II SAB/Kr 64/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator Sędzia WSA Jacek Bursa po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 maja 2019 r. sprawy ze skargi A. P. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w przedmiocie rozpoznania ponaglenia skargę oddala. Skarżący A. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu. Zarzucany stan pasywności wskazanego organu administracji publicznej dotyczył postępowania w sprawie rozpoznania ponaglenia z dnia 26.11.2018 r. w zakresie postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku handlowego o część wystawienniczą na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] m. Nowy Sącz. Skarżący akcentował, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożył w dniu 1.07.2018 r. Przedstawił też kolejne czynności podejmowane w sprawie zarówno przez niego, jak i przez organ administracji, a także wskazał na rozstrzygnięcia wydane w tym zakresie przez sąd administracyjny. Skarga wskazywała, że ponaglenie skarżącego z dnia 26.11.2018 r. skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowy Sączu, a dotyczące przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza w sprawie ustalenia warunków zabudowy w postępowaniu powyżej wskazanym - zostało rozpoznane przez organ odwoławczy dopiero w dniu 18.02.2019 r. W ocenie skarżącego, rozpoznanie tego ponaglenia po tak długim okresie czasu (po dwóch miesiącach) stanowi "rażące naruszenie 7 dniowego terminu na rozpoznanie tego środka prawnego, wynikającego z art. 37 par. 5 K.p.a." Wg skarżącego, organ administracji rażąco naruszył też art. 37 par. 6 K.p.a. uznając to ponaglenie za nieuzasadnione w sytuacji, gdy zobowiązany był orzec o przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza. Zwracał skarżący m.in. uwagę, że w sprawie warunków zabudowy, Prezydent Miasta Nowego Sącza wydał w dniu 10.12.2018 r. postanowienie o zawieszeniu prowadzonego postępowania. Wg skarżącego, od dnia złożenia wniosku inicjującego postępowanie (1.07.2018 r.) do dnia jego zawieszenia (10.12.2018 r.) tj. przez ponad 5 miesięcy, organ I instancji dokonywał czynności pozornych, prowadząc postępowanie przewlekle, czego nie dostrzegło SKO w Nowym Sączu. Ostatnio wskazany organ winien orzec o przewlekłości postępowania Prezydenta Nowego Sącza. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności postanowienia SKO w Nowym Sączu z dnia 18.02.2019 r. jako wydanego przez osoby podlegające wyłączeniu. Nadto żądał uznania, że przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Żądał również wymierzenia organowi grzywny. Zgłosił też wniosek o zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu domagało się jej oddalenia. Wskazało, że w dniu 1.08.2018 r. skarżący wniósł ponaglenie w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku handlowego o część wystawienniczą na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] m. Nowy Sącz. To ponaglenie SKO uznało za nieuzasadnione postanowieniem z dnia 20.08.2018 r. W dniu 31.08.2018 r. Prezydent Miasta Nowego Sącza zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem skarżącego w związku z uchwałą Rady Miasta Nowego Sącza z dnia 17.10.2017 r. w sprawie przystąpienia do sporządzenia planu miejscowego. Postanowienie o zawieszeniu postępowania zostało uchylone postanowieniem SKO w Nowym Sączu z dnia 14.11.2018 r. Następnie organ I instancji ponowienie zawiesił prowadzone postępowanie (postanowienie z dnia 10.12.2018 r.). To ostatnio wskazane postanowienie zostało utrzymane w mocy przez SKO w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 31.01.2019 r. Na to rozstrzygnięcie, A. P. wniósł skargę do WSA w Krakowie. Jednocześnie SKO w Nowym Sączu postanowieniem z dnia 18.02.2019 r. uznało ponaglenie wniesione przez skarżącego za nieuzasadnione, bowiem ostateczny termin załatwienia sprawy upłynie dopiero w dniu 2.05.2019 r., tj. z upływem dopuszczalnego terminu zawieszenia postępowania związanego z procedowaniem planu miejscowego. Akcentowało Kolegium Odwoławcze, że "kwestia ponaglenia jest bezprzedmiotowa ponieważ ostateczne jest postanowienie Prezydenta Miasta Nowego Sącza o zawieszeniu postępowania z dnia 10.12.2018 r. To postanowienie zostało utrzymane w mocy postanowieniem SKO z dnia 31.01.2019 r. Nadto, postanowienie SKO w Nowym Sączu z dnia 18.02.2019 r. o braku zasadności ponaglenia także jest ostateczne i niezaskarżalne. Termin zaś załatwienia sprawy upływa w dniu 2.05.2019 r." Sąd ustalił, że niezależnie od niniejszej skargi na bezczynność i przewlekłość SKO w Nowym Sączu, skarżący wniósł także skargę z dnia 7.03.2019 r. na bezczynność Prezydenta Miasta Nowego Sącza w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Kr 81/19. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega oddaleniu. Z treści skargi jednoznacznie wynika, przedmiotem zaskarżenia w tej sprawie uczynił skarżący kwestię bezczynności i przewlekłego prowadzenia postępowania administracyjnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Nowym Sączu. Zarzut ten dotyczył procedowania SKO w Nowym Sączu odnośnie rozpoznania, złożonego przez skarżącego ponaglenia z dnia 26.11.2018 r. (k. 1 akt administracyjnych). Ten zaś środek prawny (ponaglenie) odnosił się do przewlekłego prowadzenia postępowania przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku handlowego o część wystawienniczą na działkach nr [...], [...], [...] obr. [...] m. Nowy Sącz. Z nadesłanych akt administracyjnych wynika natomiast, że ponaglenie skarżącego datowane na dzień 26.11.2018 r., a odnoszące się do sprawy powyżej opisanej, zostało przez SKO w Nowym Sączu rozstrzygnięte postanowieniem z dnia 18.02.2019 r. (znak: [...]). Orzeczeniem tym mianowicie (k. 7 akt administracyjnych) uznano złożone przez skarżącego ponaglenie za nieuzasadnione. W tych okolicznościach dostrzec zatem należy, iż sprawa odnosząca się do ustalenia warunków zabudowy dla wskazanej wyżej inwestycji – w dacie orzekania przez SKO w Nowym Sączu – była, bez wątpienia, niezałatwiona przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza. Czynności Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu podejmowane odnośnie tej sprawy, z uwagi na jej etap, ograniczały się do oceny kwestii wpadkowch, tj. rozpatrywania składanych przez skarżącego ponagleń (względnie zażaleń na postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy). Bez wątpienia przy tym stwierdzić należy, że poddana ocenom Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu wpadkowa kwestia dotycząca rozpoznania ponaglenia złożonego przez skarżącego w dniu 26.11.2018 r. – została rozpoznana i załatwiona (zakończona). Nastąpiło to postanowieniem wskazanego wyżej organu administracji z dnia 18.02.2019 r., co także wprost przyznane zostało we wniesionej skardze. Uznać więc należało, że skoro kwestia wpadkowa, wywołana złożeniem przez skarżącego ponaglenia, została zakończona przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego, to oznacza, że w postępowaniu dotyczącym rozpoznania tego ponaglenia, SKO w Nowym Sączu, w dacie orzekania przez sąd w tej sprawie, nie pozostawało bezczynne. Nakazywało to uznać, że stawiany skargą zarzut, pozbawiony był podstaw. Nadto, w ocenie sądu, skargę na tzw. przewlekłość postępowania (bezczynność), można skutecznie wnieść do czasu zakończenia postępowania, w którym zarzuca się stan pasywności organu administracji (por. np. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, C.H. Beck, wyd. 5, 2017 r. kom. do art. 149, uwaga II.1 oraz wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 września 2016 r., II SAB/Kr 134/16, z dnia 22 grudnia 2014 r. II SAB/Kr 257/14, wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 marca 2016 r. IV SAB/Wa 41/16, z dnia 8 stycznia 2016 r. VII SA/Wa 1205/15, wyroki NSA: z 15 maja 2015 r., sygn. akt I OSK 1329, z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 238/15, z 26 kwietnia 2017 r., sygn. akt II OSK 746/16). Skarga na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania podlega zatem oddalaniu w razie stwierdzenia, że organ nie pozostawał w bezczynności lub przewlekłości w momencie wniesienia skargi do sądu, tj. zakończył już postępowanie wydaniem aktu administracyjnego. Zasadniczym bowiem celem skargi zarówno na bezczynność organu administracji, jaki i przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego, jest dyscyplinowanie organu administracji poprzez zwalczanie niepożądanego stanu polegającego na braku należytej aktywności organu oraz braku stosownej dynamiki podejmowanych czynności. Zauważyć należy, iż zgodnie z art. 149 par 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2018 r., poz. 1302), uwzględnienie takiej skargi polega na zobowiązaniu organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności, a także - zgodnie z par. 1a wskazanego przepisu - stwierdzeniu czy bezczynność (przewlekłość) miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Należy przy tym wskazać, że w przypadku wniesienia skargi do sądu na bezczynność już po zakończeniu postępowania administracyjnego, wskazana wyżej funkcja tej skargi (dyscyplinująca) nie może zostać osiągnięta, skoro akt lub czynność do wydania którego sąd mógłby zobowiązać organ administracji - został już wydany. Nadto, przyjęcie poglądu o dopuszczalności wniesienia skargi na bezczynność już po zakończeniu tego postępowania, prowadziłoby w konsekwencji także do trudnej do zaakceptowania sytuacji, w której tego rodzaju skarga do sądu administracyjnego mogłaby być wniesiona w dowolnym właściwie czasie, a zatem nawet wiele lat po wydaniu aktu kończącego postępowanie. W demokratycznym państwie prawnym, zasada stabilizacji stosunków prawnych odgrywa niebagatelne znaczenie i trudno doszukać się racji przemawiających, w ocenianym przypadku, za dopuszczalnością czynienia wyjątku od tej zasady (wyrok NSA z dnia 21 czerwca 2017 r.; II OSK 853/17). Wskazane wyżej racje przemawiały więc za oddaleniem skargi dotyczącej zarzucanej bezczynności i przewlekłości postępowania prowadzonego przez Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Nowym Sączu w zakresie rozpoznania ponaglenia złożonego przez skarżącego. Niezależnie jednak od powyższych rozważań wskazać należy, że poza zakresem rozpoznania sądu w tej sprawie, z uwagi na określony jej przedmiot zaskarżenia, pozostaje natomiast ocena stanu bezczynności/przewlekłości postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta Nowego Sącza w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy dla opisanej wyżej inwestycji. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., sąd orzekł jak w sentencji wyroku.