II SAB/Kr 55/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie NSA : Stanisław Biernat Andrzej Niecikowski (spr) Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 czerwca 2004r sprawy ze skargi J.M. i G.M. na bezczynność Wojewody [....] postanawia skargę odrzucić II SA/Kr 55/02 Uzasadnienie W dniu [....] .05.2002 r., do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo G.M. i J.M. zatytułowane " Skarga na bezczynność organu administracji państwowej. Na wojewodę [....] ". W uzasadnieniu podniesiono, że pomimo kilku skarg do Wojewody [....] na organy I instancji na nieterminowe załatwienie sprawy dotyczącej wydania prawidłowej decyzji w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu pod działalność gospodarczą znajdującego się w K. przy ul. [....] - Wojewoda nie podejmuje żadnych działań zmierzających do zakończenia sprawy ostateczną decyzją administracyjną. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [....] wniósł o jej oddalenie i zarzucił, że z bezczynnością organu administracyjnego mamy do czynienia w sytuacji gdy organ właściwy do załatwienia sprawy, nie podejmuje w ustawowym terminie działań zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy. Bezczynność organu administracyjnego musi dotyczyć konkretnej sprawy administracyjnej. Tymczasem z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika, że decyzją z dnia 5.09. 2001 roku, (znak:......) Wojewoda [....] umorzył postępowanie organu administracji architektoniczno-budowlanej pierwszej instancji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania na rzecz "[....] " s.c. G.M. i J.M., pozwolenia na prowadzenie robót budowlanych mających na celu adaptację lokalu mieszkalnego na parterze w budynku mieszkalnym w K., ul. [....] , z przeznaczeniem na kawiarnio-lodziarnię, punkt [....] i agencję bankową oraz dobudowę podjazdu dla osoby niepełnosprawnej - wariant II, wobec stwierdzenia, że w budynku przy ul. [....] w K. dokonano samowoli budowlanej, polegającej na wykonaniu robót adaptacyjnych objętych projektem zmiany sposobu użytkowania oraz wprowadzeniu działalności handlowej w części parteru tego budynku. Tym samym wobec nielegalnej zmiany sposobu użytkowania obiektu, prowadzenie postępowania przez organy administracji architektoniczno-budowlanej w sprawie pozwolenia na taką zmianę, uznać należało za bezprzedmiotowe, a tym samym podlegające umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego. Tak więc skoro przed organami administracji architektoniczno-budowlanej nie toczy się obecnie żadne postępowanie ilustracyjne, do czasu zakończenia postępowania przed organami nadzoru budowlanego, tym samym zarzut bezczynności Wojewody [....] uznać należy za bezpodstawny Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o Dostępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Zarówno na gruncie ustawy z dnia 11.05.1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368) jak i obecnie obowiązującej ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Zgodnie z art. 37 § l kpa. "Na niezałatwienie sprawy w terminie... stronie służy zażalenie do organu administracji państwowej wyższego stopnia". Oznacza to, że w każdym przypadku przed wniesieniem skargi na bezczynność organu konieczne jest uprzednie złożenie zażalenia, o którym mowa w art. 37 kpa. W aktach sprawy brak jest dowodu aby takie zażalenie zostało złożone. Skarżący mimo prawidłowego zawiadomienia o terminie rozprawy, nie stawili się na rozprawie i nie wykazali, że takie zażalenie zostało złożone. Niezłożenie takiego zażalenia, jak to ma miejsce w sprawie niniejszej, musi skutkować odrzuceniem skargi o czym orzeczono na podstawie art. 58 § l pkt. 6 p.o.p.s.a.