II SAB/Kr 26/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na bezczynność T. D. S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 1 stycznia 2025 r. radca prawny M. W. wniósł w imieniu W. S. skargę na bezczynność T. D. S.A. z siedzibą w K. w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 10 lutego 2025 r. radca prawny M. W. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Z kolei zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 lutego 2025 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Obydwa wezwania zostały przesłane do pełnomocnika skarżącej drogą elektroniczną (ePUAP) i uznane za doręczone w dniu 27 lutego 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, a z zapisku urzędowego z dnia 3 kwietnia 2025 r. wynika, że do dnia 2 kwietnia 2025 r. również wpis nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Odesłanie do wymogów określonych dla pisma w postępowaniu sądowym oznacza konieczność spełnienia przez pismo będące skargą warunków ogólnych przewidzianych dla wszystkich pism strony określonych w art. 46 i nast. p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony (a więc i skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Zgodnie natomiast z treścią art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Na tle art. 46 § 3 p.p.s.a. nie budzi zatem wątpliwości, że załączenie dokumentu pełnomocnictwa do pisma procesowego, w sytuacji określonej w tym przepisie, stanowi warunek formalny tego pisma (por. uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., sygn. akt III CZP 74/03, publ. OSNC 2005/1/6). W konsekwencji niedołączenie pełnomocnictwa, w sytuacji kiedy pismo strony wnosi pełnomocnik, stanowi brak formalny, którego nieuzupełnienie, w wyznaczonym terminie rodzi określone skutki prawne. Ponadto stosownie do art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 214 § 1 p.p.s.a., do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie, w tym skargę wniesioną w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z treścią art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Natomiast jak stanowi § 2 tego przepisu, pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuci skargę, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis. Wniesiona w niniejszej sprawie drogą elektroniczną skarga została podpisana w imieniu skarżącej przez radcę prawnego M. W.. Do skargi nie zostało jednak doręczone pełnomocnictwo uprawniające radcę prawnego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi. Od skargi nie został także uiszczony należny wpis. Konieczne zatem stało się wezwanie pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały przesłane pełnomocnikowi strony skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP. Zgodnie z treścią art. 74a § 3 p.p.s.a., w celu doręczenia pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd przesyła na adres elektroniczny adresata zawiadomienie zawierające: 1) informację, że adresat może odebrać pismo w formie dokumentu elektronicznego, wraz ze wskazaniem adresu elektronicznego, z którego adresat może pobrać dokument i pod którym powinien dokonać potwierdzenia doręczenia dokumentu; 2) pouczenie dotyczące sposobu odbioru pisma, a w szczególności sposobu identyfikacji adresata pod wskazanym adresem elektronicznym w systemie teleinformatycznym wykorzystywanym przez sąd do obsługi doręczeń, oraz informację o wymogu podpisania urzędowego poświadczenia odbioru kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2 (art. 74a § 5 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma (art. 74a § 6 p.p.s.a.). W przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (art. 74a § 8 p.p.s.a.). W przypadku uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone sąd umożliwia adresatowi pisma dostęp do treści pisma w formie dokumentu elektronicznego w systemie teleinformatycznym sądu przez okres co najmniej trzech miesięcy od dnia uznania pisma w formie dokumentu elektronicznego za doręczone oraz do informacji o dacie uznania pisma za doręczone i datach wysłania zawiadomień, o których mowa w § 3 i 6 (art. 74a § 9 p.p.s.a.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pisma w formie dokumentu elektronicznego - odpisy wezwań do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu, zostało wysłane do pełnomocnika skarżącej za pomocą środków komunikacji elektronicznej i nie zostało przez niego odebrane w przepisanym prawem terminie. Treść znajdujących się w aktach sprawy Urzędowych Poświadczeń Doręczenia (k. 86 i 87 akt sądowych) dowodzi, że w dniach 12 i 20 lutego 2025 r. do pełnomocnika skarżącej zostały przesłane zawiadomienia o możliwości odbioru skierowanych do niego pism w formie dokumentu elektronicznego. Pisma te nie zostały odebrane w terminie 14 dni od dnia przesłania pierwszych zawiadomień. W związku z powyższym, na podstawie art. 74a § 8 p.p.s.a., skierowane do pełnomocnika skarżącej pisma w postaci elektronicznej należało uznać za doręczone po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszych zawiadomień. A zatem, skoro pierwsze zawiadomienia zostały przesłane w dniu 12 lutego 2025 r., to czternastodniowy okres, w którym możliwe było odebranie pism przesłanych za pomocą środków komunikacji elektronicznej upłynął z dniem 26 lutego 2025 r. Stosownie więc do treści art. 74a § 8 p.p.s.a. skutek doręczenia tych pism nastąpił z dniem 27 lutego 2025 r. W konsekwencji termin na uzupełnienie braków formalnych skargi i uiszczenie wpisu rozpoczął swój bieg z dniem 28 lutego 2025 r. i biegł do dnia 7 marca 2025 r. W wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił braków formalnych skargi, ani nie uiścił wpisu. Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.