II SAB/Kr 43/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Asesor WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 28 października 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Urzędu Gminy w O. w przedmiocie wykonania kanalizacji deszczowej postanawia skargę odrzucić J.M. (zwany dalej skarżącym) pismem z dnia 8 marca 2004r. (które wpłynęło do Sądu w dniu 10 marca 2004r.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Urzędu Gminy O. w przedmiocie wykonania kanalizacji deszczowej umożliwiającej odprowadzanie wód opadowych z ul. K. w B. W uzasadnieniu skargi J.M., wskazał, iż wskutek remontu ul. K. zmieniono dotychczasowy "system" odbioru wód opadowych z tej ulicy. "Korespondencja z Urzędem Gminy w sprawie kanalizacji w ul. K. od dnia 05.08.2002r. trwa do chwili obecnej bo kanalizacja deszczowa nie została wykonana mimo zapewnień Rady Gminy w pismach z dania 16.07.2003r. i 22.10.2003r., w których pisano: dotyczy kanalizacji deszczowej w ul. K. w B." Podczas opadów deszczu woda spływa wprost z drogi gminnej na podwórko skarżącego. Sąd wezwał skarżącego pismem z dnia 31 sierpnia 2004r. o jednoznaczne wskazanie organu administracji publicznej, któremu zarzuca bezczynność oraz wskazanie sprawy (jej przedmiotu) w załatwieniu której organ ten pozostaje w bezczynności, a nadto o podanie na czym bezczynność ta polega. Wyjaśnienie tych kwestii powinno polegać na dokładnym i jednoznacznym określeniu sprawy, której załatwienia skarżący oczekiwał oraz na jednoznacznym wskazaniu organu administracji, który - na żądanie skarżącego - sprawę tę miał załatwić, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na to wezwanie J.M. wskazał, iż "organ administracji publicznej, któremu zarzucani bezczynność to Urząd Gminy O., który sprawę tę miał załatwić. Rada Gminy w piśmie z dn. 16.07.2003r. to zapewniała. Nie wykonano. Złożyłem skargę w piśmie z dnia 19.09.2003r. na działalność Wójta." Nadto pisze, że "droga Gminna o nazwie K. od ponad l/2 wieku miała odpowiedni spad w stronę ul. S. i w ten sposób odprowadzano wody deszczowe do studzienek będących w ul. S. Z uwagi na brak tych studzienek w K. Podczas remontu K. zasypano ten spad, jedyne naturalne odwadnianie K. Po remoncie powstał spad w kierunku moich zabudowań, teraz woda prosto z drogi gminnej spływa na podwórko mojej posesji." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż sądy administracyjne dokonują wyłącznie kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów we wskazanych ustawą przypadkach (art. 3 § 1 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przepis ten wskazuje, iż skarga na bezczynność organu administracji publicznej przysługuje jedynie wtedy, gdy jego działanie zakończyć się powinno wydaniem: decyzji administracyjnej; postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych niż wymienione wcześniej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Co więcej zgodnie z brzmieniem art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Brzmienie art. 37 k.p.a. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż na nie załatwienie sprawy w terminie określonym przez art. 35 k.p.a. lub ustalonym w myśl art. 36 k.p.a. stronom służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zatem niezbędną przesłanką do złożenia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest wcześniejsze złożenie w/w zażalenia do organu wyższego stopnia. Odnośnie skargi J.M. stwierdzić należy, iż pismo z dnia 6.09.2004r. zawierające odpowiedź na wezwanie Sądu z dnia 31.08.2004r. nie czyni mu zadość. Przede wszystkim wątpliwości budzi wskazanie organu administracji publicznej, na którego bezczynność wniesiona została przedmiotowa skarga. Wprawdzie skarżący podaje jednoznacznie, iż bezczynność zarzuca Urzędowi Gminy O., lecz nie jest to organ administracji publicznej, a jedynie struktura służąca organowi do pomocy w wykonywaniu jego zadań. Nie sposób zatem zarzucić bezczynności urzędowi - można to uczynić wyłącznie w stosunku do organu administracji publicznej, gdyż tylko ten podmiot ma określony zakres kompetencji do działania w sferze prawa administracyjnego. Wprawdzie skarżący pisze także o skardze na Wójta Gminy O. złożonej w piśmie z dnia 19.09.2003r., lecz z kontekstu wynika, iż jest to stwierdzenie odnoszące się do pisma skarżącego sprzed daty złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i chodzi tu o skargę na działalność Wójta złożoną do Rady Gminy O. Nadto w końcowej części pisma skarżący podaje, iż uchwała Rady Gminy z [...].02.2004r. nr [...] zawiera stwierdzenia niezgodne ze stanem faktycznym. Nawet, gdyby przyjąć, iż przedmiotowa skarga, mimo wyraźnego określenia skarżącego, że chodzi mu o bezczynność Urzędu Gminy O., dotyczyła jednak bezczynności Wójta Gminy O. - jako organu administracji publicznej, to z pisma skarżącego z dnia 6.09.2004r. oraz treści pozostałych jego pism zawartych w aktach sprawy wynika, iż sprawa (jej przedmiot), w której nie załatwieniu skarżący upatruje bezczynności, dotyczy wykonania kanalizacji deszczowej. Jednak działalność organów administracji publicznej w zakresie wykonania i utrzymywania kanalizacji deszczowej wiąże się z świadczącą funkcją administracji. Organy administracji publicznej działają bowiem w tej sferze w ramach przysługującej jej gestii. W konsekwencji zagadnienia związane z realizacją kanalizacji opadowej przez administrację publiczną nie są przejawem funkcji reglamentacyjnej administracji. Nie jest tu prowadzone przez organy administracyjne w ramach ich kompetencji postępowanie administracyjne, ani też nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, postanowienia lub innego aktu. Skarżący tymczasem żąda podjęcia działań faktycznych przez organy administracji publicznej zmierzających do wykonania kanalizacji opadowej pozwalającej na właściwe odprowadzenie wody z ul. K., a nie wydania decyzji administracyjnej. W konsekwencji - zgodnie z tym co już wyżej wskazano - wobec faktu, iż w przypadku żądania przez skarżącego wykonania kanalizacji deszczowej nie wiąże się ono z obowiązkiem po stronie organu administracyjnego prowadzenia jakiegokolwiek postępowania administracyjnego, a co za tym idzie zakończenia go wydaniem: decyzji administracyjnej; postanowienia w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącym postępowanie, a także postanowienia rozstrzygającego sprawę co do istoty; postanowienia w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, a także innych niż wymienione wcześniej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, to też nie można postawić zarzutu o pozostawaniu przez organy administracyjne w bezczynności, gdyż nie mamy tu do czynienia z administracją publiczną działającą w zakresie powierzonego jej imperium. W konsekwencji przedmiotowa skarga nie podlega rozpoznaniu przez sąd administracyjny w zakresie kontroli bezczynności administracji publicznej, a której mowa w art. 3 § 1 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.