II SAB/Kr 300/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Aldona Gąsecka- Duda / spr. / Protokolant: Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P.B. na bezczynność Prezydenta Miasta N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zarządzić zwrot na rzecz skarżącego P.B. kwoty 100 / sto/ złotych uiszczonej tytułem wpisu od skargi. Pismem z daty 23 lipca 2014 r. P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta [...], w związku z brakiem decyzji w sprawie dostępu do informacji publicznej na składane przez niego wnioski z dnia 30 kwietnia 2014 r. i 9 czerwca 2014 r., oraz milczeniem w tej sprawie odpowiedzialnych Wydziałów Urzędu Miasta [...]. Skarżący domagał się zobowiązania organu do wydania decyzji w sprawie dostępu do informacji publicznej, względnie udostępnienia mu żądanej informacji zgodnie z wnioskiem z 9 czerwca 2014 r., a także zasądzenia na jego rzecz zwrotu kosztów wpisu sądowego. W obszernym uzasadnieniu skargi P. B. rozwijał zarzut bezczynności organu, opisując szczegółowo starania podejmowane przed urzędami w związku z nabyciem działki budowlanej w N. (nr działki [...] i [...] obręb [...]) i planowanym wstąpieniem o pozwolenie na budowę, ku czemu niezbędnym było wyjaśnienie status drogi położonej na działce [...] (ul. B.). Do skargi dołączono jako załączniki dokumenty wymienione w pkt 1-12. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta [...] wnosił o jej oddalenie. W tym zakresie wywodził, że udzielił skarżącemu informacji publicznej na wnioski z dnia 30 kwietnia 2014 r. i 9 czerwca 2014 r. dotyczącej statusu drogi stanowiącej ulicę B. w N. - działka nr [...] w obrębie [...], jak również tego w jaki sposób realizowany jest dostęp do drogi publicznej dla nieruchomości położonych wzdłuż ulicy B.. W tym zakresie wskazał na konkretne pisma oraz ich treść. Wyjaśniał także, że wszelkie inne twierdzenia zawarte w pismach skarżącego z powyższych dat stanowiły w istocie polemiką z podejmowanymi przez miasto rozstrzygnięciami w zakresie gospodarki przestrzennej, gospodarki nieruchomościami, budową i utrzymaniem dróg lokalnych, a zatem udzielanie wyjaśnień w tym zakresie nie stanowi informacji publicznej, o czym poinformowano skarżącego w piśmie z 25 czerwca 2014 r. Nadto, dopiero w skardze P. B. rozszerzył zakres wniosku z dnia wniosku z dnia 30 kwietnia 2014 r. i 9 września 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej, wnosząc o wyszczególnienie decyzji o ustanowieniu stosownej służebności dla poszczególnych nieruchomości położonych wzdłuż ulicy B. poprzedzającej wydanie pozwolenia na budowę. Jednakże jak to już wcześniej wyjaśniono w piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r., znak [...] r., w stosunku do działki nr [...] w obrębie [...] stanowiącej drogę wewnętrzną - ulicę B. nie zostały podjęte akty o ustanowieniu służebności co potwierdza treść księgi wieczystej nr [...]. W związku z powyższym brak było podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w formie decyzji, zatem skarga w tym zakresie nie zasługuje na uwzględnienie i wniosek o jej oddalenie jest uzasadniony. Wraz z odpowiedzią na skargę przedstawiono akta sprawy . W piśmie procesowym z dnia 29 października 2014 r. P. B. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi, uznając za dostateczne wyjaśnienia zawarte w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Stosownie do art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę, cofnięcie skargi wiąże sąd, jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Artykuł 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi o wydaniu przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, uznając oświadczenia o cofnięciu skargi w niniejszej sprawie za skuteczne przy braku przesłanek negatywnych umorzenia postępowania sądowego z art. 60 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I. sentencji postanowienia, biorąc za podstawę art.161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Podstawę prawną orzeczenia zawartego w pkt II. sentencji postanowienia stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.