II SAB/Kr 406/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na bezczynność Starosty [...] postanawia: odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W piśmie z 25 października 2014 r. B. O., za pośrednictwem Starosty, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność ww. organu. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że termin wniesienia skargi upłynął w dniu 12 października 2014 r. Natomiast w okresie od 11 października do 22 października 2014 r. skarżąca była hospitalizowana. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W ocenie Sądu nie doszło do uchybienia terminowi do wniesienia skargi. Przepis art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – dalej ppsa stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Z powyższego przepisu wynika zatem, że procedowanie nad wnioskiem o przywrócenie terminu możliwe jest jedynie w sytuacji uchybienia określonemu terminowi. Stosownie do treści art. 88 ppsa odrzuci na posiedzeniu niejawnym wniosek o przywrócenie terminu jeżeli jest spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny. O niedopuszczalności wniosku o przywrócenie terminu z mocy ustawy można mówić, m.in. w sytuacji, gdy strona nie uchybiła określonemu terminowi (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II. kom. do art. 88 i M. Romańska, H. Knysiak-Molczyk, T. Woś Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2007 kom. do art. 88). W przedmiotowej sprawie, przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji publicznej. Skargi na bezczynność mogą być wniesione w każdym czasie, z tym, że zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. strona winna w pierwszej kolejności wyczerpać przysługujące w sprawie środki zaskarżenia. W tego typu sprawach jest to, stosownie do treści art. 37 § 1 kpa zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie. Jak wynika z odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 4 września 2014 r. uznało wniesione przez B. O. zażalenie na przewlekłe prowadzenie postępowania za nieuzasadnione. Wydanie tego postanowienia nie ma jednak wpływu na liczenie terminu do wniesienia skargi na bezczynność do sądu. W tym kontekście należy stwierdzić, że termin do wniesienia skargi nie upływał w dniu 12 października 2014 r. i skarżąca nie uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 1 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.