II SAB/Kr 31/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Asesor WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargiM.F. , W.F. i W.F. na bezczynność Wojewody [....] postanawia: skargę odrzucić Zgodnie z brzmieniem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Skarga M.F. , W.F. i W.F. (zwanych dalej skarżącymi) na bezczynność Wojewody [....] wpłynęła do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie w dniu 13.03.2003r., a więc przed dniem l stycznia 2004r. W konsekwencji podlega rozpoznaniu zgodnie z wyżej wskazaną zasadą. W odpowiedzi na przedmiotową skargę z dnia 14.05.2003r. Wojewoda [....] podniósł, iż sprawa zakończona wyrokiem NSA OZ w Krakowie z dnia 7.11.2002r., sygn. akt II SA/Kr 164/99 uchylającym decyzję Wojewody K. z dnia 21.12.1998r. znak: [....] i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, w związku ze zmianą kompetencji organów administracji publicznej do wykonywania tych zadań, przekazana została do załatwienia zgodnie z właściwością do organu nadzoru budowlanego. Powołany wyrok wraz z aktami sprawy przekazany został Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w K. pismem z dnia 3.12.2002r., znak: [....] . Podstawową kwestią w przedmiotowej sprawie jest zagadnienie dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność Wojewody [....] po wyroku NSA z dnia 7 listopada 2002r. Zgodnie z brzmieniem art.52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącym w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Po pierwsze wskazać należy, iż postępowanie w zakresie bezczynności organu w załatwianiu sprawy administracyjnej reguluje art.37 k.p.a. Brzmienie art.37 k.p.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przez art.35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art.36 k.p.a. stronom służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem niezbędną przesłanką do złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest wcześniejsze złożenie w/w zażalenia do organu wyższego stopnia. Stanowisko takie jest ugruntowane także w orzecznictwie sądów administracyjnych. I tak w wyroku z 24.05.2001 r., sygn. akt IV SA 572/99 NSA w Warszawie (publ. w ONSA 2002/3/116) stwierdził, iż wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność. Niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może dopiero wówczas wnieść skargę na bezczynność organu i w sądowym postępowaniu ze skargi na bezczynność może ewentualnie podważać stanowisko organu wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. W przedmiotowej sprawie skarżący nie wyczerpali środków zaskarżenia, przysługujących im w toku postępowania administracyjnego z mocy art.37 k.p.a., przed wniesieniem skargi do Sądu. Jak sami piszą w odpowiedzi na wezwanie Sądu [....] .2004r. "nie występowaliśmy jako strona do organu wyższego stopnia z zażaleniem przewidzianym w art.37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w obowiązującym terminie". Po drugie podnieść należy, iż Wojewoda [....] po otrzymaniu wyroku wraz z aktami sprawy przekazał ją do załatwienia - zgodnie z właściwością - organom nadzoru budowlanego. Zatem to odpowiednio Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w J. oraz [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego są organami, które prowadzą obecnie przedmiotowe postępowanie administracyjne i to ewentualnie te organy mogą pozostawać w bezczynności w załatwieniu sprawy, a nie Wojewoda [....]. Po trzecie nie zostały również spełnione przesłanki do zastosowania art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, gdyż z akt sprawy nie wynika, aby strony wniosły skargę do sądu administracyjnego żądając wymierzenia grzywny po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.