II SAB/Kr 50/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Małgorzata Brachel-Ziaja WSA Barbara Pasternak (spr.) Protokolant: Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2009 r. sprawy ze skargi E.Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. postanawia: I. umorzyć postępowanie sądowe; II. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżącego E.Z. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. E.Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w przedmiocie rozpoznania jego odwołania z dnia 16 lutego 2009r. od decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] lutego 2009r. odmawiającej skarżącemu udostępnienia informacji publicznej obejmującej zbiorcze dane dotyczące decyzji o warunkach zabudowy, wydanych w postępowaniach wszczętych w okresie od dnia 2 października 2005 r. do dnia 31 grudnia 2008 r. dla terenu Gminy R. w formie przekształconej, tj. tabelarycznego zestawienia zgodnie ze wskazanym we wniosku wzorem - w części dotyczącej udostępnienia informacji o lokalizacji inwestycji objętych ww. decyzjami o warunkach zabudowy, tj. adresu oraz numeru ewidencyjnego działki. Skarżący wniósł o zobowiązanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w terminie określonym przez Sąd do rozpoznania oraz o ukaranie Kolegium do ukarania dyscyplinarnego pracownika winnego niezałatwienia sprawy w terminie zgodnie z art. 38 kpa. Wniósł także o zasądzenie na swoją rzecz kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zgodnie z normami przepisanymi. W uzasadnieniu skarżący podniósł, że w dniu 16 lutego 2009r. wniósł za pośrednictwem Burmistrza Miasta R. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta R. z dnia [...] lutego 2009 roku odmawiającej mu udostępnienia formacji publicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej odwołanie od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej rozpoznaje w terminie 14 dni. Tymczasem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. nie dochowało nawet miesięcznego terminu wskazanego w art. 35 § 3 kpa. Skarżący podniósł, że do dnia wniesienia skargi nie otrzymał żadnej informacji o rozstrzygnięciu w toczącym się przed Kolegium postępowaniu. Skarżący podkreślił, że wnioskowane informacje miały posłużyć mu jako radnemu Gminy do wykazania nagminności niezgodnego z prawem rozstrzygania przez Burmistrza Miasta R. we wszczętych po dniu 2 października 2005r. postępowaniach w sprawie ustalenia warunków zabudowy, gdzie rozstrzygnięcia były wydawane z rażącym naruszeniem art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 38 ust. 2 ustawy z dnia 28 lipca sygn. akt II SAB/Kr 50/09 2005r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych. Skarżący podkreślił, że lekceważący stosunek Samorządowego Kolegium Odwoławczego do wyznaczonych przez ustawodawcę terminów dla rozpoznania odwołania od decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej czyni iluzorycznym uprawnienie do żądania udostępnienia informacji publicznej, gdyż informacje te wraz z upływem czasu tracą znaczenie dla wnioskodawcy. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o odrzucenie skargi, względnie o umorzenie postępowania, albowiem w dniu 11 maja 2009r. SKO wydało w przedmiotowej sprawie decyzję o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości oraz o umorzeniu postępowania pierwszej instancji w sprawie odmowy udostępnienia E.Z. żądanej informacji publicznej, która została doręczona skarżącemu za pośrednictwem poczty w dniu 20 maja 2009r. Kolegium podkreśliło, że przedmiotowa skarga została nadana w placówce polskiego publicznego operatora pocztowego w dniu 18 marca 2009r, a więc już po wydaniu SKO decyzji. Skarżący w piśmie z dnia 13 lipca 2009r. podniósł, że w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających stwierdzenie niedopuszczalności skargi, a wydanie przez organ administracyjny rozstrzygnięcia, którego brak w ustawowym terminie stanowił przyczynę wystąpienia ze skargą na bezczynność jeszcze przed datą rozprawy wyznaczonej dla rozpatrzenia skargi na bezczynność, stanowić może najwyżej uzasadnienie dla oddalenia skargi na bezczynność albo też dla umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 ppsa z uwagi na bezprzedmiotowość tego postępowania, natomiast nie może uzasadniać odrzucenia skargi. W ocenie skarżącego, okoliczność, że organ pozostawał jeszcze bezczynny w dacie wystąpienia przez skarżącego ze skargą na bezczynność (dacie nadania skargi w placówce pocztowej polskiego operatora pocztowego), ale przestał być bezczynny w momencie rozpatrywania skargi przez sąd administracyjny, gdyż wydał stosowny akt jeszcze przed datą doręczenia skargi organowi, powoduje bezprzedmiotowość postępowania sądowego, która powinna skutkować umorzeniem tego postępowania w oparciu o art. 161 §1 pkt 3 ppsa. Skarżący podniósł, że nie ma podstaw do wydania orzeczenia o oddaleniu skargi na bezczynność, które to orzeczenie znalazłoby zastosowanie wyłącznie w sytuacji, gdyby wbrew twierdzeniom skarżącego, organ nie pozostawał w zwłoce z wydaniem sygn. akt II SAB/Kr 50/09 stosownego aktu administracyjnego. Jednocześnie działając na podstawie 55 §1 ppsa, skarżący wniósł o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywny z tytułu niewywiązania się przez ten organ z obowiązku przekazania sądowi skargi na bezczynność organu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, wskazując, że skarga ta została doręczona Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. w dniu 20 maja 2009 roku, a następnie została przesłana przez ten organ do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie dopiero w dniu 22 czerwca 2009 roku, a więc z ponad dwukrotnym przekroczeniem ustawowego 15 -dniowego terminu wyznaczonego w art. 21 pkt l powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Stosownie do art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.-Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej obejmuje także bezczynność organów, tj. sytuację, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podejmuje czynności w sprawie, nie wydaje w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, albo nie podejmuje stosownej czynności W sprawach ze skarg na bezczynność organów sąd orzeka biorąc pod uwagę stan faktyczny i prawny z w chwili zamknięcia rozprawy (por. J. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd.. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2004 r., str. 196). Uwzględniając skargę na bezczynność sąd, zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że jeżeli przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organ administracji publicznej wydał decyzję lub inny akt, sąd nie może uwzględnić skargi stosownie do uprawnień, jakie ma na podstawie tego przepisu, nie może bowiem zobowiązać organu do wydania określonego aktu lub podjęcia czynności, które przed wydaniem orzeczenia w sprawie zostały wydane lub podjęte. (T. Woś [w:] T.Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz Wyd. Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2008 r. kom. do art. 149 ustawy). Wydanie przez organ decyzji lub innego aktu sygn. akt II SAB/Kr 50/09 wyłącza możliwość uwzględnienia skargi także wówczas, gdy zostały one podjęte z naruszeniem terminu do ich wydania (por. np. wyrok WSA w Warszawie z 21. 12. 2005 r., l SAB 17/04, lex nr 189775). Mimo pozostawania w zwłoce organ przestaje w takim wypadku tkwić w bezczynności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkr. 3 p.p.s.a sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli stało się ono bezprzedmiotowe z innych przyczyn, niż wymienione w § 1 pkt. 1 i 2 tego przepisu. Jeżeli po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego organ wyda akt lub podejmie czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt. 1-4a p.p.s.a., postępowanie sądowe staje się bezprzedmiotowe. Sąd nie może zastosować rozstrzygnięcia przewidzianego w art. 149 ustawy z przyczyn, o których mowa wyżej, nadto przestaje istnieć przedmiot skargi, którym w przypadku wskazanym w art. 3 § 2 pkt. 8 p.p.s.a.- jest bezczynność organu. W niniejszej sprawie zachodzą obydwie negatywne przesłanki wydania merytorycznego orzeczenia, tj. brak przedmiotu postępowania czyli bezczynności organu i brak możliwości orzeczenia zgodnie z treścią art. 149 p.p.s.a. (por. Uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 listopada 2008 r. l OPS 6/08, Lex nr 463487). Zgodzić się należy z argumentami skarżącego podniesionymi w piśmie procesowym, iż brak w sprawie niniejszej, wbrew stanowisku Samorządowego Kolegium Odwoławczego, podstaw do odrzucenia skargi, ponieważ sąd odrzuca skargę w przypadkach wymienionych w art. 58 § 1 p.p.s.a. Ustosunkowując się do żądania skarżącego wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. wskazać należy, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny, wymieniony w art. 55 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a jest pismem wszczynającym odrębne postępowanie w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. , od którego na podstawie art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. pobiera się wpis sądowy (tak. Uchwała NSA z 7 kwietnia 2008 r. II FPS 1/08, ONSAiWSA 2008/3/42) i z tej przyczyny wydane zostało odrębne zarządzenie. Nadto sąd uznał, że w stanie faktycznym sprawy skarżącemu przysługuje od organu zwrot uiszczonego wpisu na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Skoro w dacie zamknięcia rozprawy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z przyczyn, o których mowa wyżej, należało na podstawie art. 161 § 1 pkt. 3 ustawy p.p.s.a orzec o jego umorzeniu.