II SAB/Kr 5/07

PostanowienieWSA w Krakowie2007-04-20

Skład orzekający: Sędzia WSA Grażyna Firek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej może zostać wniesiona do sądu administracyjnego bez wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, w szczególności poprzez złożenie zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeżeli strona nie wyczerpała środków zaskarżenia dostępnych w postępowaniu administracyjnym. W przypadku bezczynności organu, takim środkiem jest zażalenie do organu wyższego stopnia. Niezłożenie takiego zażalenia, mimo wezwania sądu do jego przedłożenia, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący A. P. wniósł skargę na bezczynność Wojewody M. w sprawie dotyczącej wniosku z 1993 roku o ustalenie, że nieruchomość nie podlega dekretowi o reformie rolnej. Skarżący nie przedłożył sądowi odpisu zażalenia na bezczynność, mimo wezwania. Złożył natomiast wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego.
Rozstrzygnięcie
I. Oddalono wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. II. Skargę odrzucono.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 20 kwietnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Wojewody M. Postanawia: I. oddalić wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego, II.skargę odrzucić. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne zostało wywołane skargą, wniesioną przez A. P. na bezczynność Wojewody M. Skarżący zarzucał, iż od roku 1993 nie został rozpatrzony jego wniosek o ustalenie, iż nieruchomość nie podpada pod zakres dekretu o reformie rolnej. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w K. w dniu [...] 2007 roku skarżący podał, iż nie jest pewien, czy występował z zażaleniem na bezczynność w administracyjnym toku instancji. Wobec tego Sąd zobowiązał A. P. do przedłożenia odpisu pisma, mającego stanowić zażalenie na bezczynność, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżący odpisu dotychczas nie przedłożył, wystąpił natomiast z wnioskiem o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) przewidują sytuacje, kiedy sąd musi lub może zawiesić postępowanie z urzędu (odpowiednio: art. 124 § 1 p.p.s.a. oraz art. 125 § 1 p.p.s.a.). Poza przypadkami wymienionymi w tych przepisach, stosownie do art. 126 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przyczyn zawieszenia postępowania z urzędu, wymienionych w art. 124 § 1 i art. 125 § 1 p.p.s.a. Natomiast zawieszenie postępowania w oparciu o przepis art. 126 p.p.s.a. nie wchodzi w rachubę z uwagi na fakt, iż z wnioskiem występuje wyłącznie skarżący, nie zaś zgodnie strony postępowania. Z tego względu wniosek A. P. o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego nie mógł zostać uwzględniony. W myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Skarga, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia, musi być oceniona jako niedopuszczalna i podlega oddaleniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W przypadku bezczynności organów administracji publicznej-niezałatwienia sprawy w wyznaczonym przepisami procedury administracyjnej terminie-stronie postępowania służy na mocy art. 37 ust. 1 k.p.a. zażalenie do organu administracji wyższego stopnia. Brak złożenia takiego zażalenia stanowi niewyczerpanie środków zaskarżenia, dostępnych stronie w postępowaniu administracyjnym i przesądza o niedopuszczalności skargi na bezczynność do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie skarżący A. P. nie dołączył do swojej skargi odpisu zażalenia, nie przedstawił go również na wezwanie Sądu w wyznaczonym terminie. Wobec tego twierdzenie skarżącego, jakoby występował z zażaleniem na bezczynność, należy uznać za gołosłowne, co prowadzi do wniosku, iż tryb zaskarżenia, przewidziany przez art. 37 ust. 1 k.p.a., nie został dotychczas wyczerpany. Z uwagi na powyższe Sąd skargę odrzucił, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt6p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło