II SAB/Kr 296/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz Sędziowie: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędzia WSA Waldemar Michaldo (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2014 r. sprawy ze skargi P. S. na bezczynność "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej z wniosku P. S. z dnia 15 lutego 2013 r. I. stwierdza, że bezczynność "T" S.A. w K. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. zasądza od "T" S.A. w K. na rzecz P. S. kwotę 357 zł ( trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Pismem z dnia [...] maja 2014 r. P. S. wniósł skargę na bezczynność [T...] S.A. w K. polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na jego wniosek z dnia [...] lutego 2013 r. w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. dalej w skrócie u.d.i.p.) przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji publicznej zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy. Uzasadniając wniesioną skargę, skarżący wskazał na obowiązek stosowania przez Spółkę, zajmującą się dystrybucją energii elektrycznej, przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Argumentem jednoznacznie przemawiającym za słusznością takiego stanowiska jest brzmienie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., który stanowi, iż zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne (...). Skarżący podniósł, że użycie przez ustawodawcę terminu "zadania publiczne" nie było przypadkowe i miało na celu wyeliminowanie elementu podmiotowego. Sformułowanie to oznacza, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy publicznej i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu, a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Skarżący podkreślił, że wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej są "zadaniami publicznymi". W świetle powyższych rozważań, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji. W dalszej kolejności skarżący odniósł się do kwestii dopuszczalności przedmiotowej skargi w świetle art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a.) wskazując, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym (skarżący wskazał tu na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r. sygn. akt l OSK 601/05) bezczynność zobowiązanego w przedmiocie udzielenie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej. Skarżący podkreślił, że w wezwaniu z dnia [...] lutego 2013 r. wystąpił do [T...] S.A. z siedzibą w K. m.in. o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia, przebudowy, linii energetycznych na należących do niego nieruchomościach. Jak podkreślił skarżący w odpowiedzi na powyższe wezwanie, otrzymał od strony przeciwnej pismo z dnia [...] marca 2013 r., w którym przedsiębiorca nie zawarł rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. W uzasadnieniu skargi podniesiono, iż następnie pismem z dnia [...] czerwca 2013r. strona przeciwna do skarżącej wskazała jakie dokumenty w zakresie przedmiotowego wniosku posiada, jednakże wniosek skarżącego pozostawiła bez rozpoznania. P. S. zaznaczył, iż wobec przedłużającej się bezczynności przedsiębiorcy przesyłowego pismem z dnia [...] lipca 2013 r. zwrócił się do niego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przesłania decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność [T...] S.A. w tym protokoły z odbioru linii przesyłowych oraz plany z mapkami. Skarżący podniósł, iż następnie otrzymał od strony przeciwnej pismo z dnia [...] sierpnia 2013 r. w którym [T...] S.A. w K. stwierdził, iż z powodu wewnętrznych problemów organizacyjnych wniosek zostanie rozpoznany nie wcześniej niż w grudniu 2013r. tj. prawie rok po jego złożeniu. Jednocześnie P. S. wskazał, iż wobec przedłużającej się bezczynności przedsiębiorcy przesyłowego w dniu [...] listopada 2013r. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej przesłania decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy, remontów i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych stanowiących wartość [T...] S.A. w tym protokoły z odbioru linii przesyłowych oraz plany z mapkami. Skarżący podniósł nadto, że zarówno we wniosku z [...] lutego 2013 r. jak również we wnioskach o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] lipca 2013 r. i [...] listopada 2013r. w sposób wyraźny wskazał formę i sposób oczekiwanego rozpatrzenia wniosku tj. przesłania kserokopii. Końcowo skarżący zaznaczył, iż do dnia sporządzenia skargi w niniejszej sprawie nie otrzymał jakichkolwiek wnioskowanych dokumentów, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, ani też w sprawie umorzenia postępowania o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę [T...] S.A. w K. wskazał, że zgodnie z art. 54 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 poz.270 z późn.zm) uznaje zasadność skargi na dowód czego załączył kopie pisma skierowanego do skarżącego, przy którym to piśmie przesłano mu dokumenty objęte wnioskiem, co zdaniem Spółki jednoznaczne jest z udostępnieniem żądanej informacji publicznej. Podnosząc powyższe strona przeciwna do skarżącej wniosła o umorzenie postępowania w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu swojego stanowiska strona przeciwna do skarżącej zgodziła się ze stanowiskiem P. S. zgodnie, z którym [T...] S.A. w K. jest podmiotem wykonującym zadania publiczne, a co za tym idzie podlega ustawowemu obowiązkowi udostępnienia informacji publicznej. W dalszej części odpowiedzi na skargę podkreślono, iż uznając zasadność stanowiska skarżącego, które znajduje oparcie w linii orzeczniczej sądów administracyjnych strona przeciwna dokonała czynności udostępnienia informacji publicznej, czego dowodzi treść pisma, które z załączonymi dokumentami, objętymi żądaniem, zostało przesłane pełnomocnikowi wnioskodawcy. Jednocześnie z uwagi na okoliczności sprawy, nietypowy dla spółki prawa handlowego rodzaj zadania i obowiązku, przede wszystkim zaś zawiłość interpretacyjną regulacji zawartych w wyżej powołanej ustawie o dostępie do informacji publicznej, co potwierdza również szereg wyroków WSA w Krakowie / np. w sprawach II SAB/Kr 333/13/, [T...] S.A. w K. stwierdził, że skarżona bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 i § 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę między innymi w zakresie orzekania w sprawach skarg na bezczynność. Przepis art. 149 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność. Zgodnie z utrwalonym i jednolitym poglądem orzecznictwa i doktryny dla dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie jest wymagane poprzedzenie jej jakimkolwiek środkiem zaskarżenia na drodze administracyjnej, ani wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa, o jakim mowa w art. 52 § 3 p.p.s.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2006 r., sygn. akt I OSK 601/05 LEX nr 236545; wszystkie powołane w treści uzasadnienia orzeczenia dostępne są w internetowej bazie orzeczeń: cbois.nsa.gov.pl). Wobec powyższego skargę wniesioną w niniejszej sprawie Sąd uznał za dopuszczalną. Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie powszechnie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności. Przy badaniu zasadności skargi na bezczynność organu administracji nie ma znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ. Jak wynika z akt przedmiotowej sprawy skarżący wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. zatytułowanym "Wezwanie do zawarcia umowy, Wezwanie przedsądowe do zapłaty wraz z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej" zwrócił się do [T...] S.A. w K. o udostępnienie wszelkich ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń usytuowanych na jego działkach tj. działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], gmina [...] objętej księgą wieczystą nr [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w O. VI Wydział Ksiąg Wieczystych oraz na działce ewidencyjnej nr [...], obręb [...], gmina [...] objętej księgą wieczysta nr [...]prowadzonej przez Sąd Rejonowy w O. VI Wydział Ksiąg Wieczystych. Przedmiotowy wniosek wpłynął do [T...] S.A. w K. w dniu [...] lutego 2013r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący otrzymał od strony przeciwnej pismo z dnia [...] marca 2013 r., w którym przedsiębiorca energetyczny nie zawarł rozstrzygnięcia w przedmiocie złożonego wniosku. Następnie pismem z dnia [...] czerwca 2013r. strona przeciwna do skarżącej wskazała na konkretne dokumenty, które były podstawą posadowienia i modernizacji posadowionej na nieruchomości skarżącego infrastruktury elektroenergetycznej, której to z kolei właścicielem jest [T...] S.A. w K. Z uwagi na fakt, iż pomimo wskazania konkretnych dokumentów dotyczących treści Spółka nie przedstawiła, żadnego z nich skarżącemu, ani też nie wydała w tym zakresie stosownego rozstrzygnięcia P. S. pismem z dnia [...] lipca 2013 r. zwrócił się do Spółki z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W przedmiotowym piśmie skarżący wezwał stronę przeciwną do udostępnienia w terminie 14 dni od dnia otrzymania pisma informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii dokumentacji technicznej i prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji, budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych na ww. działkach, w tym do przedłożenie wszelkich ew. decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy posadowienia, przebudowy i eksploatacji tych urządzeń oraz innych dokumentów techniczno-prawnych (protokołów odbiorów technicznych i przekazania do eksploatacji, protokołów zdawczo-odbiorczych, protokołów zdawczo-odbiorczych środków trwałych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa przesyłowego, dzienników budów, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej np. Urzędy Wojewódzkie, Burmistrzów Miast, Wojewódzkich Zarządów Rozbudowy Miast i Osiedli ustalających miejsce i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym część opisową i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym część opisowa i graficzną wybudowanych urządzeń przesyłowych, planów z mapkami itp.) Jednocześnie skarżący zobowiązał się pokryć koszt wykonania przedmiotowych kserokopii. W odpowiedzi udzielonej w piśmie datowanym na dzień [...] sierpnia 2013 r. [T...] S.A. w K. poinformowała skarżącego iż z powodu konieczności wypracowania w spółce jednolitej polityki dotyczącej udostępnienia informacji publicznej odpowiedź na jego wniosek zostanie udzielona w terminie do dnia [...] grudnia 2013r. Pismem datowanym na [...] listopada 2013 r. skarżący ponownie wezwał [T...] S.A. w K. jak w piśmie z dnia [...] lipca 2013 r., Po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego, Spółka za pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. przesłała skarżącemu posiadane dokumenty dotyczące urządzeń [T...] S.A. w K. na działkach P. S. tj. stacji [...] "[...]" przekazanej do eksploatacji w roku 1981 linii oraz dwóch linii [...] kV w postaci decyzji z dnia: [...].03.1976r., [...].04.1987r., [...].07.1987r., [...].08.1989r., [...].03.1991r., [...].03.1984r., [...].06.1998r., [...].07.1998r., protokołów [...].02.1991r., [...]12.1991r., [...].05.1986r., [...].03.1999r., wskazanie lokalizacyjne z [...].02.1986r. Przystępując do rozpoznania przedmiotowej sprawy wskazać należy, że kwestia, czy żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej, jak również, czy skarżona spółka jest podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznych - była już przedmiotem rozważań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i została przesądzona m.in. w wyroku tego Sądu dnia 30 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 115/13. Stanowisko wyrażone w uzasadnieniu ww. wyroku pozostaje nadal aktualne i w całości zyskuje aprobatę składu orzekającego w przedmiotowej sprawie. Nadto znajduje także potwierdzenie w licznym orzecznictwie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, jak również Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. wyrok z 17 lipca 2013 r., sygn. akt I OSK 642/13). Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązek udostępnienia informacji publicznej nałożony został na "władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne". W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że wymienione w tym przepisie pojęcie "zadania publiczne" jest szersze od zakresu pojęcia "zadania władzy publicznej". Pierwsze z tych pojęć abstrahuje bowiem od elementu podmiotowego, co implikuje wniosek, że zadania publiczne mogą być wykonywane także przez podmioty niemające statusu władzy publicznej. Zadania publiczne są przy tym realizowane powszechnie i są użytecznie dla ogółu, służąc zarazem osiąganiu celów wskazanych w Konstytucji RP i ustawach (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 sierpnia 2010 r. sygn. akt I OSK 851/2010). Z uwagi na powyższe uznać należy, iż przedsiębiorstwo, któremu w kontrolowanej sprawie zarzucono bezczynność (przedsiębiorstwo energetyczne) realizuje (wykonuje) także określone zadania publiczne, w rozumieniu powyżej przedstawionym, gdyż zarówno dystrybucja energii elektrycznej jak również inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne, ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistnianie dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji RP - są zadaniami publicznymi, o których mówi powołany wyżej przepis. Ta zaś okoliczność, nakłada na przedsiębiorstwo energetyczne obowiązek udzielenia informacji dotyczącej sfery związanej z wykonywaniem przez to przedsiębiorstwo zadań publicznych. Tym samym uznać należy, [T...] S.A. w K. jako podmiot wykonujący zadania publiczne - podlega regulacjom ustawy o dostępie do informacji publicznej. Następnie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na określonych w tej ustawie zasadach. Udostępnieniu podlegają zwłaszcza informacje wymienione w art. 6 ustawy. Udostępnieniu podlegają w szczególności informacje o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, którymi w szczególności są akty administracyjne oraz inne rozstrzygnięcia (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a u.d.i.p.). Zaznaczyć należy, że katalog informacji wymienionych w art. 6 u.d.i.p. nie ma charakteru katalogu zamkniętego, lecz stanowi jedynie przykładowe wyliczenie źródeł i rodzajów informacji. Ponadto zgodnie z art. 2 u.d.i.p. każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej (ust. 1). Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu faktycznego lub prawnego (ust. 2). Za utrwalony w orzecznictwie uznaje się pogląd, w myśl którego informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. akt l OSK 123/06). Dla traktowania danej informacji jako informacji publicznej decydujące jest nie samo jej wytworzenie, lecz fakt, że została pozyskana i przetworzona w celu realizacji zadań publicznych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2011r., sygn. akt l OSK 638/11). Nie ulega wątpliwości, że decyzje i dokumenty dotyczące budowy, czy też przebudowy infrastruktury elektroenergetycznej są dokumentami, w posiadaniu których pozostaje inwestor, a jeżeli inwestorem jest podmiot realizujący zadania publiczne, to i decyzje te i dokumenty służą realizowaniu zadań publicznych przez taki podmiot. Zgodnie z ugruntowanym poglądem orzecznictwa dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi w tym decyzje administracyjne, operaty szacunkowe i inne dokumenty, są dokumentami, do których dostęp gwarantuje ustawa o dostępie do informacji publicznej jeżeli znajdują się one w posiadaniu organu, do którego kierowany jest wniosek o taką informację (wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 maja 2008 r., sygn. akt IV SA/Po 545/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 6 grudnia 2007 r., sygn. akt. II SA/Go 595/07, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt IV SAB/Wr 20/2011). Mając na uwadze powyższe rozważania stwierdzić należy, że [T...] S.A. w K. jako podmiot wykonujący zadania publiczne, zobowiązany był do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2013 r. o udostępnienie informacji publicznej w przewidzianej prawem formie. Powyższe oznacza albo udzielenie informacji publicznej i udostępnienie kserokopii dokumentacji dotyczącej urządzeń usytuowanych na działce skarżącego albo wydanie decyzji o odmowie udzielenia informacji, bądź też w razie stwierdzenia, że żądana informacja nie znajduje się w posiadaniu Spółki – udzielenie wnioskodawcy odpowiedzi w formie zwykłego pisma. Wskazać w tym miejscu bowiem trzeba, że w orzecznictwie podkreśla się, że w sytuacji kiedy podmiot, do którego skierowano żądanie udzielenia informacji publicznej, informacji tej nie posiada, zobowiązany jest jedynie powiadomić pisemnie wnioskodawcę o tym fakcie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2002 r., sygn. akt II SAB 289/02, z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 1644/09; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2012 r., II SAB/Wa 103/12). Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 5 września 2013 r. sygn. akt II SAB/Po 64/13 powyższe wynika z faktu, że forma decyzji została przewidziana przez ustawodawcę wyłącznie dla rozstrzygnięcia o odmowie udostępnienia informacji, względnie o umorzeniu postępowania, zaś w przypadku, gdy podmiot zobowiązany nie posiada żądanych informacji, to nie może odmówić ich udzielenia, albowiem pojęcie odmowy zakłada istnienie po stronie odmawiającego elementu wolicjonalnego, sprowadzającego się do tego, że ma on możliwość zadośćuczynienia prośbie, acz tego nie czyni. W sytuacji zaś, gdy podmiot zobowiązany nie posiada wnioskowanej informacji nie może on podjąć władczego rozstrzygnięcia co do jej udostępnienia. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy Spółka zrealizowała wniosek skarżącego dopiero w dniu [...] sierpnia 2014 r. To za pismem z dnia [...] sierpnia 2014r. Spółka przesłała bowiem skarżącemu posiadane dokumenty dotyczące urządzeń [T...] S.A. w K. na działkach P. S. tj. stacji [...] "[...]" przekazanej do eksploatacji w roku 1981 linii oraz dwóch linii [...] kV w postaci decyzji z dnia : [...].03.1976r., [...].04.1987r., [...].07.1987r., [...].08.1989r., [...].03.1991r., [...].03.1984r., [...].06.1998r., [...].07.1998r., protokołów [...].02.1991r., [...].12.1991r., [...].05.1986r., [...].03.1999r., wskazanie lokalizacyjne z [...].02.1986r. Mając na uwadze treść pisma z dnia [...]sierpnia 2014 r. stwierdzić należy, że Spółka rozpoznała wniosek skarżącego zgodnie z przepisami, usuwając tym samym istniejący w tym zakresie stan bezczynności. Jak wskazano powyżej, Spółka w realizacji wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2013 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej przekazała wnioskodawcy posiadane przez siebie dokumenty, które odnoszą się do nieruchomości będącej własnością skarżącego. Tym samym uznać zatem trzeba, iż odpowiedź Spółki wyrażona w ww. piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. przerywa stan bezczynności i stanowi podstawę do umorzenia postępowania sądowego w przedmiocie bezczynności organu odnoszącej się do udostępnienia informacji publicznej. Równocześnie należy zauważyć, iż załatwienie wniosku skarżącego w sposób jaki ma miejsce w kontrolowanej sprawie, nie zwalnia Sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność Spółki miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Oceniając powyższy aspekt sprawy Sąd uznał, iż bezczynność Spółki miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (o czym orzeczono w pkt I wyroku). Powyższa ocena wynika z faktu, że od momentu wpływu wniosku z [...] lutego 2013 do [T...] S.A. w K.( dzień [...] luty 2013 r.-data prezentaty) do dnia jego rozpoznania upłynęło niespełna 18 miesięcy. Tymczasem zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Wskazać w tym miejscu należy także, że zakres wniosku skarżącego, został sformułowany w sposób jasny i nie budzący wątpliwości, co do zakresu żądanej informacji. Wnioskodawca domagał się kserokopii dokumentacji związanej z posadowieniem, budową oraz przebudową urządzeń przesyłowych na wyraźnie oznaczonych działkach, a w szczególności ewentualnych decyzji administracyjnych. Tak określonego zakresu żądania nie można uznać za zbyt ogólny, czy nieprecyzyjny. Równocześnie jednak Sąd odstąpił od wymierzenia grzywny w trybie art. 149 § 2 p.p.s.a. z uwagi na fakt, że Spółka finalnie zrealizowała wniosek skarżącego, jak również biorąc pod uwagę to, że Spółka na bieżąco odpowiadała na pisma skarżącego i informując go o swoim stanowisku w sprawie. Tym samym nie uchylała się ona jednoznacznie od obowiązku przekazania przedmiotowych informacji. W pkt II wyroku Sąd orzekł o umorzeniu postępowania w pozostałym zakresie tj. w zakresie zobowiązania Spółki do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2013 r. w zakreślonym przez Sąd terminie. Rozstrzygnięcie powyższe wynika z faktu, iż jak już wskazano powyżej, Spółka w piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r. przekazała skarżącemu kserokopie żądanych dokumentów. W tej sytuacji wyznaczenie Spółce terminu do rozpoznania wniosku skarżącego stało się więc bezprzedmiotowe. Postępowanie w tym zakresie należało zatem umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a. Przepis ten mówi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 2 i 3 tego artykułu. (por. postanowienie NSA z dnia 21.03.2013 r. sygn. akt I OSK 481/13, postanowienie NSA z 26 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 1360/12, postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. sygn. akt I OSK 2626/12, wyrok WSA w Poznaniu z dnia 6.03.2013r. sygn. akt IV SAB/Po 99/12). W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w zw. z art.205 § 2 p.p.s.a., zasądzając od [T...] S.A. w K. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł, na którą złożyły się koszty postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, w tym: koszty zastępstwa procesowego, kwota uiszczonego wpisu oraz opłata skarbowa za pełnomocnictwo (pkt III wyroku).