II SAB/Kr 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 26 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 11 lipca 2014 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 2011 r. SK 9/08. W związku z wątpliwościami Sądu co jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie wezwano skarżącego do sprecyzowania skargi. W piśmie z dnia 9 września 2014 r. A. F. wyjaśnił, że skarga dotyczy niewykonania przez Starostę [...] wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 2011 r. sygn. SK 9/08. Zdaniem skarżącego Starosta naruszył przepisy art. 2 i 45 Konstytucji RP pozbawiając go prawa do sądu poprzez niewydanie decyzji czym narusza art. 37 i 35 K.p.a. Wskazał na wielokrotne wezwania organu do wykonania tego wyroku oraz zażalenie na nierozpoznanie sprawy w terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie "P.p.s.a.", sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na wymienione w tym przepisie decyzje, postanowienia, akty i czynności, ale także na bezczynność organów w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. Zgodnie z art. 3 § 2 P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 6) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 7) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 8) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-5. W przedmiotowej sprawie A. F. wniósł skargę na niewykonanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 19 maja 2011 r. SK 9/08 w jego sprawie. Taka sprawa nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne zgodnie z powyżej przytoczonym przepisem. Żaden przepis prawa nie statuuje obowiązku organu zastosowania wyroku Trybunału Konstytucyjnego, zatem brak jego wykonania również nie stanowi o bezczynności organu. Zastosowanie wyroku Trybunału Konstytucyjnego jest kwestią merytorycznego stosowania prawa przez organ w danej sprawie. Kontrolę tego przeprowadza organ odwoławczy, w sytuacji złożenia odwołania od decyzji, w której nie zastosowano się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego lub sąd administracyjny, po zaskarżeniu decyzji. Uznanie za niezgodny z Konstytucją przepis nie traci automatycznie mocy obowiązującej. Traci on taką moc na przyszłość i to od momentu publikacji w Dzienniku Ustaw. Nie tracą mocy obowiązującej decyzje wydane na podstawie takiego przepisu przed uznaniem go za niekonstytucyjny. Istnieje jednak możliwość wzruszenia takiej decyzji, np. wznowienie postępowania na wniosek strony na podstawie art. 145a kodeksu postępowania administracyjnego. Z powyższych względów skarga w takiej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jako nie należąca do właściwości sądów administracyjnych.