II SAB/Kr 3/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : WSA Ewa Rynczak (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2011 r. sprawy ze skargi M.M. na bezczynność Starosty O. skargę oddala M. M. pismem z dnia [...] marca 2011 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Starosty Olkuskiego w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu skargi wskazano, że wnioskiem z dnia [...] listopada 2010r. skarżący zwrócił do organu o udostępnienie informacji publicznej w postaci kserokopii dokumentu, tj. protokołu granicznego nr KERG: [...]. Na w/w wniosek otrzymał pismo z dnia 6.12.2010r. o symbolu [...] odmawiające wydanie kopii protokołu granicznego z operatu geodezyjnego zarejestrowanego pod numerem KERG [...], z informacją, iż protokół graniczny to materiał źródłowy stanowiący zasób bazowy, mający wartość dokumentacyjną. Skarżący podał, że sposób zawiadomienia o odmowie w zakresie nieudostępnienia informacji publicznej jest błędny. Zgodnie przepisami prawa art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. (Dz. U. Nr 112, poz. 1198) odmowa udostępnienia do informacji publicznej następuje w drodze decyzji, a pismo z dnia 6 grudnia 2010 r. nie jest sporządzony w formie decyzji. Ponadto nie było w ocenie skarżącego podstaw do odmowy udzielenia informacji publicznej. Dodatkowo skarżący wskazał, iż żądany protokół graniczny dotyczy między innymi granic jego działek, a tym samym jest stroną w sprawie. Zgodnie z przepisami prawa § 21 ust. 2 zarządzenia Ministrów Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 5 sierpnia 1996 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Monitor Polski Nr 50/1996r., poz. 469), "protokół graniczny sporządza się według wzoru urzędowego, stanowiącego załącznik nr 2 do zarządzenia.". Według wzoru urzędowego załącznika nr 2 w/w zarządzenia w punkcie 18 jest mowa "Niniejszy protokół graniczny, przed podpisaniem, został stronom odczytany." Pod stwierdzeniem wymagany jest podpis stron. W ocenie skarżącego w sprawie protokół nie został odczytany, ani też nie złożył on podpisu - a tym samym nie miał możliwości zapoznaniem się. W odpowiedzi na skargę zaskarżony organ wniósł o jej oddalenie, wskazując że żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 40 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2010r. Nr 193 poz. 1287) udostępnienie materiałów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego należy do starostów w zakresie zasobów powiatowych. Stosownie do § 4 ust. 3 pkt. 1,2 i § 10 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączenia z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz.U. z 1999r. nr 49, poz. 493) oraz Instrukcji O-3 (zasady kompletowania dokumentacji geodezyjnej) wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 24.03.1999 (Dz.U. z 1999 Nr 30, poz. 297) w sprawie standardów technicznych dotyczących geodezji, kartografii oraz krajowego systemu informacji o terenie protokół graniczny to materiał źródłowy stanowiący zasób bazowy, mający wartość dokumentacyjną. Zgodnie z powołanym przepisem udostępnianie zasobu bazowego poprzez wydawanie kopii materiałów następuje na podstawie zgłoszeń prac geodezyjnych i kartograficznych oraz zamówień na materiały do wykonywania tych prac. Dlatego też powyższe materiały wydawane są wyłącznie jednostkom wykonawstwa geodezyjnego. Dalej organ podał, iż zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych w przypadkach gdy informacja nie stanowi informacji publicznej odmowa następuje w zwykłej formie pisemnej - por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14.04.2010r. sygn. II SA/Gd 128/10. Samo wyjaśnienie organu, dotyczące pozostawania żądanej przez wnioskodawcę informacji poza kręgiem informacji publicznej, nie spełnia zakresu podmiotowego i przedmiotowego ustawy o dostępie do informacji publicznej i w takiej sytuacji organ nie ma podstaw do wydania decyzji w sprawie i jedynie powinien wnioskodawcę poinformować pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej, bądź dotyczy takiej informacji, w stosunku do której istnieje odmienny tryb dostępu. Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r - Prawo o ustroju sadów administracyjnych ( dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1269, ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dian 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. 2002r., Nr 153, poz. 1270 z późń. zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.". Skarga jest nieuzasadniona. O bezczynności organu administracji mamy do czynienia wówczas gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dala dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność wskazująca na powody, dla których określony akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub tez niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać wydana. Skarżący spełnił warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem w niniejszej sprawie skarga w przedmiocie bezczynności organu w udostępnieniu skarżącemu informacji publicznej nie musi zostać poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa. Należy wskazać, że w sprawie dostępu do informacji publicznej istotną kwestią jest ocena wniosku w sprawie udostępnienia takiej informacji, który późnej jest przedmiotem postępowania. Skarżący M. M. we wniosku złożonym w dniu [...].11.2010 r. do Starosty Olkuskiego domagał się od niego udostępnienia mu informacji publicznej w postaci kserokopii dokumentu jakim jest protokół graniczny nr KERG: [...], powołując się na art. 61 w zw. z art. 8 ust. 2 Konstytucji RP oraz art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Na wniosek ten otrzymał pisemną odpowiedź w dniu 6.12.2010 nr [...] z uzasadnieniem ,że organ nie może wydać mu żądanego protokołu granicznego, ponieważ protokół ten stanowi materiał źródłowy stanowiący zasób bazowy, i taki zasób bazowy udostępniany jest tylko jednostkom wykonawstwa geodezyjnego, zgodnie z § 4 ust. 3 pkt 1, 2 i § 10 ust 1 pkt 1 rozp. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.05.1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu (Dz. U. 1999 r., Nr 49 poz. 493) oraz Instrukcją 0-3. Przepis art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej stanowi, że każdemu przysługuje, zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej " prawem do informacji publicznej" . Oznacza to, że a w art. 5 cyt. ustawy są ograniczenia w dostępie do informacji publicznej, a więc nie każda informacja jest informacją publiczną, którą można udostępniać. Przepis art. 5 cyt. ustawy stanowi, że prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. Cytowane wyżej rozp. Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.05.1989 r. zostało wydane na podstawie art. 40 ust. 5 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne ( Dz. U. Nr 30, poz. 162 ze zm.), w którym w § 4 ust. 3 pkt 1 i w §10 ust. 1 określono co stanowi zasób bazowy i podano komu ten zasób może być udostępniany, a więc tylko jednostkom wykonawstwa geodezyjnego. Stosownie do § 4 ust. 3 pkt 1 cyt. rozp. z dnia 17.05.1999 r. w sprawie określenia rodzajów materiałów stanowiących państwowy zasób geodezyjny i kartograficzny, sposobu i trybu ich gromadzenia i wyłączania z zasobu oraz udostępniania zasobu ustala się następujące grupy funkcjonalne zasobu uwzględniające charakter cel oraz sposób wykorzystywania jego materiałów: 1) zasób bazowy, który stanowią materiały źródłowe, służące za podstawę następnych opracowań gromadzonych w zasobie. Natomiast w myśl § 10 ust. 1 cyt. ustawy udostępnianie zasobu pkt 1 polega na umożliwieniu wglądu do oryginałów materiałów lub sprzedaży ich kopii, sporządzanych także na nośnikach informacyjnych, na podstawie zgłoszenia prac geodezyjnych i kartograficznych, zamówień na materiały do wykonania prac geodezyjnych i kartograficznych nie podlegających zgłoszeniu lub zamówień na materiały do wykonania operatów szacunkowych nieruchomości - w zakresie zasobu bazowego i użytkowego. Żądana przez skarżącego informacji dotyczyła zasobu, który jest materiałem źródłowym służącym do dalszych opracowań w zasobie, to organ zasadnie uznał, że informacja ta nie może być skarżącemu udostępniona i tylko dostęp do niej mają jednostki wykonawstwa geodezyjnego. Organ zasadnie udzielił pisemnej odpowiedzi na wniosek skarżącego nie wydając w tej sprawie decyzji odmownej, gdyż wniosek nie dotyczy informacji publicznej. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skardze, to wszystkie zarzuty są nieuzasadnione. W ocenie sądu organ nie naruszył przepisów Konstytucji, gdyż ustawodawca ma prawo do ograniczenia udostępnienia pewnych informacji publicznych i ograniczenia te zawarł w akcie wykonawczym rozporządzeniu z dnia 17.05.1999 r., wydanym na podstawie przepisów ustawy - art. 40 ust. 5 pkt 1 lit a) ustawy z dnia 17.05.1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne. Zarzuty odnoszące się do nieprawidłowo sporządzonego przez geodetę protokołu granicznego nie należą do przedmiotu niniejszej sprawy. Natomiast zarzut niewydania decyzji odmownej jest również nietrafny, gdyż żądanie informacji przez skarżącego nie jest informacją publiczną, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej, gdyż informacja ta nie spełnia zakresu podmiotowego i przedmiotowego tej ustawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że Starosta Olkuski nie pozostawał w bezczynności, o której mowa w art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( DZ. U. 2002r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.), w myśl którego Sąd w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.