II SAB/Kr 41/06

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 5 grudnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Firek ( spr.) Sędziowie WSA Barbara Pasternak AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Joanna Kłos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi Prokuratora Rejonowego na bezczynność Starosty Powiatowego zobowiązuje Starostę do wydania aktu administracyjnego w terminie 1 miesiąca. IISAB/Kr 41/06 UZASADNIENIE W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Prokurator Rejonowy powołując się na treść art.3§2 pkt 8, art.8, art.52§ 1, art. 53§3,art. 54§1, art. 57§1 i art. 149 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zarzucił bezczynność Starosty Powiatowego w sprawie wszczętej z wniosku E. K. w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości poprzez nierozpatrzenie wniosku w/wymienionej o podjęcie zawieszonego postępowania pomimo upływu terminu określonego w art. 35 Kpa i niedopełnieniu czynności określonych w art. 36 Kpa oraz wniósł o zobowiązanie organu do rozpatrzenia złożonego w dniu [...].2005 r. wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania. Na rozprawie w dniu [...].2006 r. Prokurator Rejonowy stwierdził , że okoliczności wskazane w pisemnej skardze obecnie już nie zachodzą albowiem przedmiotowe postępowanie nie jest zawieszone , ale podtrzymał skargę , wskazując , że organ nadal pozostaje w bezczynności albowiem do chwili obecnej nie rozpoznał przedmiotowej sprawy merytorycznie. W odpowiedzi na skargę Starosta nie precyzując swojego stanowiska co do zarzutów skargi przedstawił przebieg całego postępowania oraz wskazał, że wnioskodawczyni E. K. jako spadkobierca po E. S. nabyła prawo do występowania jako strona w postępowaniu o zwrot nieruchomości na podstawie postanowień Sądu Rejonowego w L. z dnia [...].1997 r. i z dnia [...].2003 r. sygn.akt [...] oraz z dnia [...].2003 r. sygn.akt [...] o zasiedzeniu części wywłaszczonej nieruchomości, tak więc dopiero po zasiedzeniu przez E. S., którego spadkobierczynią jest wnioskodawczyni tj. z dniem [...].2004 r. możliwe było ustalenie stron w nin. postępowaniu , a nadto wskazał, że obecnie zostanie zlecone wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość zwracanego gruntu oraz wartość nakładów na zwracanej nieruchomości. Okoliczności nin. sprawy wynikające z akt sprawy przedłożonych przez Starostę są następujące: Wnioskiem z dnia [...].2000 r. E. K. działająca przez pełnomocnika syna Z. K. wniosła o podjęcie zawieszonego postępowania o zwrot działek nr [...],[...] i [...] położonych w L. /k. 10 akt adm./ Na działkach objętych wnioskiem o zwrot znajdują się kioski handlowe , stanowiące tymczasowe obiekty budowlane , których inwestorami były osoby fizyczne, będące dzierżawcami przedmiotowego terenu /umowy dzierżawy zawarte ze Starostą/, prowadzące następnie w nich określoną działalność gospodarczą /k. 11 -21 i 26 akt adm./ Pismem z dnia [...].2000 r. Starosta powiadomił wnioskodawczynię w trybie art. 36 Kpa , że wniosek o zwrot nieruchomości nie może być załatwiony w terminie określonym w art. 35 Kpa albowiem istnieje konieczność wystąpienia do organów nadzoru budowlanego w kwestii legalności wybudowanych pawilonów handlowych , co z kolei ma wpływ na rozstrzygnięcie sprawy odszkodowania za wywłaszczona nieruchomość./k. akt adm./. Kolejnym pismem tj. z dnia [...].2001 r. wnioskodawczyni domagała się niezwłocznego załatwienia sprawy /k.35 akt adm./, a następnie wystąpiła do Wojewody z zażaleniem na niezałatwienie sprawy w terminie /k.39 akt adm./. Postanowieniem z dnia [...].2001 r. Wojewoda uznał zażalenie za nieuzasadnione, wskazując, że wyjaśnienie kwestii statusu prawnego wybudowanych na przedmiotowych działkach kiosków handlowych jest istotne albowiem ma wpływ na ustalenie należnej do zwrotu kwoty./k.46 i 45 akt adm./. Postanowieniem z dnia [...].2001 r. Starosta powołując się na treść art. 97 §1 pkt 4 oraz art. 101 Kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie o zwrot przedmiotowej nieruchomości , wskazując, że jest to uzasadnione wyjaśnieniem statusu prawnego wszystkich wybudowanych obiektów handlowych na przedmiotowej nieruchomości, a kwestia ta ma istotny wpływ na ustalenie należnej do zwrotu kwoty. Postanowienie to nie zostało przez wnioskodawczynię zaskarżone. W piśmie z dnia [...].2005 r. wnioskodawczyni domagała się podjęcia postępowania zawieszonego w dniu [...].2001 r./k. 100 akt adm./, wskazując, ze ustała przyczyna wskazana w cyt. postanowieniu, gdyż decyzje o pozwoleniu na użytkowanie obiektów znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości stały się ostateczne już z początkiem 2005 r./k. 100 akt adm./. Postanowieniem z dnia [...].2006 r. Wojewoda stwierdził nieważność postanowienia Starosty z dnia [...].2001 r. w przedmiocie zawieszenia z urzędu postępowania w sprawie z wniosku E. K. o zwrot nieruchomości, wskazując, że w przedmiotowej sprawie nie występowało zagadnienie wstępne skutkujące zawieszeniem z urzędu postępowania administracyjnego, a szczególnie nie stanowiła takiego zagadnienia wstępnego kwestia statusu prawnego kiosków wybudowanych na przedmiotowej nieruchomości przez dzierżawców terenu, co w konsekwencji musiało skutkować uznaniem, iż przedmiotowe postanowienie rażąco naruszyło prawo./k,128-130 akt adm./ Postanowieniem z dnia [...].2006 r. Starosta na podstawie art. 97 §1 pkt 4 Kpa ponownie zawiesił przedmiotowe postępowanie administracyjne z urzędu wskazując, że w przedmiotowej sprawie występuje zagadnienie wstępne uzasadniające jego zawieszenie, a mianowicie wnioskodawczyni wdrożyła postępowanie o wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji wywłaszczeniowej i wprawdzie Wojewoda decyzją z dnia [...].2004 r. odmówił uchylenia decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].1970 r., a następnie decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury z dnia [...].2005 r. ale decyzja ta została zaskarżona przez wnioskodawczynię do sądu administracyjnego i wprawdzie zapadł już wyrok oddalający tę skargę , ale nie jest on prawomocny, gdyż w sprawie tej została wniesiona skarga kasacyjna./k.l36-137 akt adm./. Postanowieniem z dnia [...].2006 r. Wojewoda uchylił w całości powyższe postanowienie o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego wskazując, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego mającej na celu ocenę zgodności z prawem ostatecznej decyzji administracyjnej, która rozstrzygnęła zagadnienie wstępne w innym postępowaniu administracyjnym nie może stanowić podstawy do zastosowania w tym postępowaniu administracyjnym art. 97 §1 pkt 4 Kpa oraz podkreślając, że w dacie wydania zaskarżonego postanowienia Starosta dysponował ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji wywłaszczeniowej. Do chwili obecnej nie został w sprawie sporządzony operat szacunkowy nieruchomości objętej przedmiotowym wnioskiem ./okoliczność bezsporna/. Starosta nie zawiadomił wnioskodawczyni o przyczynie niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie, ani nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm./ sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu lub niewydaniu takiego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi /art. 134 ustawy/. Stosownie do treści art. 35 §1 i 3 Kpa organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki, załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, przy czym zgodnie z treścią art. 36 Kpa o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 organ administracji publicznej obowiązany jest zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy i ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu. Odnosząc powyższe zasady do przytoczonych wyżej okoliczności przedmiotowej sprawy, nawet uznając za zasadne twierdzenie Starosty, że dopiero po wydaniu postanowienia z dnia [...].2004 r. o nabyciu przez zasiedzenie części wywłaszczonej nieruchomości przez E. S. wnioskodawczyni stała się legitymowaną do wystąpienia z roszczeniem o zwrot nieruchomości, Sąd w składzie rozpoznającym nin. skargę uznał, że przedmiotowe postępowanie administracyjne dotknięte jest wręcz rażącą bezczynnością. Starosta w toku całego postępowania dwukrotnie je zawiesił mimo oczywistego braku przesłanek określonych w art. 97 §1 pkt 4 Kpa .Po raz pierwszy organ ten zawiesił postępowanie postanowieniem z dnia [...].2001 r. uznając, że zagadnienie wstępne stanowi kwestia ustalenia statusu prawnego kiosków handlowych wybudowanych przez dzierżawców terenu , podczas gdy kwestia ta takiego zagadnienia nie stanowiła bowiem status prawny kiosków handlowych nie ma znaczenia dla ustalenia wartości nieruchomości czy poczynionych na nieruchomość nakładów. Po raz drugi Starosta zawiesił postępowanie na podstawie przytoczonego wyżej przepisu postanowieniem z dnia [...].2006 r. uznając , że nie została ostatecznie rozstrzygnięta kwestia wznowienia postępowania zakończonego wydaniem decyzji wywłaszczeniowej , podczas gdy w dacie wydania tego postanowienia organ dysponował ostateczną decyzją Ministra Infrastruktury w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji wywłaszczeniowej. Wreszcie należy wskazać, że postanowienie to zostało uchylone decyzją organu II instancji w dniu [...].2006 r. , a do dnia rozprawy tj. do dnia [...].2006 r., podczas której rozpoznano przedmiotową skargę , Starosta w dalszym ciągu nie rozpoznał merytorycznie wniosku o zwrot przedmiotowej nieruchomości, ani nie podjął czynności w trybie art. 36 Kpa tj. nie zawiadomił wnioskodawczyni o przyczynie zwłoki w załatwieniu sprawy i nie wskazał nowego terminu jej załatwienia. Mając na uwadze przytoczone okoliczności Sąd uwzględnił skargę i na zasadzie art. 149 cyt. wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.