II SAB/Kr 274/14

WyrokWSA w Krakowie2014-10-06

Skład orzekający: Waldemar Michaldo, Mariusz Kotulski, Agnieszka Nawar-Dubiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące zadania publiczne jest zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej?
Ratio decidendi
Przedsiębiorstwo energetyczne, wykonując zadania publiczne, jest podmiotem zobowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Brak udostępnienia informacji lub wydania decyzji odmownej w ustawowym terminie stanowi bezczynność z rażącym naruszeniem prawa.
Stan faktyczny
Skarżący T. D. złożył skargę na bezczynność spółki "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej decyzji i dokumentów związanych z budową linii energetycznych na jego nieruchomości. Spółka twierdziła, że wniosek nie był wystarczająco sprecyzowany i że nie posiada wszystkich żądanych dokumentów. Sąd uznał, że spółka jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej i że jej bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdził, że bezczynność "T" S.A. w K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, w pozostałym zakresie postępowanie umorzył i zasądził od spółki na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Michaldo WSA Mariusz Kotulski (spr.) WSA Agnieszka Nawar-Dubiel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2014 r. sprawy ze skargi T. D. na bezczynność "T" S.A w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z wniosku T. D. z dnia 13 maja 2013 r. I. stwierdza, że bezczynność "T" S.A. w K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; I. zasądza od "T" S.A w K. na rzecz skarżącego T. D. kwotę 357 (trzysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. T. D. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego M. N., pismem z dnia 9 lipca 2014r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność "T’ S.A. w K., polegającą w jego ocenie na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia 13 maja 2013r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 cyt. ustawy. W uzasadnieniu skargi podano, że pojęcie "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji RP lub ustawie. Dystrybucja energii i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym sam urzeczywistniania dobra wspólnego, są "zadaniami publicznymi". Według skarżącego żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy sprawy publicznej i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. Pełnomocnik skarżącego podał, że wezwaniem z dnia 13 maja 2013r. wystąpił do "T" S.A. w K. m.in. o udostępnienie wszelkich decyzji oraz innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń usytuowanych na działce T. D., w tym protokołów z odbioru budowanych linii przesyłowych oraz planu z mapkami. Wobec przedłużającej się bezczynności w dniu 24 lipca 2013r. wystąpiono do "T" S.A. w K. z ponownym wnioskiem m.in. o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy i przebudowy linii elektroenergetycznych posadowionych na nieruchomości skarżącego, a stanowiących własność uczestnika. W odpowiedzi otrzymano pismo z dnia 4 września 2013r znak: [...], w którym spółka podniosła, że żądane dokumenty nie zostały precyzyjnie określone. Zdaniem pełnomocnika skarżącego jest to ograniczenie prawa do uzyskania informacji publicznej, gdyż warunkiem jego wykonania, narzuconym przez uczestnika, jest posiadanie wiedzy o zasobach archiwalnych uczestnika. Do dnia sporządzenia skargi skarżący nie otrzymał jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów w żądanej formie, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, czy też w sprawie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę "T" S.A. w K., wniósł o oddalenie skargi oraz zasądzenie od skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przypisanych. "T" S.A. w K. wskazał również, że jest podmiotem wykonującym zadania publiczne i podlega regulacjom ustawy o dostępnie do informacji publicznej (dalej jako u.d.i.p.), w rozumieniu art. 4 ust. 1 u.d.i.p., jednak zdaniem tego podmiotu nie zachodzą przesłanki do stwierdzenia bezczynności. W możliwie najszybszym terminie spółka udzieliła odpowiedzi. W piśmie z dnia 4 września 2013r. Spółka poinformowała, iż w miejscowości M. na działce nr [...], stanowiącej własność skarżącego, zlokalizowane są: 1) fragment napowietrznej linii niskiego napięcia 15kV wybudowanej w 1985r. na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów (własność "T" S.A. w K.), 2) fragment napowietrznej linii niskiego napięcia wybudowanej w 1951r. na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów (własność "T" S.A.), oraz 3) fragment linii napowietrznej niskiego napięcia wybudowanej w 2003r. Spółka "T" S.A., zaznaczyła również, iż warunkiem udostępnienia żądanej dokumentacji jest doprecyzowanie wniosku poprzez wskazanie dokumentów nim objętych. Nie każdy dokument znajdujący się w posiadaniu uczestnika ma walor dokumentacji publicznej, dlatego koniecznym było wezwanie wnioskodawcy do uściślenia wniosku. Skarżący nie udzielił odpowiedzi na pismo, a bez sprecyzowania wniosku nie było możliwe zweryfikowanie, czy "T" S.A. w K. w ogóle dysponuje stosowną informacją publiczną. Uczestnik wskazał, iż jego zdaniem wniosek skarżącego z dnia 13 maja 2013r. był nieprawidłowy również z powodu niesprecyzowanego sposobu udostępnienia dokumentów. Jednocześnie w pkt 5 odpowiedzi na skargę Spółka oświadczyła, że nie jest w posiadaniu żadnych dokumentów (decyzji) dotyczących budowy napowietrznej linii niskiego napięcia wybudowanej w 1951r., której fragmenty znajdują się na działce stanowiącej własność skarżącego. Jedyne dokumenty z tego okresu jakie posiada pn. "Zgłoszenie instalacji elektrycznej dla poboru energii elektrycznej dla siły i światła i "Wniosek o sprawdzenie instalacji odbiorczej", które dotyczą tej linii oraz zachowane dokumenty dotyczące posadowienia i eksploatacji urządzeń powstałych w 1985r. i 2003r. przedłożono w kserokopii jako załączniki do odpowiedzi na skargę. Na rozprawie w dniu 6.10.2014r. pełnomocnik organu dodał, że żądane przez wnioskodawcę dokumenty zostały mu nadto przesłane odrębnym pismem ok. 10 września b.r. niezależnie od dołączenia ich jako załączników do odpowiedzi na niniejsza skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem rozpoznawanej sprawy zainicjowanej skargą T. D. jest bezczynność spółki prawa handlowego – "T" SA z siedzibą w K. - dotycząca nieudostępnienia informacji publicznej. Postępowanie administracyjne we wskazanym zakresie wszczęte zostało wnioskiem skarżącego z dnia 13 maja 2013r. Treść żądania zawartego we wskazanym piśmie dotyczyła udostępnienia kserokopii decyzji oraz innych dokumentów, na podstawie których na nieruchomości skarżącej została posadowiona infrastruktura energetyczna. Rozważenia zatem w kontrolowanej sprawie wymagało, czy dokumenty żądane przez T. D. od "T" S.A. w K. - stanowią informację publiczną oraz, czy wskazana spółka akcyjna - jest podmiotem zobowiązanym do ich udostępnienia. Problem ten był już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i został przesądzony w wyroku tego sądu dnia 30.08.2013r., II SA/Kr 115/13. Stanowisko wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku pozostaje nadal aktualne i w całości zyskuje aprobatę składu orzekającego w przedmiotowej sprawie. Odnosząc się do przedstawionych zagadnień należy wskazać, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6.09.2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako u.d.i.p.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w tej ustawie. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. l pkt 4 lit. a ustawy). W świetle powołanego przepisu nie ulega zatem wątpliwości, że wnioskowane przez skarżącego kopie decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy usytuowanych na działce skarżącego - posiadają status informacji publicznej. Stanowisko to nie budzi także wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. np. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2008r. sygn. akt IV SA/Po 545/2007; LexPolonica nr 2054145 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2011r.; sygn. akt IV SAB/Wr 20/2011; LexPolonica nr 3937797). Odnosząc się natomiast do kwestii, czy "T’ S.A. w K. jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej należy wskazać, że zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowowadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010r.; sygn. akt I OSK 851/2010; LexPolonica nr dok.: 2552873). Mając powyższe na uwadze, ocenić zatem należało, czy przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym. W powołanym orzeczeniu NSA zauważono, że — zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi", o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych. Zaprezentowany pogląd, sąd w składzie orzekającym w pełni podziela. W tej sytuacji należało więc uznać, że "T" S.A. w K. był podmiotem, zobowiązanym - co do zasady - do udzielenia informacji, stanowiącej informację publiczną, objętej wnioskiem T. D. z 13 maja 2013r. Stosownie do art. 4 ust. 3 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2 tego przepisu, będące w posiadaniu takich informacji. W sprawie spółka nie kwestionowała okoliczności, iż jest podmiotem zobowiązanym, jednak do dnia sporządzenia skargi żądanej informacji skarżącemu nie udzieliła. "T" S.A. w K. powinna albo udzielić żądanej informacji albo wydać decyzję o odmowie jej udzielenia, ewentualnie poinformować wnioskodawcę, że żądanych informacji nie posiada. Kierowane do skarżącego, w toku postępowania pisma, nie spełniają tych wymogów i nie mają charakteru decyzji administracyjnej. Należy zatem stwierdzić, że "T" S.A. w K., dopuścił się bezczynności w kwestii rozpatrzenia ww. wniosku. Uczyniła mu zadość dopiero po wniesieniu przez skarżącego skargi do Sądu i na dzień orzekania nie pozostaje już w bezczynności. Dlatego też Sąd umorzył postępowanie w tym zakresie (pkt II sentencji wyroku). W tym stanie rzeczy Sąd w pkt I sentencji, na podstawie art. art. 149 § 1 z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn.: Dz, U. z 2012r., poz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.), stwierdził, że bezczynność miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Stanowisko to wynika z faktu, iż stan bezczynności trwał od maja 2013r. praktycznie do września 2014r., a więc ponad rok. Wprawdzie spółka informowała wnioskodawcę (w piśmie z 4 września 2013r.) o swoim stanowisku w tej sprawie, ale żądanej informacji nie udzieliła. Nadto piśmie z 4 września 2013r. bez żadnych wątpliwości wskazała jakie urządzenie zostały posadowione na działkach skarżącego. W tym samym piśmie podniosła, że potrzebne jest bliższe skonkretyzowanie wniosku tj. wskazanie dokumentów nim objętych. Jednak wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że chodzi mu o wszelkie decyzje administracyjne i inne stosowane dokumenty dotyczące budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń przesyłowych na działce skarżącego, jeżeli zobowiązany podmiot je ma, a jak wskazano wyżej nie ma żadnych trudności z umiejscowieniem tych działek w terenie i określeniem urządzeń należących do zobowiązanego a zlokalizowanych na tych działkach. O kosztach zaś orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. i art.205 § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło