II SAB/Kr 313/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę J. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w sprawie dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę. Skarżąca wywodziła, że organ bezpodstawnie pozostawił jej wniosek z dnia 2 kwietnia 2019 r., po uprzednim wezwaniu do usunięcia braków, bez rozpoznania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, względnie jej oddalenie jako niezasadnej. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 29 lipca 2019 r. wezwał skarżącą do uzupełnienia skargi poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Prezydenta Miasta wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a., tj. wniosła ponaglenie. Ponadto zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2019 r. Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. W obydwu zarządzeniach zakreślono 7-dniowy termin do wykonania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania zostały doręczone skarżącej w dniu 23 sierpnia 2019 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uzupełniła braków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z treścią art. 53 § 2b ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Ponadto w myśl art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku nie uiszczenia wpisu od skargi przewodniczący wzywa skarżącego do jego uiszczenia w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu, skarga podlega odrzuceniu przez sąd. Mając na uwadze przedstawione regulacje prawne, skarżąca prawidłowo została wezwana do uzupełnienia skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. W tym samym terminie była zobowiązana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 23 sierpnia 2019 r. Zatem siedmiodniowy termin do zadośćuczynienia powyższemu wezwaniu upłynął z dniem 30 sierpnia 2019 r. Skarżąca, mimo prawidłowego doręczenia wezwania i upływu zakreślonego terminu, nie przedstawiła dokumentu ponaglenia ani nie wykazała, że zostało ono wniesione, co czyni skargę niedopuszczalną (art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.). Skarga podlega również odrzuceniu z powodu nieopłacenia wpisu. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.