II SAB/Kr 326/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. sprawy ze skargi D. L. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w pozostałym zakresie; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. na rzecz skarżącego D. L. kwotę 340 zł ( trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SAB/Kr 326/14 UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2014 r. D. L. wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. o udostępnienie informacji publicznej w postaci treści jednej - dowolnie wybranej - decyzji administracyjnej wydanej w lipcu 2014 r. W odpowiedzi na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego e-mailem z dnia 25 sierpnia 2014 r. wezwał wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez jego podpisanie. W dniu 5 września 2014 r. D. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na niezałatwienie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. wniosku z dnia 20 sierpnia 2014 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżący wniósł o: zobowiązanie organu do rozpoznania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia mu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania podług norm przepisanych; niewymierzanie organowi grzywny. W skardze podano, że wniosek strony nie został do dnia sporządzenia skargi załatwiony co oznacza stan naruszenia prawa. W dniu 10 września 2014 r. organ udzielił skarżącemu żądanej informacji przesyłając kopię decyzji nr [...] z dnia 22 lipca 2014 r. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. wniósł o umorzenie postepowania sądowego z uwagi na przekazanie wnioskowanej informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.). Kontrola ta obejmuje miedzy innymi orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w zakresie udostępniania informacji publicznej. Nie ulega wątpliwości że decyzja administracyjna stanowi informację publiczną. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782) informacją publiczną jest dokument urzędowy dotyczący funkcjonowania organu administracji publicznej, jakim jest niewątpliwie powiatowy inspektor nadzoru budowlanego. Takim dokumentem jest decyzja administracyjna. W przedmiocie udostępniania informacji publicznej bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy wniosek dotyczy dostępu do takiej informacji będącej informacją publiczną, a organ ani nie udziela tej informacji wnioskodawcy, nie informuje o innym sposobie otrzymania danej informacji, nie informuje o braku posiadania wnioskowanej informacji publicznej, ani też nie wydaje decyzji odmawiającej udzielenia informacji (lub decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej w celu ponownego wykorzystywania, decyzji o warunkach ponownego wykorzystywania informacji publicznej oraz o wysokości opłat za udzielenie takiej informacji) lub decyzji umarzającej postępowanie. Jeżeli dany organ nie podjął jednej z ww. czynności, to dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia okoliczności z jakich powodów określona informacja publiczna nie została przekazana wnioskodawcy. Uwzględnienie skargi na bezczynność organów w sprawach bezczynności w przedmiocie dostępu do informacji publicznej prowadziłaby w myśl art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." do zobowiązania organu do udzielenia takiej informacji lub wydania aktu administracyjnego. Są to generalnie dwie podstawowe możliwości zakończenia postępowania zainicjowanego wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W tej sprawie skarżący zarzucił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w W. bezczynność w zakresie udostępnienia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia 20 sierpnia 2014 r. w zakresie braku przekazania mu kopi jakiejkolwiek decyzji wydanej przez ten organ w miesiącu lipcu 2014 r. Niewątpliwie w dacie wniesienia skargi (w dniu 5 września 2014 r.) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego był bezczynny. Jednakże przed dniem rozpoznania skargi zostało przy piśmie z dnia 10 września 2014 r. przekazana skarżącemu wnioskowana decyzja. Tym samym stan bezczynności po stronie organu administracyjnego ustał. Sąd zobowiązany jest uwzględnić w sprawach skarg na bezczynność organu stan sprawy z chwili orzekania. Gdyby bowiem uwzględniać stan faktyczny sprawy z innej chwili (np. z daty wniesienia skargi), wówczas sąd mógłby np. zobowiązać organ do podjęcia określonej czynności (np. udostępnienia informacji lub wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia) mimo, że wymagana czynność między datą wniesienia skargi a datą orzekania przez sąd mogła być już podjęta. Tym samym skoro w tej sprawie nie można na datę orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie stwierdzić stanu bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., to sąd zobowiązany był umorzyć postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania do załatwienia wniosku skarżącego. Taki kierunek wykładni zaprezentowano w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt I OPS 6/08, opub. w ONSAiWSA 2009 r., nr 4, poz. 63. Zgodnie z art. 54 § 3 P.p.s.a. organ, którego bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględnienie skargi przez organ uzasadnia wydanie orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania. Stosownie do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. W niniejszej sprawie koszty postępowania obejmuje przyznanie kwoty 340 złotych. Nadto na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a. Sąd uznał, że w tej sprawie bezczynność nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Już bowiem z porównania daty złożenia wniosku przez skarżącego (20 sierpnia 2014 r.) i daty udzielenia wnioskowanej informacji (wysłanej w dniu 9 września 2014 r.) wynika, że o nie ma mowy o stanie rażącego naruszenia prawa w załatwianiu wniosku skarżącego. Mając na względzie powyższe Sąd orzekł o umorzeniu postępowania w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., a o ocenie stanu bezczynności w pkt I sentencji w oparciu o art. 149 § 1 P.p.s.a. O kosztach zasądzonych w pkt III sentencji wyroku Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 201 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.