II SAB/Kr 36/24

Dnia 9 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi J. M. na bezczynność Dyrektora Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. S. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Dyrektora Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. S. do wydania aktu lub dokonania czynności; II. stwierdza, że Dyrektor Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Dyrektora Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. na rzecz J. M. kwotę 100 zł. (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. J. M. wniósł w dniu 21 stycznia 2024r. skargę na bezczynność Dyrektora Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. w załatwieniu wniosku z 30 grudnia 2023r. o udzielenie informacji publicznej w zakresie wykazu umów zawartych w 2023 r. na przeprowadzenie szkoleń z przepisów o ruchu drogowym, znakach i sygnałach drogowych i ich stosowaniu, w których organ był zamawiającym/zleceniodawcą. Zażądano w skardze o zobowiązanie organu do udzielenia żądanych informacji publicznych i o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreślono, iż termin na udostępnienie informacji upłynął pierwszego dnia roboczego po 14 dniach od doręczenia wniosku czyli 15 stycznia 2024 r. Ani w ustawowym terminie, jak również do dnia sporządzenia skargi Dyrektor Małopolskiego Ośrodka Ruchu Drogowego w N. nie udostępnił wnioskowanej informacji ani nie zareagował w żaden inny sposób. Podkreślono, że Małopolski Ośrodek Ruchu Drogowego w N. (dalej MORD) jest instytucją finansowaną ze środków publicznych. W związku z tym podmiotowo jest zobowiązany do udzielania informacji publicznej, czego zresztą organ nie kwestionował. Wniosek dotyczył wykazu umów na szkolenia przeprowadzone z zakresu przepisów ruchu drogowego przeprowadzonych na zamówienie organu. Zakup usług szkoleniowych jest związany z wydatkowaniem środków publicznych, a więc informacja o umowach zawartych w związku z tymi zamówieniami stanowi informację publiczną. W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie wskazując, iż 10 stycznia 2024 r., a zatem w wymaganym przepisami terminie 14 dni, MORD przesłał skarżącemu odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w formie żądanej przez Skarżącego, tj. za pośrednictwem systemu epuap. W odpowiedzi tej MORD wskazał, że we wskazanym okresie nie prowadził szkoleń o tematyce (nazwie), o której mowa we wniosku. 22 stycznia 2024 r. wpłynęła do MORD skarga na bezczynność datowana na 21 stycznia 2024 r. MORD odpisał skarżącemu, iż odpowiedź została przygotowana, podpisana i odesłana dnia 10 stycznia 2024 r. Na potwierdzenie załączono zeskanowane potwierdzenie wysyłki w/w pisma do skarżącego oraz powtórnie przesłano odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 30 grudnia 2023 r. Dnia 24 stycznia 2024 r. skarżący skierował do MORD epuapem pismo, w którym podniósł, iż MORD nadal pozostaje w bezczynności, ponieważ treść odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej go nie zadowala i zagroził wniesieniem kolejnej skargi na bezczynność, jeżeli MORD w terminie 5 dni nie udzieli odpowiedzi zgodnej z oczekiwaniami skarżącego. Dnia 26 stycznia 2024 r. MORD za pośrednictwem epuap oraz pocztą tradycyjną przesłał skarżącemu kolejną odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, w której zamieścił wykaz szkoleń realizowanych przez MORD w N. , na które zawarto stosowne umowy w 2023 r., a które zawierają w swoim programie elementy zasad i przepisów ruchu drogowego, zwracając się jednocześnie o informację, czy skarżący wycofuje skargę na bezczynność z dnia 21 stycznia 2024 r. Na przedmiotowe pismo MORD nie otrzymał żadnej odpowiedzi. W związku z tym powtórnie, dnia 5 lutego 2024 r. MORD przesłał skarżącemu za pośrednictwem epuap oraz pocztą tradycyjną pismo, w którym zwrócił się z prośbą o wyraźną informację, czy skarżący podtrzymuje skargę na bezczynność z dnia 21 stycznia 2024 r., czy też wobec tego, że MORD w N. udzielił skarżącemu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej z dnia 30 grudnia 2023 r. w ustawowym terminie 14 dni - wycofuje przedmiotową skargę. Niestety na powyższe pismo skarżący również nie udzielił odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż przepisy u.d.i.p. stanowią, iż bezczynność podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji publicznej ma miejsce wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie podmiot ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Stosownie do art. 13 ust 1 i 2 u.d.i.p. samo udostępnienie informacji następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, a jeżeli informacja nie może być udostępniona w tym terminie to podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od złożenia wniosku. Wskazany w skardze organ jest w świetle art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, gdyż w świetle jego brzmienia takimi organami są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Ocena ta nie była kwestionowana przez organ. Również nie kwestionowano, iż żądana informacja stanowi informację publiczną. Zatem skarżony organ jest zobowiązany do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej, oraz żądanie takiej informacji dotyczy. Nadto żądaną informację organ udzielił, jak wprost wynika z odpowiedzi na skargę dopiero 26 stycznia 2024r. Przesłane zaś 10 stycznia 2024r. pismo informujące, że organ nie prowadził szkoleń w podanym we wniosku terminie nie może być uznane za uczynienie zadość wnioskowi o informację publiczną, bo wbrew prawdzie organ prowadził takie szkolenia, które potwierdził w piśmie zawierającym wnioskowaną informację publiczną z dnia 26 stycznia 2024r. W rozpoznawanej sprawie skarżony organ nie udzielił zatem informacji publicznej w wymaganym 14 dniowym terminie, a zatem nie ulegało wątpliwości, iż pozostawał w bezczynności. Z powyższego wynika także w ocenie Sądu, iż skarżony organ mógł faktycznie udzielić informacji dotyczącej wniosku w zwykłym terminie, gdyż z akt nie wynika żeby udostępnienie informacji było wyjątkowo czasochłonne. Z uwagi na to w ocenie Sądu, organ zaniechał wypełnienia obowiązku udzielenia informacji i nie zachował ustawowego terminu do bezzwłocznego udzielenia informacji, wobec czego orzeczono jak w pkt II wyroku – stwierdzając, że organ dopuścił się bezczynności. Jednakże, jak wyżej wskazano organ udzielił informacji żądanej we wniosku, chociaż po terminie, sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania określonego aktu lub dokonania stosownej czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ udzielił żądanej informacji publicznej. Udostępnienie informacji publicznej, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Organowi nie można, w ocenie Sądu, zarzucić braku woli rozpatrzenia wniosku, z uwagi na niezbyt długi okres, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji. Stąd w zaistniałych okolicznościach niezbyt długiego okresu, który upłynął od złożenia wniosku do udzielenia informacji, oraz wskazanych powyżej okoliczności, nie można uznać, aby doszło do rażącej bezczynności. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącego w wysokości uiszczonego wpisu od skargi tj. 100 zł, orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie art. 200 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.