II SAB/Kr 65/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa Sędziowie : Asesor WSA Anna Kopeć Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2025 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej Kraków – Prądnik Biały w Krakowie na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. R. na bezczynność Burmistrza Krynicy-Zdroju w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę II SAB/Kr 65/25 UZASADNIENIE 14 stycznia 2025 r. M. R. wniósł do Burmistrza Krynicy-Zdroju – w związku z wydanym przez niego zarządzeniem nr 138.2024 z 25 listopada 2024 r. w sprawie ogłoszenia konkursu na kandydata na stanowisko Dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju – o e-mailowe udostępnienie informacji publicznej, tj. pełnej dokumentacji: 1) złożonej przez M. M.; 2) złożonej przez inne osoby biorące udział w naborze; 3) wytworzonej przez komisję powołaną do rozstrzygnięcia (z podaniem jej składu). 28 stycznia 2025 r. podmiot obowiązany odpowiedział: 1) Informacja dot. przetwarzania danych osobowych, oświadczenie zgoda na przetwarzanie danych osobowych w procesie rekrutacji, oświadczenia z dnia 2.12.2024 r., Program Działania Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju na lata 2024-2027, list motywacyjny. Pozostałe dokumenty nie stanowią informacji publicznej, bo zawierają dane osoby prywatnej. 2) Dokumenty aplikacyjne w terminie złożyła jedna osoba. 3) Protokoły z posiedzeń z komisji konkursowej z 9 i 11 grudnia 2024 r. 17 lutego 2025 r. M. R. wywiódł skargę na bezczynność, w której wniósł o: 1) zobowiązanie do bezzwłocznego udostępnienia informacji publicznej; 2) stwierdzenie bezczynności; 3) zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniósł, że podmiot obowiązany nie udostępnił pełnego pakietu dokumentów kandydatki, która wygrała konkurs, podczas gdy musiała ona złożyć dokumenty stwierdzające np. życiorys, wykształcenie, doświadczenie i osiągnięcia zawodowe. Skarżący podkreślił, że informację publiczną stanowi dokumentacja konkursowa dotycząca ubiegania się o stanowisko dyrektora instytucji kultury (II SAB/Po 75/17) i życiorys osoby pełniącej stanowisko kierownicze (II SAB/Bk 23/14), zaś dotyczące majątku publicznego umowy cywilnoprawne z podmiotem zarządzającym czy dyrektorem instytucji są jawne (I OSK 634/15). W odpowiedzi na skargę podmiot obowiązany wniósł o oddalenie skargi, wskazując przy tym, że: 1) nie przesłał kwestionariusza osobowego, świadectw pracy oraz świadectw i dyplomów stwierdzających wykształcenie, bo nie jest to informacja publiczna; 2) sporna dokumentacja może zawierać podlegające udostępnieniu informacje wskazujące na spełnienie warunków konkursu, ale o takie skarżący nie pytał. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, bo przedmiotem skargi była bezczynność (art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "p.p.s.a."). Skoro podmiot obowiązany załatwił wniosek skarżącego przez pisemne poinformowanie go o przyczynie uzasadniającej nieuczynienie zadość jego precyzyjnemu żądaniu, to skarga nie mogła odnieść zamierzonego skutku i niechybnie podlegała oddaleniu (art. 151 p.p.s.a.). Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej: "udip"). Informacja publiczna, która nie została udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej lub portalu danych, jest udostępniana na wniosek (art. 10 ust. 1 udip). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2 (art. 13 ust. 1 udip). Udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o: podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o: organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d udip). Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa (art. 5 ust. 2 udip). Z bezczynnością w udostępnieniu informacji publicznej mamy do czynienia m.in. w przypadku udostępnienia niepełnego. 14 stycznia 2025 r. wniosek skarżącego zainicjował przed podmiotem obowiązanym postępowanie w sprawie udostępnienia informacji publicznej. 28 stycznia 2025 r. podmiot obowiązany udzielił skarżącemu odpowiedzi uznanej przez niego za niesatysfakcjonującą. Skoro czternastodniowy termin ustawowy został zachowany, to skuteczny zarzut bezczynności można byłoby postawić podmiotowi obowiązanemu tylko wtedy, gdyby okazało się, że wnioskowi nie uczyniono zadość w całości, czyli w przypadku udostępnienia niepełnego. Jeśliby nawet przyjąć – choć Sąd poglądu tego nie podziela – że kandydat ubiegający się o pełnienie funkcji organu zarządzającego samorządowej instytucji kultury (tu: Dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju) pozostaje osobą prywatną do czasu objęcia tej funkcji, to na kanwie niniejszej sprawy i tak należałoby uwzględnić, że chodzi o wniosek, który skarżący: 1) odniósł do kandydata, który w trakcie trwania konkursu na stanowisko Dyrektora pełnił obowiązki Dyrektora (por. zarządzenie nr 166.2024 Burmistrza Krynicy Zdroju z dnia 11 grudnia 2024 r. w sprawie odwołania powierzenia pełnienia obowiązków Dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju); 2) złożył już po objęciu tej funkcji przez kandydata (por. zarządzenie nr 168.2024 Burmistrza Krynicy Zdroju z dnia 11 grudnia 2024 r. w sprawie powołania Dyrektora Centrum Kultury w Krynicy-Zdroju). Kluczowe dla kierunku rozstrzygnięcia o skardze było to, że skarżący – w postępowaniu, którego granice wyznaczane są przez wolę wnioskodawcy –sformułował precyzyjne żądanie o "pełną dokumentację" złożoną przez jedynego kandydata w konkursie. O ile bowiem orzecznictwo sądowoadministracyjne wielokrotnie przesądzało, że kwalifikacje kandydatów na stanowiska finansowane ze środków publicznych (dane pozwalające zweryfikować spełnianie tych kwalifikacji) stanowią informację publiczną, to równie często sądy administracyjne czyniły rozróżnienie między udzieleniem kopii dokumentu a udostępnieniem treści takiego dokumentu. Rolą Dyrektora jest zarządzanie instytucją i reprezentowanie jej na zewnątrz (art. 15, art. 16 i art. 17 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej). W świetle art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. d oraz art. 5 ust. 2 udip - mająca charakter prywatny - informacja o wykształceniu, doświadczeniu i umiejętnościach osoby pełniącej funkcję publiczną jest (z woli ustawodawcy) informacją publiczną. Spełnienie przez kandydata stawianych mu w konkursie wymagań (tu m.in.: "wykształcenie wyższe magisterskie – preferowane wykształcenie humanistyczne, artystyczne, ekonomiczne, zarządzanie i marketing"; "udokumentowane doświadczenie zawodowe – co najmniej 10-letni staż pracy zawodowej, w tym 3 lat na stanowiskach kierowniczych") wykazywane jest przez przedłożenie określonej dokumentacji. I tak, świadectwo pracy jest dokumentem prywatnym (który przez skierowanie do organu administracji publicznej nie staje się dokumentem urzędowym – podobnie kwestionariusz osobowy), natomiast dokument urzędowy, jakim bez wątpienia jest dyplom ukończenia studiów, trudno uznać za "dane publiczne" (art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a udip). Zasadnym jest zatem zapatrywanie, że przepisy udip umożliwiają uzyskanie informacji o spełnieniu wymagań konkursowych, natomiast nie zapewniają prawa dostępu do materiału źródłowego (nośnika zawierającego informację o spełnieniu wymagań konkursowych). Należy bowiem odróżnić dwie kategorie pojęciowe - informacji publicznej oraz nośnika informacji publicznej. Samo pojęcie informacji oznacza bowiem "powiadomienie o czymś, zakomunikowanie czegoś, pouczenie". Źródło informacji zaś to "miejsce jej pochodzenia, punkt wyjścia, czyli np. dokument pisany, w którym jest ona zawarta". Prawo uzyskania wiedzy o sprawach publicznych nie obejmuje nośników tej informacji, tj. form, w jakich ta informacja występuje [por. wyrok NSA z 21 listopada 2024 r., sygn. akt III OSK 722/23; zob. także Sitniewski Piotr Marek, Dostęp do informacji publicznej. Pytania i odpowiedzi. Wzory pism, WKP 2020, Pytanie nr 43 i Pytanie nr 44]. Uwypukleniem tej argumentacji niech będzie – skądinąd oczywista – konstatacja, że z faktu, że wiele konkursów stawia przed kandydatami wymóg posiadania obywatelstwa polskiego, zaś dokument paszportowy zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 27 stycznia 2022 r. o dokumentach paszportowych m.in. potwierdza obywatelstwo polskie jego posiadacza, wcale nie wynika, że "każdy" (jak tego chce art. 2 ust. 1 udip) czy "obywatel" (jak to stanowi art. 61 ust. 1 Konstytucji RP) miałby prawo skutecznie żądać udostępnienia mu kopii paszportu osoby trzeciej ubiegającej się o pełnienie funkcji publicznej. Zakres przedmiotowy udip obejmuje – jak wskazuje na to sam tytuł – dostęp tylko do informacji publicznej, nie zaś publiczny dostęp do nośników tych informacji. Z wyżej naprowadzonych względów Sąd orzekł po myśli art. 151 p.p.s.a.