II SAB/Kr 409/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adw. M.S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P.K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w N. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adw. M.S. wykonującej zawód w kancelarii [....] od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 240,00 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych, dwadzieścia groszy), stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2014 roku sygn. akt II SO/Kr 28/14 przyznane zostało skarżącemu P.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 23 września 2014 roku nr [....] na pełnomocnika skarżącego została wyznaczona adw. M.S. wykonująca zawód w Kancelarii Adwokackiej w K. przy ul. [....] . Wyznaczona Mecenas sporządziła i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w N. , w której zawarła wniosek o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości, ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 22 stycznia 2015 roku wydał wyrok, którym skargę P.K. oddalił. Na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 roku adw. M.S. podtrzymała swój wniosek zawarty w skardze z dnia 5 listopada 2014 roku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (t.j.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461) stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji "w innej sprawie" wynosi 240 zł. W myśl § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (23%). Mając na uwadze fakt, iż adwokat M.S. brała udział w postępowaniu przed sądem I instancji i należycie wywiązywała się z powierzonych obowiązków należało przyznać jej wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a.