II SAB/Kr 295/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi R. F. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 31 lipca 2012 r. postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu R. F. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Prezydent Miasta decyzją z dnia 8 marca 2012 r. znak [...] ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn: "Budowa zespołu budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolnostojących (do 12 budynków) z wbudowanymi garażami na działce nr [...] obr. [...] wraz z wjazdem na działkach nr [...] i [...] obr. j.w. i infrastrukturą techniczną na działce nr [...] i części działek nr: [...], [...], [...], [...], [...] obr. [...] przy ul. P. i ul. P. w K.". Następnie po przeprowadzeniu procedury odwoławczej Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 1 czerwca 2012 r. znak [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W dniu 31 lipca 2012 r. Z. S. – F. i R. F. złożyli wniosek o doręczenie powyższej decyzji SKO w [...]. Domagali się dopuszczenia ich w charakterze stron postępowania we wskazanej sprawie, a w konsekwencji doręczenia decyzji SKO w [...] z dnia 1 czerwca 2012 r. Podnieśli, że w dniu 27 kwietnia 2012 r. zakupili mieszkanie nr [...] w budynku przy ul. P. "a" wraz z udziałem w gruncie i udziałem w drodze. W chwili zawarcia umowy ustalenia odrębnej własności lokalu nie zostali poinformowani o toczącym się postępowaniu w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy na sąsiednich działkach. O wszystkim dowiedzieli się dopiero w lipcu 2012 r. Biorąc pod uwagę, że w dniu wydania decyzji i w trakcie postępowania przed organem II instancji byli stronami postępowania, wnieśli jak na wstępie wniosku. Pismem z dnia 18 października 2012 r. wnioskodawcy domagali się wznowienia postępowania o sygn. [...] (I instancji [...]) w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami podziemnymi i naziemnymi miejscami postojowymi na działce nr [...] obr. [...] wraz z wjazdem i budową drogi dojazdowej na działkach na [...], [...] obr. j.w. przy ul. P. w K.", zakończonego decyzją SKO w [...]. Wskazali, że stanowisko wyrażone w piśmie SKO w [...] z dnia 7 września 2012 r. jest całkowicie bezzasadne i krzywdzące, między innymi ze względu na fakt, że wszyscy właściciele lokali mieszkalnych w budynku przy ul. P. 16 "a" i współwłaściciele działki nr [...] i [...] byli stronami w przedmiotowym postępowaniu, a postępowanie przed Kolegium Odwoławczym w [...] toczyło się w wyniku wniesienia odwołania przez M. R. (który jest sąsiadem wnioskodawców). Nadmienili ponadto, że nadal nie został rozpoznany ich wniosek o wznowienie postępowania w sprawie [...] z dnia 31 lipca 2012 r. W dniu 30 września 2013 r. R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Domagał się rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją tego organu z dnia 1 czerwca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o ustaleniu warunków zabudowy dla ww. zamierzenia inwestycyjnego. W uzasadnieniu skargi wskazał, że w dniu 31 lipca 2012 r. złożył w SKO w [...] wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej powołaną wyżej decyzją. Podniósł, że nie ulega wątpliwości, że przedmiotowy wniosek choć zatytułowany "wniosek o doręczenie decyzji" był w istocie (zgodnie z jego treścią) wnioskiem o wznowienie postępowania w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Wniosek ten został złożony w terminie jednego miesiąca, od dnia dowiedzenia się o przyczynie wznowienia postępowania. Skarżący podkreślił również niepokojący, w jego ocenie, sposób działania Prezydenta Miasta jak i SKO w [...] polegający na pomijaniu stron postepowania w prowadzonych postepowaniach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, że w istocie w dniu 31 lipca 2012 r. został złożony wniosek o doręczenie decyzji SKO z dnia 1 czerwca 2012 r. znak [...], a w dniu 18 października 2012 r. wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją SKO z dnia 5 września 2012 r. znak [...]. Wniosek z dnia 31 lipca 2012 r. został złożony już po wydaniu oraz doręczeniu stronom decyzji Kolegium. Podkreślono, że wniosek o doręczenie decyzji w sprawie zakończonej już ostateczną decyzją nie stanowił wniosku o wznowienie postępowania, tym bardziej, że w sprawie podobnej, we wniosku z dnia 18 października zostało wyraźnie zażądane wznowienie postępowania (sprawa [...]). Kolegium stwierdziło też, że dopiero z treści skargi na bezczynność jednoznacznie wynika, że wniosek o doręczenie decyzji stanowi żądanie wznowienia postępowania i tak właśnie zostanie potraktowany, a tym samym rozpoznany niezwłocznie po zwrocie akt przez WSA w Krakowie. Organ podkreślił, że swój wniosek o odrzucenie skargi motywuje faktem, że skarżący nie wezwał Kolegium, zgodnie z brzmieniem art. 37 K.p.a. do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 18 listopada 2013 r. R. F. wniósł o zwrot kosztów postępowania sądowego. W piśmie z dnia 17 stycznia 2014 r. skarżący podniósł, że w ostatnim zdaniu pisma z dnia 18 października 2012 r. wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zgodnie z brzmieniem art. 37§ 1 K.p.a., do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, nad którym nie ma organu wyższego stopnia, to przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Zdaniem Sądu, skarżący nie wykazał, że przed złożeniem niniejszej skargi na bezczynność wezwał Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], zgodnie z brzmieniem art. 37 § 1 K.p.a., do usunięcia naruszenia prawa. Sąd uznał, że pismo z dnia 18 października 2012 r. (k. 6 akt sąd.) nie zawiera takiego wezwania. Zostało ono skierowane do Kolegium w innej sprawie (podano znak decyzji SKO i decyzji organu I instancji), zostało zatytułowane "wniosek o wznowienie postępowania", a w jego ostatnim zdaniu "na marginesie nadmieniono", że do chwili obecnej nie został rozpoznany wniosek z dnia 31 lipca 2012 r. o "wznowienie postępowania w sprawie [...]". Można uznać zatem, że w ten sposób skarżący sprecyzował wniosek z dnia 31 lipca 2012 r. i nadmienił, że nie został on jeszcze rozpoznany, co nie oznacza jednak, że wezwał tym samym organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 kpa. Ze względu na zasadę pierwszeństwa postępowania administracyjnego w stosunku do postępowania sądowego, należy przyjąć, że przed wniesieniem skargi należy w sposób jednoznaczny wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa polegającego na niezałatwieniu sprawy w terminie. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa. Stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa, sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego. Postanowienie w przedmiocie zwrotu wpisu może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 232 § 2 ppsa). Skoro skarga została odrzucona, a skarżący uiścił od tej skargi wpis, należało orzec jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa. Mając na uwadze odpowiedź na skargę Sąd zwraca uwagę na utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowisko dotyczące wpływu braku dysponowania przez organ aktami administracyjnymi na ocenę jego bezczynności wyrażone np. w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2012 r. IV SA/Po 1075/12 LEX nr 1234765 ("Brak akt administracyjnych nie jest przeszkodą do rozpoznania sprawy. To rzeczą organu jest zorganizować pracę tak, by być w posiadaniu albo samych akt administracyjnych albo ich kopii w razie zaistnienia konieczności ich przekazania innemu organowi. Dzisiejsze środki techniczne są w pełni wystarczające, by sprawnie i skutecznie rozwiązać ten problem. Bierne oczekiwania na zwrot akt jest bezczynnością."), zaakceptowane w orzeczeniu NSA dnia 20 marca 2013 r. II OSK 552/13.