.2013., stąd w ocenie organu brak bezczynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25. 07. 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art.1 ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a. kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 2 pkt. 8, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1- 4 tego przepisu. Skarga jako uzasadniona zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wskazać należy, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy odmowy udzielenia informacji publicznej, a zatem w myśl utrwalonego orzecznictwa, nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Następnie należy zaznaczyć, że informacja której domagał się skarżący, w myśl art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej stanowi informację publiczną, a Burmistrz Miasta w myśl art. 4 ust. 1 pkt. 4 w/w ustawy jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia. Odnosząc się następnie do zarzutu organu, dotyczącego wydania przez SKO w dniu 19 listopada 2013 roku decyzji (k.46 a.s.) utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza z 30 września 2013 roku odmawiającą udostępnienia informacji publicznej, należy podkreślić, że decyzje te dotyczą nowego wniosku strony skarżącej z dnia 2 września 2013 roku. Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast wniosek z dnia 2 maja 2013 roku znak: [...], a okolicznością istotną dla rozstrzygnięcia sprawy stanowi ocena, czy skarżony organ udzielił odpowiedzi zgodnie z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej z dnia 2 maja 2013 roku, tj. na wszystkie pytania w nim zawarte. Analiza pytań zawartych w w/w piśmie z 2 maja 2013 roku oraz treści pism Burmistrza Miasta z 17 maja 2013 roku i 12 lipca 2013 roku prowadzi do wniosku, że skarżony organ nie udzielił kompletnej informacji publicznej, odnośnie wszystkich okoliczności wskazanych we wniosku z 2 maja 2013 roku. Kompletna informacja została udzielona wyłącznie na pytanie oznaczone we wniosku nr 1. W pkt 2, strona skarżąca domagała się podania za okres 2011r., 2012r. i 2013r. wykazu podmiotów, którym wystawiono faktury w tym czasie z wyszczególnieniem przystanków za które naliczano opłaty, należnych kwot do zapłaty i terminów zapłaty. Z treści pytania w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że strona skarżąca domagała się podania za jakie konkretnie przystanki, jakiemu ściśle określonemu podmiotowi wystawiono faktury, ze wskazaniem kwot do zapłaty i terminów zapłaty wynikających z konkretnych faktur. Odpowiedź na to pytanie nie została udzielona. Globalny wykaz przewoźników, którym skarżony organ wystawił w powyższym okresie faktury, globalny wykaz przystanków, za które wystawiono faktury (bez wskazania jakiemu podmiotowi, za jaki przystanek) oraz podanie ogólnych zasad terminu zapłaty za faktury, nie stanowi wyczerpującej odpowiedzi na wyżej przytoczone pytanie. W pkt 3, strona skarżąca domagała się podania za okres 2011r., 2012r. i 2013r. wykazu podmiotów, które zapłaciły za korzystanie z przystanków, na jaką kwotę i kiedy. Z powyższego wynika, że żądanie dotyczy podania informacji, w jakim konkretnie terminie i jaką kwotę, faktycznie zapłaciły poszczególne podmioty w w/w okresie. Ogólny wykaz wpłat z wyszczególnieniem za całe lata 2011r., 2012r. i 2013r. nie stanowi odpowiedzi na tak żądaną informację publiczną. Z powyższego wynika, że Burmistrz Miasta nie udzielił informacji publicznej w zakresie pkt 2 i 3 wniosku strony skarżącej, z dnia 2 maja 2013 roku znak: [...], w związku z czym orzeczono jak w pkt I wyroku na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Z uwagi na okoliczności faktyczne sprawy (częściowe udzielenie informacji publicznej) i nieznaczne przekroczenie terminu do udzielenia informacji publicznej, w pkt II Sąd stwierdził, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. (pkt. III wyroku).