II SAB/Kr 298/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 lutego 2014 r. sprawy ze skargi H. G. i G. G. na bezczynność "T" S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub podjęcia czynności; III. zasądza od "T" S.A. w K. na rzecz skarżących H. G. i G. G. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. H. G. i G. G. w piśmie z 11 stycznia 2013 r. wezwali "T" S.A. Oddział w B. do udostępnienia - w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej - kserokopii decyzji oraz innych dokumentów na podstawie których na nieruchomości stanowiącej ich własność -działce nr [...]położonej w miejscowości S. została posadowiona infrastruktura elektroenergetyczna oraz nastąpiła jej ewentualna przebudowa. Jednocześnie wnieśli o podjęcie negocjacji w celu ustalenia wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 28.01.2013 r. "T" S.A. Oddział w B. poinformował, że podtrzymuje swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie, gdzie wskazywał, że doszło do zasiedzenia służebności. H. G. i G. G. w piśmie z 14 czerwca 2013 r. wnieśli, za pośrednictwem "T" S.A. w K., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność tego organu w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z 11 stycznia 2013 r. Skarżący domagali się stwierdzenia bezczynności spółki, zobowiązania jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie oraz o zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że zobowiązanymi do udostępniania informacji publicznej, oprócz władz publicznych, są również inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Użycie przez ustawodawcę terminu "zadania publiczne" nie było przypadkowe - miało na celu wyeliminowanie elementu podmiotowego - i oznacza ono, że zadania publiczne mogą być wykonywane przez różne podmioty niebędące organami władzy i bez konieczności przekazywania tych zadań. Tak rozumiane "zadanie publiczne" cechuje powszechność i użyteczność dla ogółu a także sprzyjanie osiąganiu celów określonych w Konstytucji lub ustawie. Wykonywanie zadań publicznych zawsze wiąże się z realizacją podstawowych publicznych praw podmiotowych obywateli. Dystrybucja energii elektrycznej i inne zadania wykonywane przez przedsiębiorstwo energetyczne ze względu na znaczenie energii elektrycznej dla rozwoju cywilizacyjnego i poziomu życia obywateli, a tym samym urzeczywistniania dobra wspólnego, o którym mowa w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej są "zadaniami publicznymi". Z całą pewnością, w świetle powyższych rozważań, żądanie udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych dotyczy "sprawy publicznej" i nakłada na przedsiębiorstwo obowiązek udzielenia informacji dotyczącej tej sprawy. Skarżący wskazali również, że skarga na bezczynność w sprawie dostępu do informacji publicznej może być wniesiona do sądu administracyjnego bez wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na skargę, "T" S.A. w K. wniósł o oddalenie skargi i zasądzenie kosztów postępowania. Spółka wskazała, że zarzut bezczynności jest chybiony, albowiem pełnomocnik skarżących otrzymał odpowiedź na swój wniosek o wydanie odpisów decyzji i innych dokumentów pismami z 26 stycznia 2012 r. i 28 stycznia 2013 r. Ponadto "T" wskazał, że pismem z 23 października 2013 r. pełnomocnik H. i G. G. otrzymał merytoryczną odpowiedź wraz z kopią decyzji, którą dysponowała spółka. Pismem z 6. 02. 2014 r. skierowanym do Sądu pełnomocnik Skarżących wniósł o umorzenie postępowania ze względu na udostępnienie przez "T" S.A. wnioskowanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Postępowanie przed sądem podlegało umorzeniu jako bezprzedmiotowe. Przedmiotem wniesionej w niniejszej sprawie skargi był wniosek H. G. i G. G. z 11 stycznia 2013 r. którym wezwano "T" S.A. w B. o udostępnienie kserokopii decyzji administracyjnych i innych dokumentów dotyczących budowy i ewentualnej przebudowy infrastruktury elektroenergetycznej zrealizowanej na działce nr [...] w m. S. - stanowiącej własność wnioskodawców . Zgodnie z art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. nr 270 ze zm. - dalej powoływana jako p.p.s.a.) sąd uwzględniając skargę na bezczynność organów lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4a zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Natomiast stosownie do art. 161 § 1 p.p.s.a. ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-2 tego przepisu lub gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe - pkt 3. Bezprzedmiotowość postępowania zachodzi, jeżeli po wniesieniu skargi zaistnieją okoliczności powodujące niedopuszczalność merytorycznego rozpoznania sprawy. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe niewątpliwie w przypadku wydania przez organ administracji aktu lub interpretacji bądź też dokonania czynności po wniesieniu skargi na bezczynność organu, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Nie można bowiem zobowiązać organu do dokonania czynności, która została w momencie orzekania już dokonana, nawet jeśli przekroczony został przez organ termin przewidziany do jej dokonania. Przy ocenie zasadności skargi na bezczynność decydujący jest bowiem stan z momentu orzekania przez sąd administracyjny i fakt dokonania czynności do tego momentu, czyni postępowanie w sprawie bezczynności bezprzedmiotowym (vide: uchwała składu 7 sędziów NSA z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt l OPS 6/08 ). Przedstawione wyżej sposoby rozstrzygnięć w sprawie ze skargi na bezczynność są uwarunkowane specyfiką postępowania z tej skargi, w którym - odmiennie niż w postępowaniu ze skargi na działanie organu - sąd uwzględnia stan faktyczny z daty wyrokowania. W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezczynność organu, albowiem udzielił on żądanej informacji - co prawda po upływie 14-dniowego terminu przewidzianego w treści art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2001, Nr 112, poz.1198) i już po dacie wniesienia skargi, ale przed dniem wyrokowania przez sąd. Istotnym jest także, iż zwłoka organu w udzieleniu odpowiedzi nie miała charakteru rażącego. Z akt wynika, że skarga została złożona do WSA w Krakowie za pośrednictwem organu w dniu 14 czerwca 2013 r. natomiast informacji publicznej udzielono pismem z 23 października 2013 r. W konsekwencji w dacie wyrokowania przez Sąd nie miała już miejsca bezczynność organu dotycząca niezałatwienia wniosku skarżących z 11 stycznia 2013 r., ponieważ udzielono na niego odpowiedzi. W ten sposób została wyeliminowana bezczynność organu (a tym samym przedmiot skargi na bezczynność), a postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. W tym miejscu wskazać trzeba, że zakres przedmiotowy kognicji sądu w postępowaniu ze skargi na bezczynność jest ograniczony. Sąd nie obejmuje kontrolą merytorycznej zawartości udzielonej informacji publicznej, a jedynie władny jest oceniać, czy pokrywają się zakresy przedmiotowe wniosku i odpowiedzi organu. Taka zbieżność w sprawie niniejszej niewątpliwie ma miejsce, albowiem informacja przekazana skarżącej zawiera odpowiedź na kwestie podniesione w treści wniosku z dnia 11 stycznia 2013 r. Zauważyć należy, że skarżący wnioskowali o udostępnienie kserokopii i innych dokumentów stanowiących podstawę realizacji ewentualnie przebudowy na nieruchomości stanowiących ich własność linii elektroenergetycznych. Nie wskazywała przy tym konkretnych dokumentów. W piśmie z 23.10.2013 r. - skierowanym do pełnomocnika skarżących - "T" S.A. przedstawił kserokopię decyzji Prezydium PRN w B. z 6. 02. 1961 znak: [...] oraz zaświadczenie o lokalizacji szczegółowej Prezydium WRN w K. z 13.10.1960 r. Z powyższego jednoznacznie wynika, że organ nadesłał dwa dokumenty (w kserokopii) będące w jego posiadaniu, a dotyczące budowy napowietrznej linii energetycznych 110 kV m.in. na nieruchomościach powiatu będzińskiego. Trzeba zauważyć, ze we wniosku nie wskazano na konkretne dokumenty, które organ miałby nie przedstawić. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że postępowanie w sprawie bezczynności organu stało się bezprzedmiotowe i należało je umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd uznał jednocześnie, że zaistniała w sprawie bezczynność nie nosi cech rażącego naruszenia prawa. Za rażące naruszenie prawa można uznać, w ocenie Sądu, długotrwałość prowadzenia postępowania, czy brak jakiejkolwiek aktywności organu. W niniejszym postępowaniu organ kolejnymi pismami odnosił się do wniosku skarżących, a ostatecznie przy piśmie z 23. 10. 2013 r. przesłał kserokopie wnioskowanych dokumentów. Wobec przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych i prawnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie art. 149, art. 161 § 1 pkt 3 i art. 200 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.