II SAB/Kr 280/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2015 r. II SAB/Kr 280/14 w sprawie ze skargi A. F. na bezczynność Starosty [...] w przedmiocie niewykonania wyroku Trybunału Konstytucyjnego postanawia: oddalić wniosek. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 280/14 odrzucił zażalenie A. F. na postanowienie tego Sądu z dnia 19 grudnia 2014 r., którym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną A. F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 września 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zgodnie z art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), wymóg sporządzenia zażalenia w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej przez fachowego pełnomocnika stanowi jedną z przesłanek jego dopuszczalności. Zażalenie sporządzone przez stronę osobiście jest zatem obarczone wadą, która nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do uzupełnienia braków zażalenia. Skoro zażalenia od postanowienia Sądu z dnia 19 grudnia 2014 r. zostało sporządzone przez skarżącego osobiście, to zgodnie z przytoczonym wyżej przepisem należało uznać je za niedopuszczalne. Skarżący pismem z dnia 25 lutego 2015 r. wniósł o dokonanie wykładni powyższego postanowienia wyjaśniając: "podstawę odrzucenia złożonego przeze mnie zażalenia, gdyż faktem pozostaje, że do dnia dzisiejszego Starosta [...] nie wykonał Wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego-Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie z dnia 21 lipca 1994 roku, sygn. akt SA/Kr 1262/93 w przedmiocie bezprawnie wywłaszczonej nieruchomości opisanej w [...] i [...] położonej w Z. przy ul. K. – [...], stanowiącej miejsce kultu religijnego, dziedzictwo narodowe podlegające szczególnej ochronie". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej w skrócie jako "P.p.s.a." Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Przepis ten, na mocy art. 166 P.p.s.a., ma zastosowanie również do postanowień. Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości. Zdaniem Sądu zarówno treść sentencji postanowienia Sądu z dnia 18 lutego 2015 r. jak i jego uzasadnienie nie budzi wątpliwości. W sposób czytelny i jasny wskazano w nim przedmiot i sposób rozstrzygnięcia Sądu, jak również motywy jakimi kierował się Sąd. Należy wskazać, że wykładnia orzeczenia polega na wyjaśnieniu wątpliwości co do jego treści, nie zaś na zmianie rozstrzygnięcia. W odniesieniu do uzasadnienia sąd może zatem wyjaśnić, na czym polegają wytknięte organom administracji publicznej naruszenia prawa procesowego albo materialnego, a także rozwiać wątpliwości co do wskazań odnośnie dalszego postępowania. Nie mieści się natomiast w ramach wykładni, o której mowa w art. 158 P.p.s.a., zmiana zapatrywania sądu na poszczególne uchybienia czy zmiana zaleceń, skierowanych do organów administracji publicznej. Podstawą odrzucenia zażalenia skarżącego było, jak w sposób jasny zawarto to w uzasadnieniu postanowienia z dnia 18 lutego 2015 r. sygn. akt II SAB/Kr 280/14, sporządzenie tego zażalenia przez skarżącego osobiście. Zgodnie z art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Wniesienie zaś sporządzonego osobiście przez skarżącego zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej, musiało być uznane zgodnie z art. 178 P.p.s.a. za niedopuszczalne. Odrzucając skargę kasacyjną Sąd nie mógł rozważać innych kwestii ponad to, co dotyczyło spełnienia formalnych wymogów dotyczących wniesienia zażalenia. Także i rozpoznając ten wniosek skarżącego Sąd nie może odnosić się do podnoszonych zarzutów w zakresie bezprawnego – w ocenie skarżącego - wywłaszczenia nieruchomości bądź nie wykonania wyroku sądu administracyjnego. Poza jakimikolwiek rozważaniami prawnymi muszą znaleźć się zarzuty dotyczące kwestii politycznych podnoszonych przez skarżącego. Sąd nie ma podstaw do uznania w tej sprawie Ministra ds. administracji i cyfryzacji jako strony postępowania lub podmiotu na prawach strony dlatego też wniosek skarżącego o doręczenie niniejszego postanowienia ww. Ministrowi nie może zostać uwzględniony zgodnie z oczekiwaniem A. F.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z urzędu przestrzega obowiązujących przepisów i nie może bez wyraźnej podstawy kierować wydawanych orzeczeń do kogokolwiek. Rekapitulując należy stwierdzić, że wobec oczywistości rozstrzygnięcia Sądu zawartego w postanowieniu z dnia 18 lutego 2015 r. brakuje podstaw do uwzględnienia wniosku. W tym stanie rzeczy na podstawie powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 158 w związku z art. 166 P.p.s.a.