II SAB/Kr 322/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 października 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. w pozostałym zakresie umarza postępowanie sądowe; III. zasądza od Wójta Gminy [...] na rzecz skarżącego P. K. kwotę 357 zł (trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sygn. II SAB/Kr 322/14 UZASADNIENIE W dniu 27 sierpnia 2014r. (data wpływu do Urzędu Gminy w [...]) P. K. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego T. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Wójta Gminy w udostępnieniu informacji publicznej, wnosząc o: stwierdzenie bezczynności Wójta Gminy [...] w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostepnienie informacji publicznej; zobowiązanie Wójta Gminy [...] do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi; zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Na wypadek gdyby po złożeniu skargi organ doręczył skarżącemu żądaną informacją publiczną wniósł o: uznanie że na dzień wniesienia skargi do Sądu organ pozostawał w bezczynności w przedmiocie udzielenia informacji publicznej; zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego; umorzenia postępowania na zasadzie art. 161 § 1 pkt. 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu wskazał, że wnioskiem z dnia 29 lipca 2014r. złożonym drogą elektroniczną zwrócił się do Wójta Gminy [...] z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w następującym zakresie: " czy gmina w okresie od 2012r. do chwili obecnej zawierała umowy dotyczące obsługi prawnej, zastępstwa procesowego z kancelariami, radcami prawnymi, adwokatami, a jeśli tak to wnoszę o udostępnienie treści umów". Dnia 29 lipca 2014r. potwierdzono dostarczenie poczty elektronicznej. Do dnia złożenia skargi tj. do dnia 22 sierpnia 2014r. wójt Gminy [...] nie udostępnił żądanej informacji publicznej ani też nie wydał decyzji odmownej zgodnie z art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej czym naruszył 14 dniowy termin zapisany w art. 13 ust. 1 tej ustawy. W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy [...] wniósł o jej oddalenie wskazując, że skargę uwzględnia, działanie organu nie stanowi rażącego naruszenia prawa i wniósł o nieobciążanie gminy kosztami. Wskazał, że informacja nie była udzielona przez przeoczenie. Podał dalej że w dniu 8 września 2014r. informacja została skarżącemu przesłana. Na rozprawie w dniu 29 października 2014r. pełnomocnik organu przedłożył kopie wydruku wysłania informacji drogą elektroniczną wraz z kserokopiami trzech umów, które zostały ta drogą wysłane do skarżącego w dniu 10 września 2014r. Pismem z dnia 23 października 2014r. (data wpływu do WSA w Krakowie 29 października 2014r. ) skarżący oświadczył, że po złożeniu skargi organ doręczył mu żądaną informację publiczną i podtrzymał żądania zawarte w skardze, sformułowane na tę właśnie okoliczność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach - art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270). W pierwszej kolejności należy wskazać, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność, gdyż skarga na bezczynność w przedmiocie informacji publicznej nie musi być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05 LEX nr 236545). Nie ulega też wątpliwości, że wójt Gminy [...] jest po myśli art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej. Żądana informacja jako związana z działalnością jednostki samorządu terytorialnego a w szczególności z wydatkowaniem środków publicznych, stanowi informację publiczną. Przedmiotem kontrolowanej sprawy jest bezczynność Wójta Gminy [...] w udostępnieniu informacji publicznej, obejmującej informację o umowach zawartych przez Gminę [...] w okresie od 2012r. do chwili złożenia wniosku przez skarżącego tj. do dnia 29 lipca 2014r., dotyczących obsługi prawnej i zastępstwa procesowego oraz udostępnienie treści tych umów Żądana przez Skarżącego informacja i kopia dokumentów, niezwłocznie po wniesieniu skargi, która wpłynęła do Urzędu Gminy [...] w dniu 27 sierpnia 2014r., została udostępniona skarżącemu przez Wójta Gminy [...] w dniu 10 września 2014r., w formie żądanej przez skarżącego. Strona skarżąca okoliczność tę potwierdziła. Mając więc na uwadze, że udostępnione zostały stronie skarżącej dokumenty dotyczące interesującej ją kwestii, uznać należy, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności Wójta Gminy [...] nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania organu do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt II sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., póz. 270 ze zm.; dalej ustawa powoływana jako p.p.s.a.), zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe także z innych przyczyn niż cofnięcie skargi lub śmierć strony. Nie ulega przy tym wątpliwości, że organ udzielił stronie skarżącej żądanej informacji publicznej już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Trzeba jednak zauważyć, że udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 1 zd. 2. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy jednocześnie stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Ustawa nie reguluje przesłanek takiego orzeczenia. Stwierdzenie zatem, czy bezczynność organu miała charakter rażący, stanowić musi wynik oceny sądowej, nawiązującej do okoliczności sprawy. Oceniając powyższy aspekt sprawy sąd uznał, iż bezczynność Wójta Gminy [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt I wyroku). Ocena ta wynika z faktu, że udostępnienie stronie skarżącej żądanych informacji nastąpiło niezwłocznie po skierowaniu skargi do sądu, i w stosunkowo nieodległym czasie od złożenia wniosku. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz strony skarżącej orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi - udzielił odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest postawą do zwrotu kosztów sądowych właśnie na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.