II SAB/Kr 6/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie WSA Mirosław Bator WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 marca 2016 r. sprawy ze skargi S. M. na bezczynność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w przedmiocie wniosku o udzielenie informacji postanawia: skargę odrzucić S. M. pismem z dnia 2 grudnia 2015r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w K. w przedmiocie nieudostępnienia w terminie informacji publicznej zgodnie z wnioskiem. Skarżący wniósł o zobowiązanie strony przeciwnej do dokonania czynności w zakresie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem z dnia 12 listopada 2015r., oraz rozważenie wymierzenia organowi grzywny oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podano, że w/w wnioskiem żądano udostępnienia informacji publicznej w zakresie konkretnych działań i kroków prawnych jakie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. podjął w związku ze stwierdzeniem, że Gmina [...] rażąco naruszyła warunki udzielonej jej pismem z dnia 28 kwietnia 2015r. znak: [...] zgody na wykonanie robot związanych z udrożnieniem i zabezpieczeniem mostu "[...]" na potoku [...] w L., w szczególności jakie czynności podjął skarżony organ zaraz po stwierdzeniu, że w trakcie w/w prac Gmina [...] dokonała zaboru znacznych ilości masy ziemno – żwirowej i przemieściła ją poza obręb cieku wodnego z wykorzystaniem jej na budowę pod podstawę drogi gminnej dojazdowej po szczegółowo wymienionych działkach oraz rozbudowę drogi gminnej po działce nr [...] do nowego mostu "[...]" zlokalizowanego w pobliżu mostu "[...]". Wniesiono również o przekazanie kopii pism, które RZGW wystosował do Gminy [...] w okresie od maja do sierpnia 2015r. w związku z rażącym naruszeniem i przekroczeniem udzielonej zgody z dnia 28 kwietnia 2015r. W odpowiedzi na skargę Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że pismem z dnia 18 listopada 2015r. udzielono skarżącemu odpowiedzi w tym przekazano kopie wysłanych wcześniej tj. w dniu 2 listopada 2015r. pism oraz poinformowano, iż nie stwierdzono naruszenia warunków zgody udzielonej Wójtowi Gminy [...] na roboty udrożnienia i zabezpieczenia w obrębie mostu "[...]", w związku z czym nie było żadnej korespondencji kierowanej do Gminy [...] o udostępnienie której wnosił S. M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. Skarga podlega odrzuceniu, gdyż żądanie zawarte we wniosku z dnia 12 listopada 2015r. nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), w związku z czym sprawa w zakresie wskazywanej w skardze bezczynności nie może należeć do właściwości sądu administracyjnego (art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.) W pierwszej kolejności wskazać należy, że pojęcie informacji publicznej oraz przykładowy ich katalog zostały zawarte w art. 1 ust. 1 i art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tych przepisów informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 tej ustawy. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż przy wykładni tych przepisów należy kierować się art. 61 Konstytucji RP (tak: wyrok NSA w Warszawie z dnia 23 marca 2003 r., II SA 4059/2002, Lex 78063). Uwzględniając ten aspekt należy stwierdzić, iż informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych, a także wytworzona lub odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna odnosi się jednak do faktów. Bliższa analiza art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej wskazuje natomiast, iż wnioskiem w świetle tej ustawy może być objęte jedynie pytanie o określone fakty, o stan określonych zjawisk na dzień udzielania odpowiedzi. W konkluzji stwierdzić należy, iż informacje publiczne odnoszą się do pewnych danych, a nie są środkiem ich kwestionowania (vide: wyrok WSA w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., II SA/WA 1595/2006, Lex 302463). Stąd Naczelny Sąd Administracyjny już w wyroku z dnia 27 września 2002 r., II SAB 180/02 podkreślał, iż "nie mają charakteru informacji publicznej wnioski w sprawie indywidualnej, jak żądanie wyjaśnienia treści aktów, czy polemika z dokonanymi ustaleniami". W punkcie 4 art. 6 ust. 1 omawianego aktu prawnego, ustawodawca doprecyzowuje, że "dane publiczne", to między innymi treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności: treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć, dokumentacja przebiegu i efekty kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających; stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu kodeksu karnego; treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej; informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść stanowisk, wystąpień, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań. Wobec treści przytoczonych przepisów oraz wskazanych poglądów orzecznictwa sądowego uznać należy, iż żądanie skarżącego co do podania działań i kroków prawnych jakie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w K. podjął w związku ze stwierdzeniem (co jest niezgodne z rzeczywistym stanem faktycznym), że inny organ (Wójt Gminy [...]) dokonał niezgodnych z prawem, w ocenie skarżącego, działań (zaboru znacznych ilości mas ziemno – żwirowych, przemieszczenia ich w inne miejsce), nie odnosi się do treści konkretnych aktów prawnych lub treści wytworzonych dokumentów, a dotyczy negatywnych ocen wyrażanych jedynie przez skarżącego, co do działań podejmowanych przez inny organ, a których skarżony organ nie wyrażał. Wniosek skarżącego zmierza zatem nie do uzyskania konkretnie wytworzonej i istniejącej informacji publicznej, lecz do działania na przyszłość w oparciu o wykreowany we wniosku stan faktyczny i zawarte tam przez skarżącego oceny prawne. Prowadzi do narzucenia skarżonemu organowi takich ocen i następnie wyjaśnieniu, dlaczego nie podjął w związku z tym konkretnych działań. Powyższe nie stanowi informacji publicznej, ponieważ nie odnosi się do konkretnego wytworu związanego z działalnością organu, lecz do działań co do okoliczności wykreowanych przez skarżącego, nieskonkretyzowanych, co do podjęcia których skarżony organ nie ma żadnych wytworzonych planów. Powyższe prowadzi do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.