II SAB/Kr 387/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie : Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda Protokolant : Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi M.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu wpis w wysokości 100 zł ( sto złotych). II SA/Kr 387/14 Uzasadnienie W dniu 9 czerwca 2014 r. M. S. złożył w Urzędzie Miejskim [...], adresowany do Burmistrza wniosek o wznowienie postępowania zakończonego ostateczna decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 maja 2014 r. o ustaleniu warunków zabudowy znak. [...]. Jako podstawę wznowienia M.S. wskazał przepis art.145 § 1 pkt 4 kpa, podając, że - jako współwłaściciel nieruchomości mającej sąsiadować z inwestycją – winien być stroną postępowania . Do wniosku M. S. dołączył pełnomocnictwo udzielone E. Z.. Wniosek o wznowienie został przekazany Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] dniu 13 czerwca 2014 r. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, zawiesiło postępowanie wszczęte wnioskiem M. S. – do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym wszczętym skargą na decyzję z dnia 8 maja 2014 r. wniesiona w dniu 23 czerwca 2014 r. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. II SA/Kr 1269/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, uwzględniając skargę Gminnej Spółdzielni "[...]" w R., uchylił decyzję SKO w [...] z dnia 8 maja 2014 r. o ustaleniu warunków zabudowy. Postanowieniem z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn.. II SA/Kr 1654/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę M. S. na postanowienie SKO z dnia 24 lipca 2014 r. o zawieszeniu postępowania. W dniu 22 września 2014 M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium odwoławczego w [...] pismo nazwane "zażaleniem na przewlekłe prowadzenie postępowania". W piśmie tym skarżący jako wadliwe ocenił postanowienie o zawieszeniu postępowania wszczętego jego wnioskiem o wznowienie, nadto wskazał, że w istocie postanowienie to w stosunku do niego nie odniosło prawnego skutku, bowiem zostało doręczone jemu osobiści, a nie jego pełnomocnikowi. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi wskakując, że skoro postępowanie wznowieniowe zostało zawieszone, nie może być mowy o przewlekłym prowadzeniu postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Nie ma wątpliwości, że opisane pismo M. S., choć nazwane "zażaleniem", w istocie jest skargą na przewlekłe prowadzenie postępowania. Przekonuje o tym jego treść i zakres prezentowanych zarzutów. Nadto zostało ono wniesione do Sądu i w trybie przewidzianym dla skarg. Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U.2012/270) skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Tak więc skarga na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego winna być poprzedzona zażaleniem, które przewidziano w przepisie art. 37 § 1 kpa. (DZ.U. 2013/267). Zażalenie to bowiem stanowi przewidziany ustawą środek służący zwalczaniu stanu niezgodnego z prawem przed uruchomieniem postępowania sądowego. Dla wypadków, w których wniesienie zażalenie nie jest możliwe z uwagi na brak organu wyższego stopnia, ustawa przewiduje środek "zastępczy" w postaci wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 zd. 2 kpa). Skarżący z tego środka nie skorzystał, a to jego skargę czyni niedopuszczalną. Dlatego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skargę tę należało odrzucić. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w/w ustawy.