II SAB/Kr 289/13

II SAB/Kr 289/13 POSTANOWIENIE Kraków, dnia 17 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie : WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. B. działającego pełnomocnikiem z urzędu adw. K. N. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 289/13 ze skargi Z. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. postanawia odmówić wykładni postanowienia z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 289/13 II SAB/Kr 289/13 POSTANOWIENIE Kraków, dnia 17 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. K. N. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skargi Z. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanawia przyznać na rzecz adwokata K. N. wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. S., K., od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240, 00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w kwocie 55, 20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy) stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwotę 11, 40 zł (słownie: jedenaście złotych, czterdzieści groszy) tytułem niezbędnych udokumentowanych wydatków poniesionych w niniejszej sprawie II SAB/Kr 289/13 Uzasadnienie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 16 stycznia 2014 r., sygn. akt II SAB/Kr 289/13, ze skargi Z. B. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - oddalił skargę skarżącego . W dniu 13 lutego 2014 r. Z. B. działający pełnomocnikiem z urzędu adw. K. N. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie o wykładnię w/w postanowienia, które zostało doręczone w dniu 10 lutego 2014 r., W uzasadnieniu swojego wniosku skarżący przywołuje fragment uzasadnienia postanowienia WSA w Krakowie w brzmieniu: "Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego ma być bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz w związku z w/w pismami Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. adresowanymi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nakazanie rozbiórki drogi. Taki wniosek wynika z zestawienia ze sobą treści skargi Z. B. do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2013 r., uszczegółowionej następnie pismem Z. B. z dnia 17 czerwca 2013 r. i pełnomocnika Z. B. z dnia 1 września 2013- adresowanymi do WSA w Krakowie" Następnie skarżący stwierdza, że w sentencji postanowienia posłużono się liczbą pojedynczą -"odrzucić skargę" a treść uzasadnienia wskazuje, że Sąd miałby zajmować się dwoma skargami w ramach jednego postępowania co koresponduje z treścią zarządzenia z dnia 4 listopada 2013 r. (k.1), którym nadano sprawie syg. II SAB/Kr 289/13, a to mając na uwadze zarządzenie z dnia 31 października 2013 (zalegające w aktach sprawy sygn.. II SAB/Kr 98/13 k. 84) zgodnie to, z którym sprawy o bezczynność WINB w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia na bezczynność PINB w T. oraz nakazaniem rozbiórki drogi wyłączono do odrębnej sygnatury. Mając powyższe na względzie skarżący wnosi o dokonanie wykładni postanowienia i wskazanie, która ze skarg została odrzucona przez WSA w Krakowie. W przypadku gdyby nie doszło do rozstrzygnięcia którejkolwiek ze skarg wnosi o jej rozpatrzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Istotnie w powoływanym uzasadnieniu Sąd stwierdza, że "Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego ma być bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz w związku z w/w pismami Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. adresowanymi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nakazanie rozbiórki drogi. Taki wniosek wynika z zestawienia ze sobą treści skargi Z. B. do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2013 r., uszczegółowionej następnie pismem Z. B. z dnia 17 czerwca 2013 r. i pełnomocnika Z. B. z dnia 1 września 2013- adresowanymi do WSA w Krakowie". Bez dokonywania wykładni postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2014 r. z jego treści wprost wynika, że w bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. zawiera się jako jeden z fragmentów/zakresów tej bezczynności a mianowicie bezczynność dot. nakazania rozbiórki przedmiotowej drogi. Trzeba mieć także na uwadze, że w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 stycznia 2014 r. - Sąd stwierdza, że "W tym miejscu skład rozpoznający zauważa, że Z. B. pisząc skargę na bezczynność WINB, zarówno do Głównego Inspektora nadzoru Budowlanego jak i WSA w Krakowie nazywa bezczynnością zachowanie PINB w K., które zakończyło się wydaniem zawiadomienia w trybie art. 238 k.p.a. Postępowanie skargowe z działu VIII k.p.a. stanowi uproszczone postępowanie jednoinstancyjne, którego przedmiotem nie jest rozpatrywanie indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej. W przypadku działalności administracji publicznej w ramach rozpatrywania skarg w trybie działu VIII k.p.a. - ustawodawca nie przewidział skargi do sądu administracyjnego. Wskazuje na to wykładnia art. 3 § 2 p.p.s.a. w zestawieniu z jednoinstancyjnym charakterem tego postępowania wynikającym m.in. z pouczenia, o którym stanowi art. 239 § 1 k.p.a., zgodnie z którym przy ponowieniu skargi bezzasadnej bez wskazania nowych okoliczności, której bezzasadność wykazano w odpowiedzi na skargę - organ właściwy do jej rozpatrzenia może podtrzymać swoje stanowisko z odpowiednią adnotacją w aktach sprawy - bez zawiadamiania skarżącego". Na tle przywołanych fragmentów uzasadnienia Sąd zauważa jedynie, iż jest oczywiste, że skarga składana w trybie działu VIII k.p.a. może być rozbudowana merytorycznie i dotyczyć różnych kwestii będąc jedną skargą w trybie działu VIII k.p.a. a zarazem sprawy z tej skargi nie są sprawami w rozumieniu indywidualnej sprawy z zakresu administracji publicznej. W przekonaniu Sądu wniosek o wykładnię, sporządzony przez zawodowego pełnomocnika skarżącego zmierza w konkretnym przypadku do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu postanowienia instytucji prawnych i prawniczych i do polemiki ze stanowiskiem sądu administracyjnego. Instytucja wykładni wyroku nie może prowadzić zarazem ani do zmiany rozstrzygnięcia sprawy ani zastępować trybu uzupełnienia wyroku, a taki zdaje się być cel wniosku. Jeżeli skarżący jest przekonany, że wyrok jest niepełny i nie rozstrzyga o całości sprawy, to właściwym środkiem prawnym w takiej sytuacji jest skarga kasacyjna. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 155, póz. 1270 ze zm.) II SAB/Kr 289/13 Uzasadnienie Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II SO/Kr 13/13, przyznane zostało skarżącemu Z. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2013 r., Nr [...], wyznaczył do niniejszej sprawy dla skarżącego pełnomocnika w osobie adw. K. N.. W piśmie procesowym z dnia 1 września 2013 r wyznaczony pełnomocnik zawarł wniosek o przyznanie wynagrodzenia za świadczoną pomoc prawną z urzędu, które to koszty nie zostały uiszczone w całości lub choćby w części, jak również wydatków w kwocie 11,40 zł poniesionych w związku ze świadczoną pomocą, obejmujących koszty korespondencji ze skarżącym, których dowody nadania zostały dołączone do pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 16 stycznia 2014 r. wydał postanowienie, którym skargę odrzucił. Na rozprawie w dniu 16 stycznia 2014 r. adwokat K. N. zgłosił do protokołu wniosek o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo procesowe, którego koszty nie zostały pokryte w części, ani w całości. Postanowieniem z dnia 31 stycznia 2014 r., działając na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej w skrócie p p s a, i odpowiednich przepisów wykonawczych, Referendarz Sądowy WSA w Krakowie po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia na posiedzeniu niejawnym wniosku przyznał adw K. N. w/w koszty w łącznej kwocie 306,60 zł ( 240 zł + 55,20 zł+ 11,40 zl). Działając na podstawie art 259 § 1 p p s a adw. K. N. pismem z dnia 13 lutego 2014 r wniósł do WSA w Krakowie sprzeciw od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 31 stycznia 2014 r. w przedmiocie przyznania wynagrodzenia pełnomocnikowi z urzędu i wniósł o przyznanie wynagrodzenia w wysokości 480 zł netto powiększonego o podatek od towarów i usług w kwocie 110, 40 zł oraz zwrotu poniesionych wydatków w kwocie 11,40 zł. W uzasadnieniu sprzeciwu adw. K. N. podnosi, ze w kwestionowanym w/w postanowieniu Referendarza trafnie wskazano podstawę naliczenia, nie mniej jednak należne jest ono w podwójnej wysokości, bowiem przedmiotem rozpoznania pozostawały dwie sprawy w rozumieniu § 18 ust 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r w sprawie opłat za czynności adwokackie orz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Tekst jedn. Dz. U z 2013, póz 461), a nie wyłącznie jedna. W uzasadnieniu swojego stanowiska awd. K. N. przywołuje fragment uzasadnienia postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2014 r w brzmieniu "Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego ma być bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz w związku z w/w pismami Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. adresowanymi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nakazanie rozbiórki drogi. Taki wniosek wynika z zestawienia ze sobą treści skargi Z. B. do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2012 r., uszczegółowionej następnie pismem Z. B. z dnia 17 czerwca 2013 r i pełnomocnika Z. B. z dnia 1 września 2013- adresowanymi do WSA w Krakowie" Skoro powołane rozporządzenie operuje pojęciem sprawy a w niniejszym postępowaniu Sąd rozstrzygnął dwie sprawy to, zdaniem pełnomocnika, należne jest wynagrodzenie wskazane we wniosku Pełnomocnik podnosi, ze połączenie spowodowane względami technicznymi i ekonomiką procesową nie pozbawia połączonych spraw ich odrębności i nie zmienia faktu, ze łącznie rozpoznawane i rozstrzygane sprawy są nadal kilkoma samodzielnymi sprawami. Pełnomocnik podnosi w niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 4 listopada 2013 r (k 1), którym nadano sprawie sygn. II SAB/Kr 289/13, a to mając na uwadze zarządzenie z dnia 31 października 2013 (zalegające w aktach sprawy sygn. II SAB/Kr 98/13 k. 84) zgodnie to, z którym sprawy o bezczynność WINB w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia na bezczynność PINB w T. oraz nakazaniem rozbiórki drogi wyłączono do odrębnej sygnatury Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Sprzeciw nie został odrzucony, co oznacza w myśl art. 260 p p s a , ze traci moc w/w postanowienie Referendarza Sądowego, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Wynagrodzenie, zdaniem Sądu, przysługuje od jednej sprawy, gdyż przedmiotem rozstrzygnięcia postanowienia WSA w Krakowie z dnia 16 stycznia 2014 r. była jedna sprawa, rozpatrywana była też w zasadzie jedna skarga, przy czym skarżący i jego pełnomocnik przez swoje pisma wyjaśniające skargę do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2013 r. dotyczącą efektywności pism z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. dodatkowo wyeksponowali jeden z węższych przedmiotowo zakresów tej skargi mieszczący się w szerszym przedmiocie skargi nawiązującej do pism skarżącego dnia 23 i 26 lipca 2012 r. Istotnie w powoływanym uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 stycznia 2014 r. Sąd stwierdza, że "Przedmiotem kontroli sądu administracyjnego ma być bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. oraz w związku z w/w pismami Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. adresowanymi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nakazanie rozbiórki drogi. Taki wniosek wynika z zestawienia ze sobą treści skargi Z. B. do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2013 r., uszczegółowionej następnie pismem Z. B. z dnia 17 czerwca 2013 r. i pełnomocnika Z. B. z dnia 1 września 2013- adresowanymi do WSA w Krakowie". Z literalnego brzmienia przywołanego fragmentu uzasadnienia wynika, że skarga Z. B. do WSA w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2013 r., została uszczegółowiona/wyjaśniona następnie pismem Z. B. z dnia 17 czerwca 2013 r. i pełnomocnika Z. B. z dnia 1 i 7 września 2013- adresowanymi do WSA w Krakowie. To oznacza, że w bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. zawiera się jako jeden z fragmentów/zakresów tej bezczynności a mianowicie bezczynność dot. nakazania rozbiórki drogi (zobowiązanie do rozbiórki, egzekucja drogi). Nie są to zatem dwie sprawy, tylko jedna sprawa w przedmiocie bezczynności WINB przy czym najpierw ta bezczynność była określona ogólnym mianem "bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z rozpoznaniem zażalenia objętego pismem Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. na niezałatwienie sprawy w terminie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T." a później wpisano w nią bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w związku z w/w pismami Z. B. z dnia 23 i 26 lipca 2012 r. adresowanymi do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o nakazanie rozbiórki drogi. Z uwagi na to, że wynagrodzenie przysługuje od jednej sprawy WSA w Krakowie stwierdza, że stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23% z 240 zł) daje kwotę 55, 20 zł. Na podstawie § 19 pkt 2 w/w rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują również niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. W przedmiotowej sprawie pełnomocnik poniósł niezbędne wydatki w łącznej kwocie 11, 40 zł na korespondencję ze skarżącym, na dowód czego przedstawił trzy potwierdzenia nadania przesyłek poleconych skierowanych do Z. B. po 3, 80 zł. Dlatego orzekając o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej adwokata Sąd uwzględnił także poniesione przez niego niezbędne udokumentowane wydatki. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 260 i art. 250 p.p.s.a.