II SAB/Kr 49/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Renata Czeluśniak (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi P.P. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. w przedmiocie sprawy zainicjowanej zawiadomieniem skarżącego z dnia 8 października 2012 r. skargę oddala P.P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. W uzasadnieniu skargi podał, że w dniu 8 października 2012 r. złożył wniosek o przeprowadzenie kontroli na działce oznaczonej adresem [...] z uwagi na znajdujące się tam dzikie wysypisko śmieci oraz zniszczenie jodeł i świerków poprzez celowe ich podpalenie. Skarżący wskazał, że nie otrzymał żadnej informacji dotyczącej sposobu załatwienia swojego wniosku i dlatego 19 listopada 2012 r. złożył do Rady Miejskiej w W. zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Dnia 31 grudnia 2012 r. Rada Miejska w W. uznała zażalenie za zasadne i wyznaczyła dodatkowy termin na załatwienie sprawy do 19 stycznia 2013 r. Następnie 18 stycznia 2013 r. Rada Miejska w W. wyznaczyła kolejny termin na załatwienie sprawy (do dnia 19 lutego 2013 r.). Skarżący podał też, że 22 stycznia 2013 r. zwrócił się o udostępnienie akt sprawy, lecz akta te nie zostały mu udostępnione, co, zdaniem skarżącego było naruszeniem art. 73 § 1 i 2 oraz art. 10 § 1 kpa. Ponadto poinformowano skarżącego, że w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym nie jestem stroną, co, jego zdaniem, jest naruszeniem art. 28 kpa. Skarżący podał również, że 13 lutego 2013 r. Rada Miejska w W. przekazała uchwałę nr [...] z dnia 30 stycznia 2013 r. w sprawie rozpatrzenia skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. , uznając jego skargę za bezzasadną. Skarżący zarzucił, że nie został poinformowany o wizji w terenie wyznaczonej na 29 listopada 2012 r., przez co uniemożliwiono mu wzięcie udziału w przeprowadzeniu dowodu oraz zadawanie pytań świadkom i stronom. W ocenie skarżącego organ pozostaje w bezczynności, ponieważ rozpatruje wniosek skarżącego od dnia 8 października 2012 r., czym naruszył art. 35 § 3 kpa, a także zasadę zaufania do organów administracji zawartą art. 8 kpa i zasadę szybkości postępowania zawartą w art. 12 § 1 kpa. Skarżący domagał się zobowiązania organu do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi, wyciągnięcia konsekwencji dyscyplinarnych wobec pracowników winnych niezałatwienia sprawy w terminie oraz zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na błędne oznaczenie organu administracji, którym wg skarżącego jest Urząd Miasta i Gminy W. Ponadto w ocenie Burmistrza nie miała miejsce jego bezczynność, ponieważ w wyniku pisma P.P. na działce nr [...] w miejscowości [...], stanowiącej współwłasność T.S. , T.S. i P.S. , została przeprowadzona wizja w terenie (29 listopada 2012 r.), o której skarżący nie został zawiadomiony, ponieważ organ prowadzący postępowanie uznał, iż nie jest on stroną postępowania. Zdaniem Burmistrza organowi nie można zarzucić bezczynności, ponieważ po przyjęciu zawiadomienia zostały podjęte odpowiednie czynności zmierzające do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy: przeprowadzono oględziny działki i przesłuchano świadków zdarzenia. Ponadto Komisja Rewizyjna Rady Miejskiej w W. przeanalizowała dokumenty oraz uzyskała wyjaśnienia od Kierownika Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska Urzędu Miasta i Gminy w W. To zaś stanowiło podstawę do uznania skargi P.P. za bezzasadną (uchwała nr [...] z dnia 30 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "ppsa", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W przypadku skargi na bezczynność przedmiotem kontroli ze strony sądu administracyjnego jest to, czy organy administracji nie naruszają prawa poprzez niepodejmowanie czynności, do których prawo ich zobowiązuje. Odnośnie wniosku o odrzucenie skargi, wyjaśnić trzeba, że treść skargi pozwala jednoznacznie zidentyfikować organ, któremu skarżący zarzucał bezczynność, czyli Burmistrza Miasta i Gminy W. Dlatego skarga spełniała wymogi z art. 57 § 1 pkt 2 ppsa, a błędne wskazanie przez skarżącego Urzędu Miasta i Gminy W. jako organu pozostającego w bezczynności nie mogło stanowić podstawy do odrzucenia skargi. Podkreślić trzeba, że odrzucenie skargi z powodu błędu w oznaczeniu organu przez stronę działającą bez profesjonalnego pełnomocnika byłoby przejawem nadmiernego formalizmu. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy W. , Sąd uznał, że skarga wniesiona przez P.P. nie jest zasadna i podlega oddaleniu. Skarżący zarzucił Burmistrzowi bezczynność w prowadzeniu postępowania administracyjnego zainicjowanego pismem skarżącego z dnia 8 października 2012 r. Z akt administracyjnych wynika, że pismo skarżącego nie pozostało bez reakcji organu i podjęte zostały odpowiednie czynności zmierzające do ustalenia stanu faktycznego. Wskazać tutaj trzeba na przeprowadzony w dniu 2 listopada 2012 r. patrol Straży Miejskiej. Następnie Burmistrz zgromadził wypisy z rejestru gruntów celem ustalenia kręgu stron, a w dniu 29 listopada 2012 r. odbyła się wizja lokalna na działce nr [...] w L . Kolejnymi czynnościami podjętymi przez Burmistrza były przesłuchania świadków M.G. (17 grudnia 2012 r.), D.G. (17 grudnia 2012 r.), samego skarżącego (7 stycznia 2013 r.), E.P. (4 lutego 2013 r.) oraz T.P. (4 lutego 2013 r.). W świetle tych okoliczności nie można postawić Burmistrzowi zarzutu bezczynności, ponieważ podejmował czynności procesowe zmierzające do wyjaśnienia okoliczności faktycznych przedstawionych przez skarżącego w piśmie z 8 października 2012 r. Ponadto wyjaśnić trzeba, że samo przekroczenie terminu załatwienia sprawy określonego w art. 35 kpa nie przesądza o bezczynności organu, ponieważ konieczne jest uwzględnienie konkretnych okoliczności danej sprawy oraz realna ocena czasu potrzebnego organowi na podjęcie stosownych czynności procesowych. Zdaniem Sądu działania Burmistrza podejmowane w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym nie wskazują na bezczynność tego organu, lecz świadczą o prowadzeniu postępowania wyjaśniającego zmierzającego do wydania końcowego rozstrzygnięcia opartego o prawidłowe ustalenia faktyczne. Odnośnie zarzutu skargi, że skarżący nie był zawiadamiany o podejmowanych przez organ czynnościach, a także, że naruszone zostało prawo skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu, Sąd podziela stanowisko Burmistrza, że skarżącemu nie przysługuje status strony w postępowaniu administracyjnym. Z art. 83 oraz kolejnych przepisów ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. nr 151, poz. 1220 ze zm.) wynika bowiem, że status strony w tego rodzaju postępowaniu administracyjnym przysługuje jedynie posiadaczowi nieruchomości, na której znajdują się drzewa. Także w postępowaniu w przedmiocie usunięcia odpadów stroną jest tylko posiadacz odpadów. Natomiast okoliczność, że dana osoba swoim wystąpieniem dała impuls organowi administracji do wszczęcia postępowania (np. poprzez zawiadomienie o zaistniałych zdarzeniach), nie sprawia automatycznie, że ta osoba staje się stroną postępowania, ponieważ krąg stron danego postępowania administracyjnego ustala się na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz z uwzględnieniem interesów prawnych poszczególnych podmiotów. W ocenie Sądu, Burmistrz prawidłowo ustalił krąg stron postępowania administracyjnego wszczętego po otrzymaniu pisma skarżącego z dnia 8 października 2012 r. Ponadto Burmistrz informował skarżącego o jego statusie. Nie można więc zarzucić organowi naruszenia prawa skarżącego do czynnego udziału w postępowaniu. Podsumowując, analiza akt administracyjnych wskazuje, że Burmistrz Miasta i Gminy W. nie pozostawał w bezczynności w postępowaniu wszczętym po otrzymaniu pisma skarżącego z 8 października 2012 r., ponieważ organ ten, realizując swoje ustawowe zadania i w reakcji na sygnał ze strony skarżącego, podjął czynności mające na celu ustalenie, czy nie doszło do naruszenia przepisów o ochronie przyrody oraz przepisów dotyczących odpadów, a także informował skarżącego w sposób odpowiedni do jego statusu. Dlatego też przedmiotową skargę na bezczynność należało uznać za nieuzasadnioną i oddalić na podstawie art. 151 ppsa.