II SAB/Kr 46/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 czerwca 2018r. sprawy ze skargi E. S. na bezczynność Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w udostępnieniu informacji publicznej na wniosek z dnia [...] lutego 2018r. stwierdza, że Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. dopuścił się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 lutego 2018r. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; oddala skargę w zakresie pytań zawartych w punktach: III, VIII, X, XI, X1,XII, XIII, XIV, XV, XVIII, XIX, XX, XXV; umarza postępowanie sądowe w zakresie zobowiązania Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. do wydania aktu lub dokonania czynności w pozostałym zakresie. Wnioskiem z dnia 11 lutego 2018 r. skarżący E. S. (data wpływu do organu 12 lutego 2018 r.) zwrócił się do Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. o udostępnienie zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej z dnia 6 września 2001 r. następujących informacji: "I. Czy Dyrektor P.S.S.E. w O. wie, kto wygrał przetarg zorganizowany poprzez Ośrodek Pomocy Społecznej w O. w styczniu 2018 r. na przygotowanie posiłków dla klientów O.P.S. w O. (...) dla 1) osób biednych; 2) matek z dziećmi; 3) całych rodzin; 4) osób niepełnosprawnych; 5) i innych)? II. Czy Dyrektor P.S.S.E. Sanepid w O. już przeprowadziła kontrolę w tej firmie, która przygotowuje posiłki dla klientów O.P.S. w O. i na zlecenie O.P.S. w O. i gdzie się to odbywa i czy są zachowane warunki przygotowania posiłków zgodnie z wymaganiami sanitarno-epidemiologicznymi w 2018 r., a jeżeli nie to dlaczego? III. Czy Dyrektor P.P.S.E. Sanepid w O. A. K. wie, że ten program "Pomoc państwowa w zakresie dożywiania"; co wprowadziło w 2006 r. [...]? IV. Czy Dyrektor O.P.S. w O. Pani P. powiadomiła Dyrektor P.S.E.S. w O., że w 2018 r. przetarg wygrał nowy dostawca posiłków dla klientów O.P.S. w O. i gdzie są sporządzane posiłki) 1) biednych; 2) matek z dziećmi; 3) całych rodzin; 4) osób niepełnosprawnych; 5) innych; 6) i gdzie są wydawane te posiłki dla ww. począwszy od stycznia 2018 r. V. Czy Dyrektor P.S.S.E. – Sanepid w O. A. K. wie gdzie były wydawane posiłki w ramach pomocy państwa w zakresie dożywiania w 1) w 2006 r.; 2) w 2007 r.; 3) 2008 r; 4) 2009 r.; 5) 2010 r.; 6) 2011 r.; 7) 2012; 8) 2013 r.; 9) 2014 r.; 10) 2015 r.; 11) 2016; 12) 2017 r.; 13) i jak często ww. A. K. zlecała podległej jej P.S.S.E. – Sanepid O. kontrolę w miejscach wydawania tych posiłków dla klientów O.P.S. w O. i jakie były wyniki-wnioski z przeprowadzanych kontroli i kontroli i czy były wystawiane mandaty karne za zaniedbania "sanitarno-epidemiologiczne" przy wytwarzaniu – sporządzaniu tych posiłków w latach ww.; i gdzie były wytwarzane i przygotowywane te posiłki dla klientów O.P.S. w O. i przez jaką firmę były przygotowywane posiłki dla klientów O.P.S. w O.? VI. Czy Dyrektor O.P.S. w O. D. P. powiadomiła Dyrektor P.S.E.E.- Sanepid w O. A. K., że "wykupiła obiady dla: 1) biednych; 2) całych rodzin; 3) matek z dziećmi; w okresie od lipca 2016 r. do lipca 2017 r." i były wydawane pod szyldem jaki wisiał nad pomieszczeniem; w którym w 2016 r., 2017 r. klienci O.P.S. w O. dostawali "zupki" – "lane do słoików" wraz z "2 kromkami chleba i kawałkiem kiełbasy w stołówce wyremontowanej za pieniądze Unii Europejskiej"; a stołówka miała nie służyć tylko i wyłącznie do spożywania w niej posiłków przez osoby 1) biedne; 2) matki z dziećmi; 3) całych rodzin; 4) i innych potrzebujących, którzy spełniają odpowiednie kryteria, aby otrzymywać taką pomoc "pod szyldem obiady na telefon i podany numer telefonu pod który zapewne mieli dzwonić klienci O.P.S. w O."? (...) VII. Czy Dyrektor O.P.S. O. D. P. powiadomiła P.S.S.E SANEPID O. A. K., że od 2018 r. te posiłki ramach pomocy państwa w zakresie dożywiania wydawane są 1) osobom biednym, 2) matkom z dziećmi, 3) całym rodzinom, 4) osobom niepełnosprawnym, 5) i innym, 6) na płycie [...] rynku przy lodowisku, w przyczepce obok miejsca wydawania (buda), zatem nie są przechowywane plastikowe 1) kubki, 2) sztućce, 3) które służą do spożywania tych posiłków, czy nie powiadomiła? VIII. A jeżeli Dyrektor O.P.S. D. P. nie powiadomiła P.S.S.E. SANEPID O. A. K., że posiłki są wydawane na płycie rynku w O., to czy nie podlega to pod art. 231 § 1 k.k., art. 161 § 1 k.k., jak w punkcie nr VII, i czy płyta rynku jest odpowiednim miejscem dla spożywania tych 1) ciepłych posiłków, 2) o ile są ciepłe, 3) i czy posiłki powinny być ciepłe dla) jak w pkt nr VII; i jak wymienieni klienci O.P.S. O. mają spożywać te posiłki "Pomoc Państwa w zakresie dożywiania" – obecnie na lata 2014-2020 na tej płycie rynku [...]; Czy 1) na stojąco (...) 2) na siedząco (...) 3) a może na leżąco? IX. Czy Dyrektor P.S.S.E. [...]" O. A. K. zlecała swoim podwładnym kontrolę "tej budki, w której są wydawane posiłki na płycie [...] rynku przy sztucznym lodowisku" dla klientów O.P.S. O. oraz przyczepki, która jest nieodłącznym elementem tej budowli i czy w tej przyczepce są przechowywane 1) kubki na posiłki, 2) sztućce do spożywania posiłków, 3) termosy z posiłkami dla klientów O.P.S. O., a jeżeli przeprowadzono kontrolę Sanepidu to z jakim skutkiem, a jeżeli nie było żadnej kontroli to z czyjej winy tego nie zrobiono, czyli kto odpowiadał za to, że nie było kontroli Sanepidu w O. w jakich warunkach wydawane są posiłki dla klientów O.P.S. O.? X. Czy według Dyrektora P.S.S.E. Sanepid O. – płyta rynku jest miejscem odpowiednim wydawania posiłków klientom O.P.S. O., czy nie? XI. Czy według Dyrektor P.S.S.E. Sanepid w O. A. K. spożywanie posiłków przez 1) osoby biedne, 2) matki z małymi, zdrowymi lub chorymi dziećmi; 3) całe rodziny, 4) osoby niepełnosprawne, czyli chore na różne schorzenia, w tym narządy ruchu – nogi, 5) inne, 6) na płycie rynku nie naraża tych osób ww. na: utratę zdrowia, a nawet życia, co podlega pod art. 160 § 1 k.k., art. 163 § 1 pkt. 1 k.k., a jeżeli A. K. twierdzi inaczej to na podstawie jakiego prawa tak twierdzi? X1. (z uwagi na błąd w numeracji punkt dla rozróżnienia z punktem opisanym jako X oznaczono jako X1) Czy według Dyrektora P.S.S.E. SANEPID A. K. przez cały rok 2018 r. będą wydawane posiłki dla klientów O.P.S. w O. i czy w okresie 1) zimowym, 2) letnim, 3) wiosennym, 4) jesiennym, 5) nie będzie to spożywanie posiłków na płycie [...] rynku zagrożone z powodu zakażeń bakteriologicznych dla ww., co podlega pod art. 163 § 1 pkt. 1 k.k. i czy w okresie 1) wiosennym, 2) letnim, 3) jesiennym będą brały udział w tych posiłkach chmary much roznosząc różne 1) zarazki 2) i inne? XI1. (z uwagi na błąd w numeracji punkt dla rozróżnienia z punktem opisanym jako XI oznaczono jako XI1) Czy Dyrektor P.S.S.E. Sanepid w O. zabroniła wydawania 1) posiłków, jako pomoc państwa w zakresie dożywiania na lata 2014-2020, 2) w stołówce, która została w tym celu stworzona w budynku al[...] i wyremontowana za pieniądze Unii Europejskiej, w której to klienci O.P.S. O. powinni spożywać na miejscu gorący posiłek, a drugim miejscem wydawania posiłków do XII 2017 roku był lokal w budynku przy ul. [...], czy A. K. zabroniła w tych ww. lokalach wydawania posiłków i na podstawie jakiego prawa? XII. Kto poniesie odpowiedzialność według A. K. gdyby z powodu wydawania ciepłych posiłków, bo takie powinni dostawać klienci O.P.S. w O. w okresie od wiosny do jesieni i gdyby wybuchła jakaś epidemia z powodu spożywania tych posiłków na płycie ol go rynku? XIII. Czy Burmistrz O. R. P. poinformował Dyrektor Sanepidu w O. A. K., że zrobił 1) jadłodajnię, 2) stołówkę na płycie rynku w O., gdzie klienci od I 2018 r. mają pobierać posiłki ciepłe na płycie rynku i je spożywać (...) i do kiedy z rynku R. P. zrobił tą stołówkę dla klientów O.P.S. w O.? XIV. Czy A. K. wie, że na płycie rynku nie wolno 1) namalować pasów białych, 2) stanowisk dla parkujących, bo tego zabrania projektant, który stworzył projekt rewitalizacji [...] rynku, a pieniądze były z Unii Europejskiej i dlatego wokół rynku wszyscy mają darmowe parkowanie i na chodnikach też? XV. Jak A. K. myśli czy projektant [...] rynku przewidział, a nawet zalecił, aby na płycie [...] rynku zrobić 1) stołówkę, 2) miejsce wydawania i spożywania posiłków poprzez ww. klientów O.P.S. w O. (...) w tak skandalicznych warunkach (...) i czy ww. warunki obecnie nie narażają tych ludzi na "utratę zdrowia - a nawet życia", co podlega pod art. 163 § 1 pkt 1 kk? XVI. Czy Dyrektor Sanepidu w O. A. K. wie, że do 2017 roku były dwa punkty, w których wydawane były posiłki dla klientów O.P.S. O. i gdzie się mieściły? XVII. Czy Dyrektor Sanepidu w O. (...) A. K. wie w ilu punktach w 2018 roku są wydawane posiłki w ramach "pomocy państwa w zakresie dożywiania" dla Klientów O.P.S. w O. (...) i jeszcze gdzie pod chmurką stworzono w 2018 roku – drugą jadłodajnię dla ww. klientów O.P.S. O.? XVIII. Czy według wiedzy Dyrektor Sanepidu A. K. z tej stołówki na płycie ol go rynku korzystają 1) mieszkańcy O., 2) mieszkańcy pobliskich wiosek należących do gminy O., 3) czy inni biedni – bezdomni? XIX. Jak Dyrektor Sanepidu myśli, jaką ma wiedzę na temat stworzenia na płycie rynku 1) jadłodajni, 2) stołówki dla klientów O.P.S. w O. i kto dał zgodę właścicielowi "firmy", która przygotowuje i wydaje posiłki dla Klientów O.P.S. w O.) 1) czy był to obecny Burmistrz O. R. P., 2) czy też w tym brała udział Dyrektor O.P.S. w O. D. P.? XX. Czy według Dyrektor Sanepidu w O. [...], to jest nowa stołówka, w której posiłki mają spożywać Klienci O.P.S. w O. (...). Co ma na to do powiedzenia Dyrektor A. K., a może wszystkie uliczki wokół rynku są "stołówką" do spożywania posiłków w 2018 roku? XXI. (we wniosku pytanie oznaczone nr XXI) Kiedy odbył się "ostatni konkurs" na stanowisko Dyrektora Sanepidu w O.) 1) którego dnia, 2) miesiąca, 3) roku to było, 4) ile osób brało udział w tym konkursie, skąd i z jakich miejscowości, 5) ilu było kandydatów na stanowisko Sanepidu O.? XXII. (we wniosku pytanie oznaczone nr XXII) Czy to nie Pani Z. z K. wygrała jak był ostatni konkurs na stanowisko Dyrektora Sanepidu w O.? XXIII. Kto organizował wtedy ten konkurs) 1) jakie wtedy zajmował stanowisko, 2) jak się nazywał, 3) gdzie był organizowany konkurs na Dyrektora Sanepidu w O., 4) jakie obecnie ww. organizator tego konkursu zajmuje stanowisko i gdzie pracuje obecnie? XXIV. Dlaczego Dyrektorem [...] Sanepidu została A. K. (z mediów) skoro konkurs wygrała Pani Z. z K. i kto ją pozbawił tego stanowiska i jaki udział w tym mieli: 1) Starosta Powiatu O., 2) Burmistrz O.)? XXV. Jak długo A. K. będzie naruszała prawo-Konstytucję RP; art. 237 § 1 k.k. wobec moich pism?". W odpowiedzi na powyższy wniosek, w piśmie z dnia 6 marca 2018 r. (nadanym w placówce pocztowej w dniu 7 marca 2018 r.) Powiatowy Inspektor Sanitarny w O. poinformował skarżącego, że Ośrodek Pomocy Społecznej w O. nie informował PPIS w O., kto świadczy usługi w zakresie przygotowywania, dostarczania i wydawania posiłku jednodaniowego dla osób objętych pomocą przez OPS w O.. OPS nie ma takiego obowiązku. Ponadto Wg informacji PPIS w O. w dokumentacji przygotowanej przez OPS do zamówienia publicznego "świadczenie usług polegających na przygotowaniu, dostarczeniu, opakowaniu i wydaniu jednodaniowego gorącego posiłku ( o wartości kalorycznej minimum 800-900 kalorii) w 2 punktach udostępnionych przez wykonawcę na terenie miasta O. dla osób objętych taką formą pomocy przez Ośrodek Pomocy Społecznej w O. od 2018 r." istnieje warunek przedłożenia właściwego terenowo organu PIS decyzji zatwierdzającej zakład do prowadzenia działalności żywnościowo-żywieniowej w zakresie produkcji posiłków oraz usług cateringowych, a także decyzji zatwierdzających punkty wydawania posiłków. Jak wynika z posiadanej dokumentacji od 2007 r. przygotowywaniem, dostarczaniem i wydawaniem posiłku jednodaniowego dla osób objętych pomocą przez Ośrodek Pomocy Społecznej w O. zajmował się podmiot [...] Sp. z o.o. dawnej G. M. Sprzedaż Artykułów Spożywczych, ul. [...] nr [...]. Posiłki były przygotowywane w zakładzie cateringowym w O. ul. [...] nr [...] oraz dostarczane własnymi środkami transportu do dwóch punktów wydawania zlokalizowanych w O. przy ulicy. [...] oraz [...] Wszystkie zakłady posiadały zgodę PPIS w O. na prowadzenie działalności żywnościowo-żywieniowej w powyższym zakresie. Wszystkie zakłady były objęte nadzorem sanitarnym. Częstotliwość kontroli planowanych w powyższych obiektach była "prowadzona zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego z uwzględnieniem oceny ryzyka oraz kontrole interwencyjne w związku z wpływającymi wnioskami". W dalszej części pisma organ opisał kontrole przeprowadzane w: Zakładzie Cateringowym w O., ul. [...] (za okres od 2006 do 2018 r.,), punkcie wydawania posiłków w O. ul. [...] nr [...] (za okres od 2007 do 2016), punkcie wydawania posiłków w O. [...] [...] (za okres od 2007 do 2011), punkcie wydawania posiłków w O. [...] (za okres od 2011 do 2015). PPIS w O. poinformował, że nie wydawał decyzji zakazującej prowadzenie działalności żywnościowo-żywieniowej w punkcie wydawania posiłków zlokalizowanym w O., [...] Jak wynika z informacji zamieszczonej na stronie internetowej [...] obecnie posiłki dla podopiecznych OPS w O. są przygotowywane, dostarczane i wydawane przez Stowarzyszenie "[...]"; [...], [...], ul. [...] nr [...]. Organ poinformował, że podmiot prowadzi zakład cateringowy w O. przy ulicy [...] nr [...], w którym jednocześnie są wydawane przedmiotowe posiłki dla podopiecznych zamieszkałych w rejonie osiedla [...]". Ponadto organ poinformował, że w 2018 r. na wniosek podmiotu przeprowadzono kontrolę środka transportu do przewozu posiłków w pojemnikach izotermicznych. Ww. podmiot posiada również obiekt ruchomy- przyczepę gastronomiczną o nr rej. [...] Obiekt uzyskał zatwierdzenie i wpis do rejestru zakładów podlegających urzędowej kontroli organów PIS w roku 2013. Kontrole są przeprowadzane zgodnie z wytycznymi Głównego Inspektora Sanitarnego i oceną ryzyka. Zakres zatwierdzenia obejmuje prowadzoną działalność tj. porcjowanie, wydawanie posiłków dostarczanych z zakładu cateringowego. Przeprowadzono kontrolę interwencyjną w ww. zakładzie, który obecnie usytuowany jest na płycie Rynku w O.. W trakcie kontroli stwierdzono uchybienia sanitarne. Na osobę odpowiedzialną nałożono mandat karny, podmiot obciążono kosztami poniesionymi przez PIS. Przeprowadzono kontrolę sprawdzającą, w trakcie której stwierdzono usunięcie uchybień sanitarnych. Podczas kontroli uzyskano informację, że w miesiącu marcu przyczepa zmieni lokalizację z płyty Rynku na ulicę [...] w O.. Ponadto PPIS w O. poinformował, że kontener usytuowany przy przedmiotowej przyczepie gastronomicznej nie jest własnością Stowarzyszenia "[...]"; 32-310 K., K., ul. [...] nr [...] - stanowi zaplecze techniczne do sztucznego lodowiska na płycie Rynku. W zakresie żądanych informacji dotyczących postępowania konkursowego na stanowisko dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w O., Organ wyjaśnił, że według wiedzy PPIS w O. na stanowisko Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w O. nigdy nie było przeprowadzane odrębne postępowanie konkursowe. Na marginesie organ wskazał, że informacje dotyczące konkursu na stanowisko PPIS w O. oraz ubiegającej się o to stanowisko w 2007 roku E. Z., były udzielone skarżącemu pisemnie we wcześniejszych latach, wielokrotnie przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K.. W dniu 7 marca 2018 r. skarżący złożył, za pośrednictwem organu, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w udostępnieniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z dnia 11.02.2018 r., domagając zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi na jego zgodnie z ustawą z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazał, że w dniu 12.02.2018 roku złożył pismo do Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno – Epidemiologicznej w O. A. K. "Pytania - Wniosek" o udzielenie informacji publicznej. Do dnia 5.03.2018 r. od Dyrektora P.S.S.E. w O. nie otrzymał żadnej odpowiedzi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi w całości, rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszonym, ewentualnie o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego. Organ podniósł, że skarżący domagał się informacji mającej charakter przetworzony, co skutkowało niezwiązaniem organu zarówno obowiązkiem udzielenia informacji publicznej w takim zakresie, jak i terminem, o którym mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W uzasadnieniu ponadto organ podniósł, że skarżący domagał się udzielenia informacji wielowątkowych o postępowaniach prowadzonych od 2006 roku, które to akta przekazywane były do archiwum celem przechowania. W związku z tym, należało sprowadzić akta z archiwum, poddać je selekcji i opracowaniu. Informacji, jakich domagał się skarżący nie miały przymiotu istotności dla interesu publicznego, a mogły jedynie sparaliżować bieżącą działalność organu, z uwagi na nakład pracy, jakiego wymagało udzielenie odpowiedzi na wniosek skarżącego. Udzielenie odpowiedzi wymagało także przeprowadzenia kontroli interwencyjnej w zakładzie przygotowującym i wydającym posiłki dla podopiecznych O.P.S. w O.. Organ podnosi, że żądane informacje miały w przeważającej mierze charakter historyczno – archiwalny i nie mają realnego wypływu na jakikolwiek interes społeczny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Niniejsza sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie, zainicjowanej wniesieniem skargi przez E. S. jest bezczynność Dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w rozpoznaniu wniosku z dnia 11 lutego 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej, poprzez udzielenie odpowiedzi na pytania opisane w 26 (wg numeracji skarżącego 24) punktach. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych skarga na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej nie wymaga wyczerpania środków zaskarżenia. Dlatego też należy uznać, że skarga jest dopuszczalna i jako taka podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Dalej wskazać należy, że w myśl art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z § 1a art. 149 jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Jednocześnie należy podkreślić, że dla oceny zasadności skargi na bezczynność kluczowy jest moment jej wniesienia. W sytuacji gdy bezczynność istniała w tej dacie, lecz ustała po wniesieniu skargi postępowanie sądowe podlega umorzeniu w zakresie zobowiązania do wydania aktu lub dokonania czynności przy jednoczesnym rozstrzygnięciu, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz ewentualnie o kwestiach wymienionych w art. 149 § 1b i § 2 p.p.s.a. Natomiast w sytuacji gdy już w dacie wniesienia skargi bezczynność nie istniała - skargę należy oddalić. Oddaleniu podlega również skarga w sytuacji gdy zadane pytanie nie dotyczyło informacji publicznej. Jeśli bowiem żądana informacja nie jest informacją publiczną, to nie ma podstaw do wydawania decyzji na podstawie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Obowiązkiem organu jest poinformowanie wnioskodawcy pismem, że sprawa nie dotyczy informacji publicznej (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2003 r. sygn. akt II SA/Gd 1153/03, wyrok NSA z dnia 25 marca 2001, sygn. akt II SA 4059/02, wyrok NSA z dnia 19 grudnia 2002 r., sygn. akt II SA 3301/02, wyrok NSA z dnia 20 maja 2016 r., sygn. I OSK 3238/14). W pierwszej kolejności wskazać należy, że prawo dostępu do informacji publicznej jest gwarantowane konstytucyjnie jako podstawowe prawo obywateli. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej w art. 61 ust. 1 stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne, a ponadto o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Zgodnie z art. 61 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenie powyższego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa. Adresatami obowiązku udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Skonkretyzowanie prawa do informacji ma miejsce w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764) dalej "u.d.i.p." Ustawa reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazuje, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu oraz kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione. Ustawa określa również podmioty obowiązane do udostępnienia informacji publicznej wskazując, że należą do nich władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.). Pojęcie informacji publicznej ustawodawca określił w art. 1 ust. 1 i art. 6 u.d.i.p. W myśl tych przepisów informację publiczną stanowi każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 u.d.i.p. Przyjąć należy, że informacją publiczną jest każda informacja która dotyczy sfery faktów. Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Informację publiczną stanowi więc treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim bądź w jakikolwiek sposób dotyczących go. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzonych, jak i te, których używa przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części go dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od niego. Ustawa o dostępie do informacji publicznej ma zapewniać transparentność działań władzy publicznej, umożliwiać społeczną jej kontrolę, budować społeczeństwo obywatelskie i rozwijać demokrację uczestniczącą, w której obywatele mają wpływ na podejmowanie dotyczących ich decyzji. Dlatego żądana informacja, aby uzyskała walor informacji publicznej musi dotyczyć zgodnie z art. 1 ust. 1 "sprawy publicznej". Przedmiotem takiej informacji jest problem lub kwestie, które mają znaczenie dla większej ilości osób, czy grup obywateli lub też są ważne z punktu widzenia poprawności funkcjonowania organów państwa (zob. np. wyrok NSA z dnia 11 marca 2015 r., sygn. I OSK 918/14). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego Dyrektor Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w dniu w którym wpłynęła do organu skarga na bezczynność w udzieleniu informacji publicznej wnioskowanej w piśmie z dnia 11 lutego 2018 r. – w dniu 7 marca 2018 r. wystosował do skarżącego obszerne pismo w którym udzielił odpowiedzi na pytania określone w punktach: I, II, IV, V, VI, VII, IX, XI1(we wniosku skarżącego drugie pytanie oznaczone punktem XI), XVI, XVII, XXI, XXII, XXIII, XXIV. Nie ulega przy tym wątpliwości, że pismo to datowane na dzień 6 marca 2018 r., zostało nadane w placówce pocztowej dopiero o godz. 17.06 (co wynika ze śledzenia przesyłek pocztowych na stronie internetowej [...] a więc już po zapoznaniu się przez organ z wniesioną skargą. Oznacza to, że organ pozostawał w bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia 11 lutego 2018 r. Dokonując analizy udzielonej przez organ odpowiedzi nie można tracić z pola widzenia, że pytania skarżącego zostały postawione w sposób niejednoznaczny, zagadnienia w których domagał się wyjaśnień wielokrotnie powtarzają się, jak również przeplatają się z uwagami skarżącego które nie dotyczą informacji publicznej a jedynie stanowią wyraz stanowiska skarżącego w określonej kwestii. Tym samym sąd po dokonaniu drobiazgowej analizy postawionych pytań i udzielonych odpowiedzi uznał, że w tym zakresie organ uczynił zadość wnioskowi o udzielenie informacji publicznej. W szczególności organ odwołując się do posiadanej dokumentacji wyjaśnił jakie firmy zajmowały się w ostatnich latach świadczeniem usług cateringowych na rzecz Ośrodka Pomocy Społecznej w O., w jakich punktach O. były wydawane posiłki, starannie udzielił również informacji w przedmiocie przeprowadzonych kontroli w tych jednostkach, z podaniem czasu ich przeprowadzenia, wyników kontroli oraz ewentualnych działań naprawczych w razie stwierdzenia nieprawidłowości. W sposób wyczerpujący odniesiono się także do kwestii obsadzania stanowiska dyrektora Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w O. w drodze konkursów. Wobec faktu, że w dniu wyrokowania organ nie pozostawał już w bezczynności w zakresie pytań zawartych w punktach: I, II, IV, V, VI, VII, IX, XI1, XVI, XVII, XXI, XXII, XXIII, XXIV postępowanie w tym zakresie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 ppsa (punkt 4 wyroku). Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut podniesiony w odpowiedzi na skargę, że wniosek dotyczył informacji przetworzonej. Informacją przetworzoną jest taka informacja, która nie była w posiadaniu zobowiązanego, ale została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów. Podnosi się jednak, że często przygotowanie takiej informacji wiąże się z poniesieniem określonych środków finansowych i organizacyjnych, często trudnych do pogodzenia z bieżącymi działaniami organu państwa (wyrok NSA z dnia 5 września 2013 r., sygn. akt I OSK 865/13, dostępny na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Powstanie tego rodzaju informacji powoduje, że dla jej wytworzenia koniecznym jest zaangażowanie ponadprzeciętnych zasobów zobowiązanego, niezwiązanych z jego zwykłą, codzienną działalnością. Nie będą więc informacją przetworzoną dokumenty, analizy albo opinie sporządzane przez zobowiązanego, lub dla jego potrzeb, które zostały wytworzone w związku z jego bieżącą działalnością albo analizy dla potrzeb statystycznych. Takie dokumenty już istnieją i ich ujawnienie nie wymaga stworzenia nowej informacji. Zestawienie powyższego rozumienia informacji przetworzonej na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej z pytaniami skarżącego postawionymi we wniosku z dnia 11 lutego 2018 r. prowadzi do wniosku, że żądane informacje stanowiły informacje proste. Należy również zwrócić uwagę na niekonsekwencję organu, który nie wezwał skarżącego do wykazania, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, natomiast sporządził wymaganą odpowiedź. Pozostałe pytania zawarte w punktach: III, VIII, X, XI, X1 (we wniosku skarżącego drugie pytanie oznaczone punktem X), XII, XIII, XIV, XV, XVIII, XIX, XX, XXV nie dotyczyły informacji publicznej. Jak wyżej już wskazano wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej jest wniosek, który dotyczy określonych faktów, tj. czynności i zachowań podmiotu wykonującego zadania publiczne podejmowanych w zakresie wykonywania takiego zadania. Definicji tej nie wypełniają pytania zamieszczone w określonych wyżej punktach wniosku. Informacja publiczna może dotyczyć wyłącznie sfery faktów, tymczasem skonstruowane w piśmie z dnia 11 lutego 218 r. w wymienionych punktach żądanie odnosiło się do wiedzy i przekonań organu odnośnie określonych okoliczności. W ocenie sądu, zadane pytania stanowiły w istocie formę wyrażenia niezadowolenia i oburzenia przez skarżącego warunkami w jakich wydawane są posiłki dla osób ubogich. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 11 kwietnia 2017 r., sygn. I OSK 2740/16, (Lex 2324300), niedopuszczalne jest odrzucenie skargi na bezczynność w przypadku, gdy sąd administracyjny uzna, że żądana informacja nie jest informacją publiczną. Odrzucenie skargi następuje bowiem z przyczyn formalnych określonych w art. 58 p.p.s.a., natomiast badanie, czy żądanie udostępnienia określonego rodzaju informacji dotyczy informacji publicznej, jest zagadnieniem merytorycznym i odbywa się w ramach merytorycznego rozpoznania skargi, czy to na rozprawie czy w ramach trybu uproszczonego na posiedzeniu niejawnym. Ustalenie, że żądana informacja nie jest informacją, o której mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej prowadzi do oddalenia skargi na bezczynność jako niezasadnej. Dlatego też w tym zakresie skarga, na podstawie art.151 p.p.s.a., podlegała oddaleniu o czy orzeczono w punkcie 3 wyroku. Sąd stwierdził również, że bezczynność organu w załatwieniu ww. wniosku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Kwalifikacja naruszenia prawa jako rażącego musi posiadać pewne dodatkowe cechy w stosunku do stanu określanego jako zwykłe naruszenie. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, przy czym każdorazowo taka ocena musi być dokonana przy uwzględnieniu okoliczności danej sprawy (por. wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12). Oznacza to, że orzeczenie o kwalifikowanej formie bezczynności winno być zarezerwowane dla sytuacji szczególnych, oczywistych i niedających się usprawiedliwić w żaden sposób. Dokonując oceny w zakresie charakteru bezczynności jakiej dopuścił się organ, Sąd wziął pod uwagę, że jak wynika z pisma z dnia 6 marca 2018 r. przedmiotowy wniosek nie jest pierwszym wnioskiem skarżącego kierowanym do organów inspekcji sanitarnej, przynamniej częściowo pytania postawione we wniosku stanowią powtórzenie pytań składanych już wcześniej. Ponadto wniosek został sformułowany w sposób utrudniający rozeznanie jakich konkretnie informacji skarżący oczekiwał, co niewątpliwie stanowiło problem w zadośćuczynienie żądaniu i wiązało się z większym nakładem pracy. Taki stan rzeczy mógł do pewnego stopnia usprawiedliwiać sporządzenie odpowiedzi z przekroczeniem terminu do jej udzielenia. Należy przy tym zaznaczyć, że opóźnienie nie było znaczne. Dlatego też, na podstawie 149 § 1a p.p.s.a. orzeczono jak w punkcie 2 wyroku.