II SAB/Kr 30/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Mariusz Kotulski Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 maja 2010 r. sprawy ze skargi N. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. w postępowaniu znak [...] postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącej N. W. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Syg. Akt II SAB/Kr 30-10 Uzasadnienie W dniu 22.02.2007 r. N.W. zwróciła się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z wnioskiem o wydanie nakazu rozbiórki samowoli budowlanej na działce nr. 1 obr. [...] w Z. przy ul. [...]. Organ przeprowadził postępowanie efektem którego była decyzja z [...].11.2007 r. w której nie stwierdził podstaw do wydania decyzji o doprowadzeniu części obiektu budowlanego zlokalizowanego na tej działce do stanu zgodnego z prawem. Zdaniem organu obiekt ten – kondygnacja przyziemia wykonane w okresie 1992 r. – 1993 r. wykonane są zgodnie ze sztuką budowlaną i nie wymagają doprowadzenia ich do stanu zgodnego z przepisami. Po wniesieniu odwołania od tej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy tą decyzję. Skargę na tą decyzję złożyła N.W. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Kr 162/09 wyrokiem z 6.04.2009 r. uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w uzasadnieniu wskazując, iż nie podziela stanowiska organów administracji co do posiadanego przez inwestorów pozwolenia na budowę na budowę innego obiektu, okresu w którym wzniesiono ten obiekt a co za tym idzie konieczności stosowania ustawy prawo budowlane z 1974 r. oraz usytuowania obiektu w kontekście planów zagospodarowania przestrzennego i oceny technicznej wykonanych prac. W dniu 23.09.2009 r. N.W. złożyła do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. pismo skarżące bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. , wnosząc o wydanie postanowienia nakazującego podjęcie postępowania przez Inspektorat. Postanowieniem z dnia [...].10.2009 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uznał zażalenie za nieuzasadnione z uwagi na fakt, iż w związku z postępowaniem sądowym oraz zwrotem akt administracyjnych 8.09.2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. , nie posiadał oryginałów akt postępowania niezbędnych do zakończenia sprawy. Skargę na bezczynność organów złożyła N.W. reprezentowana przez pełnomocnika adwokata A.W. wskazując jako podstawę prawną art. 149 p.p.s.a. i podnosząc, ze pomimo uchylenia decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. i licznych ponagleń Inspektorat nie podejmuje żadnych działań w sprawie. Wniosła też o zasądzenie kosztów postępowania. W piśmie z dnia 11 marca 2010 r. organ wyjaśnił, iż [...] marca 2010 r. postanowieniem nr. [...] nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia dokumentów dla wzniesionego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę; 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania; 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W postanowieniu z dnia z dnia 31 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w sprawie I SAB/Ol 3/06 orzekł, iż jeśli w momencie rozpoznania przez sąd skargi organ nie pozostaje już w bezczynności, to postępowanie sądowe podlega umorzeniu jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd bowiem, skoro organ w bezczynności już nie pozostawał, nie może zastosować trybu przewidzianego w art. 149 tej ustawy, to znaczy w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organ do wydania w zakreślonym terminie decyzji w sprawie (LEX nr 237485). Podgląd ten sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela. Bezczynności organ ustaje w momencie wydania decyzji objętej żądaniem lub odwołaniem ale też innego aktu skutkującego przyjęciem, iż organ nie pozostaje w bezczynności w załatwieniu sprawy. Przywołać tu należy, przepis art. 35 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego który stanowi, iż do terminów określonych w przepisach poprzedzających (termin załatwienia sprawy administracyjnej) nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. W sytuacji zatem, kiedy ustaje bezczynność organu, choćby z uwagi na wydanie przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność a przed wydaniem orzeczenia przez sąd, decyzji bądź innego aktu terminu na wykonanie którego nie wlicza się do terminów przewidzianych do wydania decyzji - brak podstaw do zobowiązania organu do wydania decyzji. Postępowanie sądowe staje się więc bezprzedmiotowe. Sytuacja taka miała miejsce w niniejszym postępowaniu. Po złożeniu skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. , organ ten wydał postanowienie o nałożeniu na inwestorów obowiązków przedłożenia dokumentów dla wzniesionego obiektu – jak wynika z uzasadnienia tego postanowienia - w wykonaniu obowiązku nałożonego na niego przez sąd z wyroku z dnia 6.04.2009 r. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie może przy tym poddać ocenie prawnej tego postanowienia, gdyż podostaje ono w obrocie prawnym (nie zostało przez strony postępowania zaskarżone). Termin zakreślony przez organy do wykonania czynności tj. 30 03.2010 r. nie pozwalał jednocześnie uznać, iż upłynie on przed zakończeniem postępowania przez sąd. Jak mowa zatem wyżej postanowienie to pozostaje w obrocie prawnym a termin na wykonanie wynikających z niego obowiązków nie wlicza się do terminu zakończenia sprawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności, na mocy wyżej przytoczonych przepisów orzeczono jak w sentencji.