II SAB/Kr 28/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. K. na bezczynność Rektora Uniwersytetu postanawia: umorzyć postępowanie Ł. K. w dniu 7 marca 2003r. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu, której upatrywał w "braku decyzji w przedmiocie treści odwołania z dnia 22 stycznia 2003r. od decyzji Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej Oddziału [...] Wydziału Lekarskiego Collegium Medicum Uniwersytetu, pozbawiającej przyjęcia na I rok studiów dziennych w roku akademickim 2002/2003" na kierunku stomatologii. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę Ł. K. na bezczynność Rektora. Dnia 22 marca 2004r. Ł. K. osobiście wniósł skargę kasacyjną, która została przez WSA w Krakowie odrzucona postanowieniem z dnia 28 kwietnia 2004 r. z powodu nie dochowania wymogu sporządzenia przez adwokata lub radcę prawnego. Skarżący wniósł osobiście sporządzone zażalenie na to postanowienie. Postanowieniem z dnia 23 czerwca 2004r. WSA w Krakowie odrzucił to zażalenie również z powodu nie dochowania wymogu sporządzenia go przez adwokata lub radcę prawnego. Ł. K. złożył zażalenie na to postanowienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. NSA postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2005r. sygn. akt I OZ 163/05 uchylił zaskarżone postanowienie z powodu niezgodnego z prawem składu sądu orzekającego z uwagi na treść art. 183 § 1 i1 2 w zw. z art. 18 § 1 pkt 6 ppsa i przekazał do ponownego rozpoznania. Postanowieniem z dnia 30 września 2005r. WSA w Krakowie odrzucił zażalenie Ł. K. na postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 kwietnia 2004r. odrzucające skargę kasacyjną. Dnia 30 października 2005r. skarżący złożył pismo zatytułowane "apelacja bezpośrednia". Wobec wątpliwości, czy stanowi ono zażalenie na powyższe postanowienie. Sąd wezwał skarżącego o sprecyzowanie treści pisma i jego charakteru. Nie odebrał on jednak korespondencji, a z adnotacji poczty wynika, że adresat się wyprowadził. W związku z tym dnia 28 marca 2006r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wydał postanowienie zawieszające postępowanie sądowe. Dnia 23 czerwca 2006r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego , wskazujące na ten sam co poprzednio adres. Dnia 18 sierpnia 2006r. WSA w Krakowie podjął z urzędu zawieszone postępowanie sądowe, przyjmując że przyczyna zawieszenia ustała. Dalsze pisma kierowane do skarżącego wróciły ponownie z adnotacją "wyprowadził się". Nie udało się uzupełnić braków adresowych tamujących rozpoznanie sprawy. Z powyższych powodów dnia 30 kwietnia 2007r. WSA w Krakowie zawiesił ponownie postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę wniesiono do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie w sprawie nie zostało przed tą datą zakończone. Wobec powyższego, stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zmianami ), sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ). Przepis art. 207 ust 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005r.(Dz.U. 164. poz 1365 z póz. zm.) stanowi, że do decyzji podjętych przez organ uczelni w indywidualnych sprawach studenckich, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego stosuje się odpowiednio przepisy kodeksu postępowania administracyjnego i przepisy o zaskarżeniu decyzji do sądu administracyjnego. Jak stanowi art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – sąd zawiesza postępowanie z urzędu, jeżeli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego lub niewykonania przez skarżącego innych zarządzeń nie można nadać sprawie dalszego biegu. Taka była podstawa zawieszenia postępowania postanowieniem z 30 kwietnia 2007r.. Zgodnie z art. 130 § 1 p.p.s.a. sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Na podstawie akt sprawy ustalono, że we wskazanym wyżej terminie nie wniesiono o podjęcie zawieszonego postępowania. W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 130 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.