II SAB/Kr 318/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2014 r. sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność Prezydenta Miasta [...] w rozpoznaniu wniosku skarżącego M. S. z dnia 14 stycznia 2013r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie postępowanie umarza; III. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz skarżącego M. S. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.[pic] M. S. wniósł w dniu 5 sierpnia 2014 r. (data nadania przesyłki poleconej) skargę na bezczynność Prezydenta Miasta, zarzucając organowi administracji naruszenie art. 13 ust. 1 i 2, art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem. Skarżący wniósł o zobowiązanie Prezydenta Miasta do załatwienia sprawy z wniosku o wydanie informacji publicznej złożonego dnia 14 stycznia 2013 roku w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi poprzez udostępnienie pełnego wykazu nieruchomości tworzonego na podstawie ustawy o ujawnieniu w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego z dnia 7 września 2007 r. (Dz.U. Nr 191, poz. 1365) oraz rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie uzupełnienia i uaktualnienia zestawienia zbiorczego nieruchomości Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego dla obszaru całego kraju z dnia 13 września 2012 r. wykazu nieruchomości znajdujących się w granicach obszaru należącego do właściwości działania Prezydenta Miasta. Wniósł również o stwierdzenie, że bezczynność organu nastąpiła z rażącym naruszeniem prawa, a także o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podał, że dnia 14 stycznia 2013 roku złożony został do Prezydenta Miasta wniosek, który dotyczył udostępnienia pełnego wykazu nieruchomości tworzonego na podstawie ustawy o ujawnieniu w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego z dnia 7 września 2007 r. (Dz. U. Nr 191, poz. 1365) oraz rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie uzupełnienia i uaktualnienia zestawienia zbiorczego nieruchomości Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego dla obszaru całego kraju z dnia 13 września 2012 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 1056). Wniosek dotyczył wykazu nieruchomości znajdujących się w granicach obszaru należącego do właściwości działania Prezydenta Miasta. Sprawa nie została załatwiona w jakikolwiek formalny sposób. Doszło do wymiany korespondencji, w której pismem z dnia 23 stycznia 2013 roku wezwano skarżącego do wskazania szczególnie istotnego interesu prawnego do uzyskania wnioskowanych informacji. Pismem z dnia 12 lutego 2013 roku skarżący udzielił obszernej odpowiedzi ze wskazaniem okoliczności świadczących o braku konieczności wykazywania szczególnie istotnego interesu prawnego, wobec faktu, że domaga się udzielenia informacji już istniejącej, która nie wymaga przetworzenia. W odpowiedzi na wskazane pismo wnioskodawcy Prezydent Miasta wyjaśnił, że informacja nie zostanie udostępniona. W treści pisma przytoczono okoliczności dotyczące zawodu wykonywanego przez wnioskodawcę (aplikant adwokacki w kancelarii zajmującej się reprywatyzacją oraz rewindykacją mienia, odszkodowaniami, wywłaszczeniami oraz zwrotami nieruchomości), wywodząc wprost, że udzielenie informacji mogłoby zaszkodzić interesom Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego. Taka treść uzasadniania wskazuje, że szczątkowe procedowanie w sprawie z wniosku z dnia 14 stycznia 2013 roku pozbawione jest jakiegokolwiek profesjonalizmu, wykonane z rażącym naruszeniem prawa. Odpowiedź bezczynnego organu, w której uzasadnieniu odnajduje się personalne uwagi dotyczące wnioskodawcy, które nie mają i nie mogą mieć nic wspólnego ze sprawą udzielona jest z ewidentnym naruszeniem zasad postępowania administracyjnego, zgodnie z którymi organy publiczne zobowiązane są działać na podstawie przepisów prawa, a w toku postępowania stać na straży praworządności i podejmować czynności mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W zakresie uzasadnienia okoliczności świadczącej o podstawie realizacji wniosku związanej ze stwierdzeniem, że w sprawie mamy do czynienia z informacją publiczną skarżący w toku korespondencji z Prezydentem Miasta przedstawił argumentację świadczącą o konieczności wydania pełnego wykazu nieruchomości tworzonego na podstawie ustawy o ujawnieniu w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego z dnia 7 września 2007 r. (Dz.U. Nr 191, poz. 1365) oraz rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji w sprawie uzupełnienia i uaktualnienia zestawienia zbiorczego nieruchomości Skarbu Państwa i jednostek samorządu terytorialnego dla obszaru całego kraju z dnia 13 września 2012 r. wykazu nieruchomości znajdujących się w granicach obszaru należącego do właściwości działania Prezydenta Miasta. Zdaniem skarżącego za chybiony należy uznać argument Prezydenta Miasta, jakoby wnioskowane informacje miały charakter informacji przetworzonej, a co za tym idzie, dla których konieczne byłoby wykazanie szczególnego interesu prawnego. Ostatecznie pismem z dnia 20 października 2014 r skarżący wniósł o umorzenie postepowania w zakresie zobowiązania do załatwienia sprawy z wniosku o wydanie informacji publicznej wobec wydania informacji zgodnie z zadaniem w dniu 10 października 2014 r. Stwierdzenia, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i zasadzenie kosztów postepowania ( k - 60). W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł o odrzucenie skargi M. S. na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, względnie o jej oddalenie na podstawie art. 151 tejże ustawy. Wyjaśnił że jego zdaniem obiektywnie bezczynność nie zachodzi albowiem Prezydent Miasta pismem z dnia 14 marca 2013 r. podjął czynność i załatwił wniosek skarżącego, wytłumaczył: dlaczego nie udostępni żądanego wykazu i dlaczego nie stosuje formy decyzji administracyjnej. Prezydent Miasta uznał, że nie było podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, a zatem nie pozostaje on w bezczynności i w tym zakresie nie widzi podstaw do uwzględnienia skargi, a tym bardziej uznania, że bezczynność miała miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Organ poinformował, że zwróci się jeszcze do Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa z prośbą o wydanie opinii prawnej, w której Prokuratoria Generalna Skarbu Państwa zajęłaby stanowisko w kwestii udostępniania wykazów nieruchomości tworzonych na podstawie ustawy o ujawnianiu w księgach wieczystych prawa własności nieruchomości Skarbu Państwa oraz jednostek samorządu terytorialnego osobom występującym z wnioskami o udostępnienie wykazów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa w sprawach dotyczących ważnych praw lub interesów Skarbu Państwa, Prokuratoria Generalna, na wniosek podmiotu reprezentującego Skarb Państwa, wydaje opinie prawne. Ponieważ udostępnienie wykazów może dotknąć ważnych praw lub interesów Skarbu Państwa, którego skutki odczuwalne mogą być także dla Prokuratorii Generalnej uzyskanie takiej opinii tutejszy organ uznaje za celowe. Ostatecznie jednak w dniu 10 października 2014 r (przed rozprawa wyznaczoną na 13 października 2014 r ) Prezydent Miasta udostępnił skarżącemu pełny wykaz nieruchomości uwzględniając tym samym w pełnym zakresie żądanie skargi. W piśmie z dnia13 października 2014 r wniósł o umorzenie postępowania, uznając żądanie skarżącego, nie podzielając poglądu że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, dostosowując się do poglądu wyrażonego w orzeczeniu WSA w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2014 r (II SAB 184/14), którego nie znał wcześniej. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Skarga zasługiwała na uwzględnienie w momencie jej wniesienia, przy czym w dniu 10 października 2014 r informacja w żądanym zakresie została przez organ udostępniona. Bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Należało albo udostępnić informację publiczną albo odmówić jej wydania w formie decyzji administracyjnej, bądź poinformować, że informacja nie znajduje się w zasobach obowiązanego. Prezydent Miasta był podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej na zasadzie art. 4 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Żądany wykaz nieruchomości stanowi informację publiczną i podlegał udostępnieniu w trybie i na zasadach określonych w ustawie o udostępnieniu informacji publicznej. Informacją publiczną jest, bowiem każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych. Informacją taką jest też treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej w ramach realizacji powierzonych zadań i treść dokumentów powstałych w związku z prowadzeniem tych zadań. Sąd rozpoznający niniejsza sprawę podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w postanowieniu z dnia 17 października 2012 r., sygn. akt I OSK 2443/12, który stwierdził, że przepis art. 149 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu zawiera normę, według której uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego polega nie tylko na zobowiązaniu organu do wydania aktu lub dokonania czynności w określonym terminie, ale także na rozstrzygnięciu o tym, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo nie miały takiego charakteru, przy czym uwzględnienie skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego może polegać na stwierdzeniu, że bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa albo, że naruszenie prawa nie było rażące, mimo, że są podstawy do umorzenia postępowania sądowego w zakresie dotyczącym zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Stosownie do art. 13 ust 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r o dostępie do informacji publicznej (t. j. z 2014 r , poz. 782 ) samo udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku a jeżeli informacja nie może być udostępniona w tym terminie to podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację , nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku. Opóźnienie w udostępnieniu informacji przez Prezydenta Miasta nie miało charakteru rażącego, o czym orzeczono w pkt I wyroku na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. Wniosek wpłynął w dniu 15 stycznia 2013 r. W trakcie stwierdzonej bezczynności miała miejsce korespondencja pomiędzy stronami, w której wskazywano różnice w rozumieniu samego wniosku. Organ próbował wyjaśnić swoje wątpliwości odnośnie sposobu jego załatwienia. Prezydent Miasta wzywał o podanie szczególnie istotnego interesu publicznego do uzyskania informacji pismem z dnia 23 stycznia 2013 r, skarżący prawidłowo wyjaśniał że informacja nie ma charakteru przetworzonej pismem z dnia 12 lutego 2013 r. Dalej Prezydent Miasta w piśmie z 14 marca 2013 r odsyła wnioskodawcę do rejestru ksiąg wieczystych i ewidencji gruntów, twierdząc że tworzony wykaz ma charakter roboczy. Choć procedowanie organu było błędne to długotrwałość w rozpoznawaniu wniosku obciąża również skarżącego gdyż do marca 2013 r trwała korespondencja pomiędzy stronami a skargę do WSA w Krakowie skarżący wniósł dopiero w sierpniu 2014 r milcząco akceptując do tego czasu ten bezczynny stan sprawy. Z uwagi na to, że żądana informacja została udostępniona po złożeniu skargi na bezczynność należało orzec o umorzeniu postepowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a, bowiem postępowanie stało się bezprzedmiotowe. ( pkt II wyroku) O kosztach postępowania orzeczono na zasadzie art. 201 p.p.s.a, bowiem działanie organu dokonane po wniesieniu skargi na bezczynność, które tą bezczynność usuwa , należy oceniać i kwalifikować jako działanie samokontrole skutkujące zaistnieniem przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, ale jednocześnie gwarantujące stronie zwrot celowych kosztów postępowania i należy traktować go jako stronę przegrywająca sprawę. ( pkt III wyroku)