II SAB/Kr 344/14

PostanowienieWSA w Krakowie2014-12-17

Skład orzekający: Paweł Darmoń, Krystyna Daniel, Aldona Gąsecka-Duda

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, takich jak zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa?
Ratio decidendi
Skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, w szczególności zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 k.p.a. i art. 52 § 2 PPSA. Niewyczerpanie tych środków oznacza brak przesłanki do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Skarżący S.M. wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. Skarga dotyczyła braku wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania zainicjowanego jego pismem z dnia 18 grudnia 2013 r., w którym wzywał organ do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 sierpnia 2011 r. w zakresie zasądzonych kosztów postępowania. Skarżący zarzucił również, że pismo SKO z dnia 16 czerwca 2014 r. nie zawierało odpowiedzi na jego wcześniejsze zapytanie. SKO wniosło o odrzucenie skargi, wskazując na wykonanie wyroku i udzielenie odpowiedzi na pytania skarżącego. Sąd administracyjny odrzucił skargę z uwagi na jej niedopuszczalność.
Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi S.M. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. , w związku z pismem z dnia 18 grudnia 2013 r. postanawia: skargę odrzucić. Postanowieniem z dnia 21 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie ze skargi S. M. na bezczynność SKO w [...] (sygn. akt II SAB/Kr 189/14) z uwagi na cofnięcie skargi przez skarżącego. Odpis postanowienia doręczono S. M. w dniu 28 lipca 2014 r. Następnie w dniu 13 sierpnia 2014 r. J. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na przewlekłość postępowania ( datowaną jako 5 sierpnia 2014 r ) przez Samorządowym Kolegium Odwoławczym w [...] "w związku z brakiem wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie umorzenia postępowania zainicjowanego jego skargą z dnia 17 grudnia 2013 r. Pismem tym skarżący wezwał organ do wykonania wyroku WSA w Krakowie z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. II SA/Kr 842/09 w zakresie zasądzonych od Kolegium na rzecz stron kosztów postępowania. Następnie wobec powzięcia informacji, że wyrok w tej części został wykonany pismem z dnia 23 stycznia 2014 r. wycofał skargę. Kolegium nie wydało jednak żadnego rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia skargi przed przesłaniem jej do WSA. Jednocześnie Kolegium nie wskazało, czy skutecznie wobec wszystkich uprawnionych osób dokonało zwrotu kosztów postępowania, zasądzonych w opisanym wyżej wyroku i czy wszystkie osoby podjęły ten zwrot. Skarżący stwierdził ponadto, że pismo SKO w [...] z dnia 16 czerwca 2014 r. nie zawiera odpowiedzi na wcześniejsze zapytanie z 18 grudnia 2013 r. co do wskazania sposobu odwołania Prezesa SKO w [...] oraz organu dokonującego tej czynności. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie, względnie oddalenie. Wskazało, że przywołano następujące fakty: 1. W dniu 6 grudnia 2013 r. Kolegium otrzymało prawomocny wyrok Wojewódzkiego sądu Administracyjnego w Krakowie do sygn. akt II SA/Kr 842/09, 2. W dniu 27 grudnia 2013 r. Kolegium zwróciło zasądzone tym wyrokiem koszty postępowania osobom wskazanym w wyroku. 3. W dniu 17 grudnia 2013 r. (wpływ do SKO w [...] - 20.12.2013 r.) Pan M. wniósł skargę na niewykonanie przez SKO w [...] wyroku WSA w Krakowie do sygn. akt II SA/Kr 842/09 poprzez niewypłacenie skarżącym wymienionym w części III wyroku orzeczonych kosztów postępowania. 4. Wobec faktu wypłacenia zasądzonych kosztów Pan S. M. (pismem z dnia 23.01.2014 r.) wycofał swoją skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17.12.2013 r. 5. Pismem z dnia 16.06.2014 r. Prezes Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] udzielił skarżącemu wyczerpujących odpowiedzi na wszystkie pytania ([...]) 6. Postanowieniem z 21 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie ze skargi S. M. na bezczynność SKO w [...] (sygn. akt II SAB/Kr 189/14). Na podstawie tych okoliczności Kolegium stwierdza, że zarzuty S. M. są całkowicie bezpodstawne. Następnie zauważa, że w piśmie Prezesa SKO z dnia 16.06.2014 r. rzeczywiście w odpowiedzi na pytanie dotyczące wskazania podmiotu powołującego i odwołującego prezesa nie podano, przez przeoczenie, że organem, który powołuje i odwołuje prezesa kolegium jest Prezes Rady Ministrów. W odpowiedzi omyłkowo pominięto słowo "odwołuje". Omyłka była niezamierzona i nie miała na celu zatajenia przed Panem M. powszechnie dostępnej informacji. Pomimo tego braku S. M. wystąpił, bowiem na początku sierpnia 2014 r z wnioskiem do właściwego adresata - Prezesa Rady Ministrów o odwołanie Prezesa SKO w [...]. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 2070 z późn. zm.) stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Skargę na przewlekłość postępowania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym należy poprzedzić wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa stosownie do art. 37 k.p.a.: Art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r kodeks postepowania administracyjnego ( Dz. U. Nr 30 poz. 168 ze zm. ) stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący tego nie zrobił - wzywał jedynie do wykonania wyroku, a to zasadniczo odrębny tryb (art. 154 p.p.s.a.). Zażalenie lub wezwanie do usunięcia naruszenia prawa są to środki zaskarżenia przewidziane w art. 52 § 2 p.p.s.a., które skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Pogląd taki jest również utrwalony w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. W postanowieniu z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II OSK 1083/14 (LEX nr 1467706) Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie wskazał, że złożenie zażalenia lub wezwania do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi przesłankę skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania, gdyż jest to środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 p.p.s.a. Podobne stanowisko NSA zajął w postanowieniu z dnia 10 października 2013 r., sygn. I OZ 893/13 (LEX nr 1385941), w którym stwierdzono: "Złożenie zażalenia w trybie art. 37 § 1 KPA wywiera skutek wyczerpania przez stronę przysługujących jej środków zaskarżenia, a tym samym umożliwia skuteczne wniesienie skargi na bezczynność organu pozostającego w zwłoce i niepodejmującego w ustawowym terminie aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z 30.8.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn.: Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ). W sprawach skarg na bezczynność nie ma znaczenia, jaki okres upłynął pomiędzy zażaleniem wniesionym w trybie art. 37 § 1 KPA a skargą do sądu administracyjnego". Ta sama reguła dotyczy spraw na przewlekłe prowadzenie postępowania. Dopiero, zatem po wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia przysługujących mu w postępowaniu administracyjnym byłoby dopuszczalne wniesienie skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania. W chwili obecnej skarżący w dalszym ciągu ma otwartą drogę do skorzystania z tej możliwości. Niniejsze postanowienie nie wyklucza, bowiem rozpoznania sprawy po wniesieniu kolejnej skargi - o ile wypełni ona wszystkie warunki formalne. Jednocześnie zauważyć należy, że nie zgadzają się daty podane w skardze. Jak wynika z przekazanych akt administracyjnych wezwanie do wykonania wyroku jest z 18 grudnia 2013 r, a nie z 17 grudnia 2013 r. Natomiast pismem z dnia 24 stycznia 2014 r. skarżący wniósł, a nie cofnął skargę do WSA w Krakowie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] udzieliło skarżącemu odpowiedzi na wezwanie do wykonania wyroku pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. a następnego dnia udzieliło odpowiedzi na skargę na bezczynność w sprawie ( tą ze stycznia 2014 r.) . Następną wątpliwość stanowi kwestia, co jest przedmiotem skargi, mianowicie jeśli przewlekłość - to w jakiej sprawie. Skarżący zdaje się uważać, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze powinno umorzyć postępowanie dotyczące jego pisma z dnia 17 grudnia 2013 r. wzywającego do wykonania wyroku. Natomiast w "aktach administracyjnych" mamy jedynie pismo z 18 grudnia. Taka skarga byłaby oczywiście bezzasadna, bowiem wezwanie do wykonania wyroku nie powoduje wszczęcia postępowania, a cofnięcie skargi skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ma ten skutek, że to sąd umarza postępowanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie ma w związku z tym żadnych obowiązków. W tym zakresie nie można mówić o przewlekłości. Biorąc powyższe pod uwagę należało odrzucić skargę wniesioną w niniejszej sprawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) z uwagi na jej niedopuszczalność wskutek niewyczerpania środków zaskarżenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło