II SAB/Kr 39/18
PostanowienieWSA w Krakowie2018-05-08
Skład orzekający: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać odrzucona z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, takich jak brak dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej oraz brak dowodu wniesienia ponaglenia?Ratio decidendi
Sąd odrzucił skargę na bezczynność organu, ponieważ strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi, w tym nie przedłożyła dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentacji oraz dowodu wniesienia ponaglenia. Zgodnie z przepisami Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nieusunięcie tych braków w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi.Stan faktyczny
Stowarzyszenie złożyło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Do skargi nie dołączono dokumentu wykazującego umocowanie do reprezentacji oraz dowodu wniesienia ponaglenia. Sąd wezwał stronę do uzupełnienia tych braków pod rygorem odrzucenia skargi. Strona skarżąca nie uzupełniła braków, co skutkowało odrzuceniem skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 maja 2018 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] w przedmiocie rozpoznania zażalenia postanawia odrzucić skargę.
Pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. Stowarzyszenie [...] złożyło skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie rozpoznania zażalenia na postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia 18 lipca 2017 r. o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu. Do skargi nie został dołączony dokument wykazujący osoby uprawnione i sposób reprezentacji Stowarzyszenia. Do skargi nie dołączono również dowodu wniesienia ponaglenia.
Zarządzeniem z dnia 22 marca 2018 r. strona skarżąca została wezwana do przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi: a) dowodu, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego wyczerpała tryb określony w art. 37 § 1 k.p.a., tj. wniosła ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie; b) dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej. Wezwanie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 29 marca 2018 r.
Wezwanie powyższe pozostało bezskuteczne; strona skarżąca nie przedłożyła żadnego dokumentu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 28 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a.") osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 29 p.p.s.a.). W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ustawa "stanowi inaczej" w przypadku skargi, bowiem gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, sąd skargę odrzuca (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, skarga była dotknięta brakiem formalnym – nie zawierała dokumentu wykazującego umocowanie osób, które podpisały skargę, do działania w imieniu strony skarżącej. Brak ten – mimo prawidłowego wezwania – nie został w terminie usunięty, wobec czego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi.
Niezależnie od powyższego, warto zauważyć, zgodnie z art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W świetle powyższego uprzednie wniesienie ponaglenia jest przesłanką dopuszczalności skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W niniejszej sprawie przesłanka ta nie została spełniona. Skarga jest zatem niedopuszczalna. Uzasadniałoby to odrzucenie skargi po myśli art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., aczkolwiek w obliczu nieusunięcia braków formalnych skargi jest to kwestia wtórna.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło