II SAB/Kr 45/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 21 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi: H.N. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w sprawie [...] w przedmiocie: wzniesienia garażu bez wymaganego pozwolenia na budowę postanawia odrzucić skargę Skarżący H.N. w skardze na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., polegającej na niewydaniu decyzji w sprawie wzniesienia garażu bez wymaganego pozwolenia na budowę, na nieruchomości położonej przy ul. J. w K., pomimo wszczęcia w tej sprawie postępowania administracyjnego, - domagał się zobowiązania organu do wydania decyzji w tej sprawie w terminie wyznaczonym przez Sąd. Sąd rozpoznając skargę zważył co następuje. Skarga została wniesiona w dniu 27.05.2005 r. podczas gdy w dniu 18.02.2005r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O., wydał decyzję Nr [...], sprawie "posadowienia garażu oraz robót budowlanych prowadzonych na wyżej wymienionej nieruchomości", od której skarżący wniósł odwołanie w 15.03.2005 r. W tej sytuacji skarga na bezczynność organu jest niedopuszczalna. Skarga na bezczynność organu nie może bowiem zastępować bądź dublować odwołania od decyzji, które przysługuje stronie w toku postępowania administracyjnego /art. 127 k.p.a./. Ponieważ rozstrzygnięciem w powołanej decyzji został objęty przedmiotowy garaż, przeto od tej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia odwołania, z którego skorzystał, a decyzję w sprawie mógł zgodnie z tokiem instancji wydać organ odwoławczy. Zaskarżona decyzja została przez organ II instancji decyzją z dnia [...].06.2005r. znak [...] w całości uchylona i przekazana sprawa do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zatem sprawa budowy garażu także w aspekcie samowoli budowlanej będzie ponownie przedmiotem postępowania przed organem I instancji. Stosownie do treści przepisu art. 52 § l i 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę na bezczynność organu można wieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jakie służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną odrzucił.