II SAB/Kr 62/03

Sygn. akt. II SAB/Kr 62 /03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 września 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel - Ziaja / spr. / AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2004r. sprawy ze skargi K.K. na bezczynność Wojewody - skargę oddala - II SAB/Kr 62/03 UZASADNIENIE W dniu 17. 09. 2002 r. skarżąca K.K. złożyła wniosek do Wojewody o stwierdzenie nieważności decyzji Naczelnika Powiatu K. z 1973 lub 74 r. w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości położonej w S. , stanowiącej p. gr 1 obj. Iwh [...] nr rej. gruntu [...], pod budowę bazy MPGK w S. , która do chwili obecnej nie została zrealizowana. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że przedmiotowa nieruchomość już w dacie wywłaszczenia stanowiła jej własność i jej matki A.J., , na mocy postanowienia Sądu o stwierdzeniu nabycia praw do spadku po jej ojcu A.K. Jednakże cała korespondencja dotycząca wywłaszczenia była przesyłana na nazwisko "Z. " , mimo wielokrotnych sprostowań. Przez to faktycznie skarżąca i jej matka A.J. , nie brały udziału w postępowaniu wywłaszczeniowym. Wobec czego decyzja o wywłaszczeniu została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego i postępowania. Ofertę nabycia nieruchomości składał, jako inwestor zastępczy Okręgowa Dyrekcja Inwestycji Miejskich pismem z dnia [...].1973 r. [...], natomiast odszkodowanie ustalał na podstawie zarządzenia Naczelnika Powiatu [...] Wydział Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej Ochrony Środowiska i Komunikacji Urzędu Powiatowego w K . Pismem z dnia 26.09. 2002 r. Urząd Wojewódzki zwrócił się do wnioskodawczyni o uzupełnienie braków wniosku przez wskazanie; oznaczenia, daty i konkretnych danych dotyczących decyzji o wywłaszczeniu, których stwierdzenia nieważności się domaga, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania stosownie do przepisu 64 par. 2 k.p.a. W odpowiedzi na powyższe pismo skarżąca poinformowała, że decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości nie otrzymała, gdyż została w postępowaniu wywłaszczeniowym zupełnie pominięta, a jej matka A.J. też nie otrzymała decyzji, w związku z mylnie określonym nazwiskiem. Skarżąca powołując się na swój podeszły wiek i niemożność poszukiwania po urzędach decyzji, a także na przepis art. 7 i 8 k.p.a. podniosła, że to organ administracji powinien z urzędu podejmować czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego i zabezpieczenia słusznego interesu stron postępowania, zwłaszcza, że ma dostęp do archiwów. Postępowanie w sprawie zwrotu sąsiedniej nieruchomości wywłaszczonej w tym samym czasie, zostało już zakończone orzeczeniem zwrotu na rzecz poprzedniego właściciela J.G. . Pismem z dnia 21 03 2003 r. wnioskodawczyni została poinformowana o pozostawieniu jej wniosku bez biegu, wobec nie sprecyzowania jego żądania w odniesieniu do przesłanych jej przez Urząd Wojewódzki w K. , dwóch decyzji o wywłaszczeniu pod budowę bazy MPGK w S. , a to; - decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...].1973 r. nr [...]dotycząca nieruchomości będącej w posiadaniu A.Z. - decyzji Naczelnika Powiatu K. z dnia [...].1974 r. [...] dotyczącą nieruchomości będącej w posiadaniu A.J. W skardze wniesionej przez K.K. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, na bezczynność Wojewody , w sprawie wniosku o stwierdzenie nieważność decyzji o wywłaszczeniu nieruchomości z dn. [...].09. 2002 r. skarżąca zarzuciła, iż nie posiada decyzji o wywłaszczeniu gdyż, pomimo wielokrotnych sprostowań korespondencja była przesyłana na nazwisko "Z. ", zamiast A.J. , i że organy administracji są zobowiązane z mocy przepisów o postępowaniu administracyjnym do podejmowania środków dowodowych z urzędu i uwzględniania słusznego interesu stron, a nie do pozostawiania wniosku bez biegu. Ponadto skarżąca powtórzyła argumenty przemawiające za nieważnością decyzji o wywłaszczeniu zawarte już w jej wniosku, a nadto podała, iż złożyła już skargę na bezczynność Wojewody do Prezesa Urzędu Rozwoju Miast i Mieszkalnictwa ale nie została ona uwzględniona. Wojewoda w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie. Podnosząc, iż organ administracyjny podjął szereg działań dla ustalenia i uzyskania decyzji w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości, pod budowę bazy MPGK w latach 1973 - 74 r. Zaś niezwłocznie po uzyskaniu decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 1973 r. o wywłaszczeniu nieruchomości będącej w posiadaniu A.Z., i decyzji Naczelnika Powiaty K. z 1974 r. o wywłaszczeniu nieruchomości będącej w posiadaniu A.J. , na cele zagospodarowania bazy MPGK w S. , kopie ich zostały przesłane skarżącej, by wyjaśniła; czy przedmiotem jej wniosku z dnia 16.09.2002 r. jest stwierdzenie nieważności właśnie tych decyzji, a w przepadku potwierdzenia, o dostarczenie wymienionej dokumentacji koniecznej do prowadzenia dalszego postępowania . W odpowiedzi skarżąca podtrzymała jedynie swój wniosek. Pomimo podjęcia przez urząd zgodnie z zasadami postępowania administracyjnego określonymi w art. 7 i 9 k.p.a. wszelkich kroków niezbędnych dla wyjaśnienia i udzielenia wnioskodawczyni pomocy w określeniu i sprecyzowaniu dochodzonych roszczeń, wniosek jako sprecyzowany zbyt ogólnikowo nie spełnia wymogów określonych dyspozycją art. 63 par 2 k.p.a. wskazującą, jako jeden z elementów składających się na niezbędne minimum treści podania umożliwiającego wszczęcie postępowania administracyjnego określenie żądania strony. Wobec braków formalnych złożonego wniosku, uniemożliwiających wyznaczenie przedmiotu postępowania , a zatem podjęcia jakichkolwiek czynności, należało pozostawić go bez biegu. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 28.09.2004 r. skarżąca okazała znajdujący się w jej posiadaniu oryginał decyzji z dnia [...]. 1973 r. Nr [...] oraz oferty z dnia [...] 1973 r. których kserokopie załączono do akt. Trzeba stwierdzić, iż skarga w niniejszej-sprawie została wniesiona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie z przepisem art. 97 par. l ust. z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na postawie przepisów ustawy z dnia 30.08. 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem, do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Sąd zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy, organ administracji podjął odpowiednie działania z urzędu, by ustalić czy i kiedy zostały wydane decyzje o wywłaszczeniu gruntu A.J. względnie "Z. na potrzeby bazy MPGK w S. , zgodnie ze wskazaniami zawartymi we wniosku skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji. W wyniku tych działań odnaleziono dwie decyzje w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości, wymienione w odpowiedzi na skargę. Jednakże oznaczenie działki wskazanej we wniosku jest różne, od oznaczeń nieruchomości wymienionych w odnalezionych decyzjach o wywłaszczeniu. Dlatego też organ prowadzący postępowanie postąpił właściwie, przesyłając skarżącej kopie przedmiotowych decyzji z jednoczesnym wezwaniem do sprecyzowania wniosku, przez wskazanie, której decyzji on dotyczy. Wezwanie w trybie art. 64 par 2 k.p.a. służy usunięciu braków formalnych wniosku. Brak określenia żądania uniemożliwia organowi prowadzanemu postępowanie rozpoznanie sprawy. Nie jest to więc stan pozostawania tego organu w bezczynności. Przepis art. 63 par 2 k.p.a. określa wymogi, jakim powinien odpowiadać wniosek, m.in. powinno być w nim określone żądanie. Żądanie, którego przedmiotem jest stwierdzenie nieważności decyzji musi wskazywać konkretną decyzję, której dotyczy. Skoro skarżąca, mimo przesłania jej odnalezionych decyzji, w wyniku podjętych działań przez organ administracji, - nie sprecyzowała żądania wniosku, w szczególności nie wskazała; czy właśnie tych decyzji on dotyczy, czy tylko jednej z nich, czy innej, to organ prowadzący postępowanie był władny na podstawie przepisu art. 64 par. 2 k.p.a. pozostawić go bez rozpoznania. Na marginesie trzeba zauważyć, że uzupełnienie braku wniosku przez sprecyzowanie jego żądania, umożliwi rozpoznanie sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, oddalił ją, jako całkowicie bezzasadną na mocy art. 151 p.o. p. p.s. a.