II SAB/Kr 38/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) WSA Piotr Fronc WSA Agnieszka Nawara - Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 5 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi D. O. i A. O. na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie polegającą na braku wydania decyzji w przedmiocie urządzeń wodnych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym D. O. i A. O. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych. D. O. i A. O., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie polegającą na braku wydania decyzji w przedmiocie 1. Spowodowania zbadania przyczyn spiętrzenia wody w strumyku do którego odprowadzono systemy drenarskie na posesji przy ul B. przy przepuście pod torami kolejowymi. 2. Spowodowania przez odpowiednie organa odblokowania odpływu wody z drenażu do przedmiotowego strumyka w K. na posesji przy ul. B. przy przepuście kolejowym. Zarządzeniem z dnia 27 marca 2025 r. (k. 73) Starszy Referendarz Sądowy wezwał pełnomocnika skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: przedstawienie dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Dyrektora Regionalnego Gospodarki Wodnej został wyczerpany tryb określony w art. 37 §1 k.p.a., tj. skarżący wnieśli do organu wyższego stopnia ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie; podanie nr PESEL skarżących oraz przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 1 kwietnia 2025 r. (k. 75). W piśmie z dnia 7 kwietnia 2025 r. pełnomocnik skarżących podał nr PESEL skarżących, dołączył pełnomocnictwo, oświadczając, że przedkłada pismo z 3.10.2024 r. jako dowód na wypełnienie obowiązku z art. 37 ust. 1 KPA. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei 53 § 2b P.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Zatem uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi poprzez: podanie nr PESEL skarżących, przedłożenie pełnomocnictwa i wykazanie, że skarga została poprzedzona ponagleniem. Termin do uzupełnienia ww. braków upływał z dniem 8 kwietnia 2025 r. Pełnomocnik skarżących w piśmie z 7 kwietnia 2025 r. podał numery PESEL skarżących, co do ponaglenia podał, że przedstawia pismo z 3 października 2024 r. Sąd stwierdza w tym miejscu, że skarżący nie przedłożył wraz z pismem wskazanego w nim pisma z 3 października 2024 r. Z przedstawionych Sądowi akt sprawy wynika, że wskutek wniosku skarżących toczyło się finalnie przed Dyrektorem Zarządu Zlewni w Ż. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie postępowanie w sprawie nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego tj. rowu melioracyjnego na nieruchomościach nr [...], [...] położonych w K. oraz nr [...] położonej w W., której następstwem jest szkodliwe oddziaływanie tego urządzenia na nieruchomości o nr [...], [...] położonych w K. . Przywołany organ nakazał wykonanie określonych robót trzema decyzjami skierowanymi do różnych podmiotów z dnia 30 listopada 2021 r. (k. 533, 555, 565). Jak wynika z akt sprawy, decyzje te stały się ostateczne. Następnie Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż. prowadził postępowanie egzekucyjne dotyczące ww. obowiązków (vide: upomnienie z 14 października 2022 r., k. 614 i nast.). W piśmie z 24 października 2024 r. Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż. skierowanym do Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. wskazał, że w dniu 9 października 2024 r. wpłynęło ponaglenie K. S. (pełnomocnika skarżących – przyp. WSA) na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie w sprawie zalewania posesji w K. przy ul. B. oraz niszczenie instalacji drenażowej z pól w K. , przekazując ponaglenie w załączeniu. Postanowieniem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z 4 listopada 2024 r. stwierdzono, że Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż. nie dopuścił się przewlekłości w załatwieniu sprawy dotyczącej zalewania posesji w K. przy ul. B. j oraz niszczenia instalacji drenażowej z pól w K. (k. 830). W treści postanowienia przywołano ponaglenie D. O. i A. O. reprezentowanych przez r. pr. K. S., z 3 października 2024 r., i sformułowany w nim zarzut, że pomimo upływu 7 lat Dyrektor Zarządu Zlewni w Ż. "nie zrobił nic w szczególności w sprawie spowodowania przez odpowiednie organa odblokowania odpływu z drenażu do przedmiotowego strumyka." W ocenie Sądu, z powyższego wynika, że skarżący nie wykazali, iż skarga na bezczynność Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie poprzedzona została ponagleniem. Przywołane tylko, nie przedstawione Sądowi, ponaglenie z 3 października 2024 r., dotyczyło, jak wynika z postanowienia Dyrektora RZGW z 4 listopada 2024 r., przewlekłości postępowania prowadzonego przez Dyrektora Zarządu Zlewni w Ż., nie zaś Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K.. Co więcej, z akt sprawy nie wynika, by przed Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. toczyło się jakiekolwiek postępowanie w sprawie wskazanej w skardze. Z akt sprawy wynika natomiast, że toczyło się przed Dyrektorem Zarządu Zlewni w Ż. postępowanie w sprawie wykonania obowiązków nałożonych decyzjami tego organu z 30 listopada 2021 r., a wcześniej postępowanie w sprawie nałożenia tych obowiązków. Jednak w skardze skierowanej do tutejszego Sądu skarżący, reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucili bezczynność Dyrektorowi Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K., nie zaś Dyrektorowi Zarządu Zlewni w Ż.. Już tylko na marginesie Sąd wskazuje, że nawet hipotetyczne założenie wniesienia skargi na bezczynność Dyrektora Zarządu Zlewni w Ż., nie mogłoby doprowadzić do merytorycznego rozpatrzenia sprawy w przedmiocie niewydania decyzji. Jak bowiem ustalono, w postępowaniu prowadzonym przed tym organem doszło do wydania decyzji ostatecznych kończących postępowanie w sprawie nienależytego utrzymywania urządzenia wodnego przed wniesieniem skargi. W takiej sytuacji należałoby przyjąć, zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 czerwca 2020 r., II OPS 5/19, że wniesienie skargi po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Konsekwencją takiego stanowiska musiałoby być również odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. W tych okolicznościach sprawy, wobec braku wykazania, że skarga została poprzedzona ponagleniem, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. W punkcie 2 postanowiono o zwrocie uiszczonego przez skarżących wpisu w kwocie 200 zł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.