II SAB/Kr 395/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Rady Miasta Z. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej na wniosek z dnia 22 lutego 2019 r. postanawia: odrzucić skargę. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Rady Miasta Z. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 22 lutego 2019 r. poprzez wydanie kopii dokumentów: 1. Kontraktu kupna sprzedaży z dnia 17 stycznia 1925 r., stanowiącego podstawę wpisu w [...] gm. kat. Z., 2. Kontraktu kupna sprzedaży z dnia 1 października 1927 r., L.r[...], stanowiącego podstawę wpisu w [...] gm. kat. Z., 3. Kontraktu kupna sprzedaży z dnia 4 października 1927 r., L.r. [...] stanowiącego podstawę wpisu w [...] gm. kat. Z., 4. Kontraktu kupna sprzedaży z dnia 27 września 1917 r., stanowiącego podstawę wpisu w [...] gm. kat. Z., 5. Protokolarnego oświadczenia [...], stanowiącego podstawę wpisu w [...] gm. kat. Z.. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 października 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Wezwaniem z dnia 24 października 2019 r. skarżący został ponadto wezwany do podania swojego numeru PESEL, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, również pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz z zarządzeniem doręczono skarżącemu w dniu 29 października 2019 r. W piśmie z dnia 1 listopada 2019 r., nadanym w placówce operatora publicznego w dniu 2 listopada 2019 r., skarżący zażądał zwrotu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga jest pismem wszczynającym postępowanie sądowe, od którego na podstawie art. 230 §1 i §2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2018r., poz. 1302 ze zm. dalej-p.p.s.a.), pobiera się wpis sądowy. Zgodnie z art. 220 §1 i §3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której, pomimo wezwania, nie został uiszczony w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zarządzeniem z dnia 11 października 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu wezwania. Ten sam rygor, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., stosuje się w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. gdy pismo jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Brak numeru PESEL stanowi brak formalny skargi, który podlega uzupełnieniu w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowiącym, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie skarżący, będący osobą fizyczną, nie wskazał w skardze numeru PESEL, wobec tego pismem z dnia 24 października 2019 r. został wezwany w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL. Przesyłka zawierająca zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwanie do usunięcia braku formalnego została doręczona skarżącemu w dniu 29 października 2019 r. Siedmiodniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął 5 listopada 2019 r. (we wtorek). W tym terminie skarżący nie uzupełnił braku skargi i nie uiścił wpisu, a jedynie złożył pismo, w którym zażądał zwrotu skargi. Pismo to, ze względu na jego treść, ocenić należy jako cofnięcie skargi. Jednak skuteczne cofnięcie skargi może nastąpić tylko wówczas, gdy pismu można nadać prawidłowy bieg. Skoro skarżący nie uzupełnił braków skargi, Sąd nie mógł nadać jej dalszego biegu, w konsekwencji konieczne stało się odrzucenie skargi, zgodnie z 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a i art. 220§1 i §3 p.p.s.a, nie zaś umorzenie postępowania na podstawie art. 161 §1 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, sąd orzekł jak w sentencji.