II SAB/Kr 52/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Magda Froncisz WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Gorlicach w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. R. uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych. Pismem z dnia 11 maja 2023 r. (data wpływu do Prokuratury 15 maja 2023 r.) M. R. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Gorlicach w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej na wniosek złożony 20 listopada 2020 r. przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę organ administracji przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz.1634, dalej: P.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Oznacza to, że Sąd odrzuca skargę, gdy w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami doszło do wcześniejszego złożenia skargi (lis pendens), albo gdy prawomocnie rozpoznano już merytorycznie sprawę w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami (res iudicata). Sąd zauważa, że sprawa bezczynności Prokuratora Rejonowego w Gorlicach w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej była już przedmiotem rozpoznania i orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Kr 55/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. R. z dnia 29 stycznia 2021 r. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w Gorlicach w przedmiocie udostepnienia informacji publicznej z wniosku skarżącego z dnia 20 listopada 2020 r. Z kolei wyrokiem z dnia 7 lutego 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny: 1. uchylił ww. wyrok WSA w Krakowie w całości i zobowiązał Prokuratora Rejonowego w Gorlicach do rozpoznania wniosku M. R. z dnia 20 listopada 2020 r. w terminie 14 dni od otrzymania odpisu prawomocnego wyroku z aktami sprawy, 2. stwierdził, że Prokurator Rejonowy w Gorlicach dopuścił się bezczynności w załatwieniu wniosku z dnia 20 listopada 2020 r., 3. stwierdził, że bezczynność Prokuratora Rejonowego w Gorlicach nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 4. w pozostałym zakresie oddalił skargę Z przedłożonych Sądowi akt sprawy wynika, że po zwrocie organowi prawomocnego orzeczenia oraz akt administracyjnych w dniu 22 marca 2023 r. (k. 46 akt adm.), pismem z dnia 6 kwietnia 2023 r., w odpowiedzi na wniosek skarżącego z dnia 20 listopada 2020 r. Prokurator Prokuratury Rejonowej w Gorlicach odmówił skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że sprawa zainicjowana przez skarżącego w tym samym przedmiocie nie mogła być ponownie merytorycznie rozpatrzona przez Sąd. Zachodzi bowiem tożsamość między sprawą rozstrzygniętą wyrokiem NSA z dnia 7 lutego 2023 r., a sprawą zainicjowaną przedmiotową skargą z dnia 11 maja 2023 r. Przywołać warto w tym miejscu pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 15 czerwca 2021 r. sygn. akt III OSK 3030/21, który nie podzielając poglądów wyrażanych w postanowieniach NSA z: 3 marca 2020 r., I OZ 165/20; 11 grudnia 2019 r., I OZ 1260/19; 12 czerwca 2018 r., I OZ 407/18, stwierdził, że kwestia związana z nieprawidłową realizacją wniosku o udostępnienie informacji publicznej, po wydaniu prawomocnego wyroku zobowiązującego do załatwienia tego właśnie wniosku w sposób wyraźnie wskazany w wyroku, nie może być przedmiotem kolejnej skargi na bezczynność organu w rozpoznaniu tego samego wniosku. W sytuacji, gdy bezczynność organu została już stwierdzona prawomocnym wyrokiem Sądu, wszczynanie kolejnego postępowania sądowego w tym samym przedmiocie jest niedopuszczalne i godzi w zasadę powagi rzeczy osądzonej. NSA podniósł ponadto, że w takim przypadku stronie, gdy organ w dalszym ciągu unika realizacji obowiązku nałożonego przez Sąd w prawomocnym wyroku, przysługuje skarga w trybie art. 154 § 1 P.p.s.a. Sąd obecnie orzekający stoi na stanowisku, że przywołany pogląd NSA znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie. Wskazać należy, że na podstawie art. 154 § 1 P.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania skarżący, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Sąd, w przypadku, o którym mowa w art. 154 § 1 P.p.s.a., może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego (art. 154 § 2 P.p.s.a.). W swojej skardze skarżący domagał się stwierdzenia bezczynności Prokuratora Rejonowego w Gorlicach w związku z nieudostępnieniem informacji publicznej na wniosek złożony dnia 20 listopada 2020 r., powołując się na ww. wyrok NSA z dnia 7 lutego 2023 r., którym sąd stwierdził bezczynność Prokuratora i zobowiązał organ do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 20 listopada 2020 r. W tej sytuacji, zdaniem Sądu, skarżącemu nie przysługiwała skarga na bezczynność, lecz skarga na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego. Skarga na niewykonanie prawomocnego wyroku stwierdzającego bezczynność lub przewlekłość postępowania jest odrębnym środkiem prawnym, wymagającym – jak to wcześniej wskazano – uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu od skargi na rzecz skarżącego orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.