II SAB/Kr 32/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. Prokuratora Rejonowego Prokuratury Rejonowej K. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe W dniu [...] marca 2008 r. wniesiono do Wojewódzkiego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w K. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w zakresie braku rozpoznania odwołania P. J. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. nr [...] z dnia [...] znak [...]. Dnia 18 marca 2008 r. skarżąca M. C. Prokurator Rejonowy Prokuratury Rejonowej K. złożyła wniosek, z treści którego wynika cofnięcie skargi z dnia [...] marca 2008 r. w związku z wydaniem decyzji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W dniu [...] marca 2008 r. skargę na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła M. C. występująca jako Prokurator Rejonowy Prokuratury K. W dniu 18 marca 2008 r. skarżąca w swoim piśmie cofnęła swoją skargę uzasadniając to tym, że Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał już decyzję. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu, poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy decyzji zawierającej przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156 § 1 k.p.a. W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że cofnięcie skargi nie spowoduje naruszenia art. 60 P.p.s.a. Skarga ta bowiem dotyczy bezczynności organu administracji, a tym samym nie ma podstaw do oceny ewentualnego naruszenia art. 156 K.p.a., który dotyczy tylko czynności organów administracji, a nie bezczynności. Nie zachodzą również inne przesłanki uniemożliwiające uznanie cofnięcia skargi za skuteczne, w tym nie ma miejsca obejście prawa. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu. Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżąca skutecznie cofnęła skargę. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem bezczynności Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i tym samym nie ma podstaw do merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów podniesionych w skardze. Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.