II SAB/Kr 320/13

sygn. akt II SAB/Kr 320/13 Kraków, dnia 18 grudnia 2013r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.S. na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie remontu odcinka drogi gminnej postanawia: skargę odrzucić. K.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy L. w przedmiocie remontu odcinka drogi gminnej. Sądowa kontrola działalności administracji publicznej pod kątem przestrzegania prawa ma charakter ograniczony, zaś jej zakres przedmiotowy wyznaczają postanowienia art. 3 - 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270– oznaczana dalej jako p.p.s.a ). Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola sądowoadministracyjna obejmuje orzekanie w sprawach skarg na wyliczone enumeratywnie kategorie aktów administracyjnych, względnie bezczynności organów administracji publicznej. W szczególności – stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Do sądów administracyjnych należy w myśl art. 4 p.p.s.a. rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz sporów kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. orzekają one też w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, stosując środki przewidziane w tych przepisach. Natomiast jeżeli skarga dotyczy sprawy, nie należącej do właściwości sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Jak wynika z powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania może dotyczyć wyłącznie kwestii, określonych w pkt 1 – 4 a tego przepisu. Kognicja sądów administracyjnych obejmuje zatem bezczynność organów administracji publicznej w wydawaniu decyzji administracyjnych, postanowień w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa a także pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach. Tymczasem K.S. wniósł skargę na brak działania organów samorządu terytorialnego w kwestii, która nie jest załatwiana w drodze postępowania administracyjnego, postępowania egzekucyjnego w administracji, rozstrzygana władczym aktem co do uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie należy również do materii, w której wydawane byłyby interpretacje podatkowe. Remont drogi gminnej jest działaniem gminy jako właściciela i zarządcy takiej drogi, a zatem jako inwestora. Gmina nie występuje w takim wypadku jako organ administracji publicznej. Stąd też skarga na bezczynność tego rodzaju nie jest dopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia, za podstawę biorąc art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.