II SAB/Kr 66/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie: NSA Andrzej Niecikowski NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Klub "A" w K. na bezczynność Prokuratora Rejonowego w [...] i Prokuratora Okręgowego w [...] I. zobowiązuje Prokuratora Rejonowego w [...] do załatwienia wniosku Stowarzyszenia "A" w K. z dnia 19.11.2004 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni, II. odrzuca skargę na bezczynność Prokuratora Okręgowego w [...], III. nakazuje pobrać od Prokuratora Rejonowego w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem nieuiszczonego wpisu. II SAB/Kr 66/06 Uzasadnienie W dniu 27 czerwca 2006 r. Stowarzyszenie "A" w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Prokuratora Rejonowego dla [...] w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia 19 listopada 2004 r. o udzielenie informacji publicznej poprzez umożliwienie wglądu do dokumentacji umorzonej sprawy [...]. Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie bezczynności Prokuratora Rejonowego w powyższym zakresie, nakazanie mu zgodnego z prawem rozpatrzenia wniosku w terminie 3 dni, a także o stwierdzenie naruszenia prawa przez Prokuratora Okręgowego polegające na jego bezczynności w kwestii rozpatrzenia złożonego do niego w tej sprawie zażalenia z dnia 28 listopada 2005 r. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że reakcja podmiotu zobowiązanego do udostępniania informacji winna nastąpić niezwłocznie po złożeniu wniosku, nie później niż w ciągu 14 dni. Organ może zaś odmówić udostępnienia informacji tylko w wypadkach wskazanych w ustawie i tylko w formie decyzji administracyjnej. Prokurator Rejonowy wniosku o udostępnienie informacji nie załatwił, a Prokurator Okręgowy nie rozpatrzył wniesionego przez Stowarzyszenie, po upływie ponad rocznego okresu od złożenia wniosku, zażalenia na niezałatwienie w sprawy w terminie. Ponieważ na bezczynność Prokuratora Okręgowego w załatwieniu tego rodzaju zażalenia skarga do Sądu nie przysługuje, sformułowano żądanie o stwierdzenie naruszenia prawa przez Prokuratora Okręgowego. W odpowiedzi na skargę Prokurator Rejonowy w [...] wniósł o oddalenie skargi. Podał, że w dniu 19 listopada 2004 r. P.B. reprezentujący Stowarzyszenie złożył kilka wniosków, a w aktach [...] nie ujawniono wniosku o udostępnienie tych akt do wglądu. Podał też Prokurator, że "niezwłocznie po wpłynięciu skargi wystosowane zostało pismo do skarżącego informujące o możliwości zapoznania się z przedmiotowymi aktami [...]". Prokurator Rejonowy w [...], wezwany przez Sąd do przedłożenia odpisu i dowodu doręczenia pisma, o jakim mowa w odpowiedzi na skargę, zarządzenia tego nie wykonał. W piśmie z dnia 16 stycznia 2007 r. wyjaśnił jedynie, że wezwanie Sądu przekazał do załatwienia Prokuraturze Okręgowej w K., w której prowadzone jest postępowanie związane z zaginięciem wniosku o udostępnienie informacji. W dniu 9 stycznia 2007 r. Prokurator Okręgowy skierował do Sądu pismo, w którym podał, że P.B. w związku z zaginięciem wniosku z dnia 19 listopada 2005 r. był trzykrotnie wzywany do Prokuratury Rejonowej w celu złożenia zawiadomienia o przestępstwie, ale na żadne wezwanie się nie zgłosił. W załączeniu Prokurator Okręgowy przekazał odpis pisma, jakie skierował do P.B. w dniu 19 sierpnia 2006 r. W piśmie tym informuje się adresata o zaginięciu wniosku z dnia 19 listopada 2004r., o tym, że zostanie w związku z tym przeprowadzone stosowne postępowanie, oraz o tym, że "pismem z dnia 11 lipca 2006 r. skierowanym do Stowarzyszenia poinformowano o możliwości wglądu do akt sprawy sygn.[...] Prokuratury Rejonowej [...] przez prawidłowo umocowanego reprezentanta Stowarzyszenia". Na rozprawie sądowej w dniu 28 lutego 2007 r. reprezentujący Stowarzyszenie P.B. zaprzeczył, aby Stowarzyszenie otrzymało pismo, o jakim mowa w odpowiedzi na skargę i w piśmie Prokuratora Okręgowego. Przyznał, że był wzywany w celu złożenia zawiadomienia o przestępstwie, ale w wezwaniach nie wskazywano, że dotyczą one wniosku z 19 listopada 2004r. Stwierdził, że nie składał w Prokuraturze kopii czy odpisu wniosku z 19 listopada 2004r. Kopię tego dokumentu przedłożył natomiast do akt sprawy sądowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Między stronami nie ma sporu co do tego, że w dniu 19 listopada 2004 r. został złożony pisemny wniosek Stowarzyszenia o udostępnienie do wglądu "dokumentacji" wskazanej sprawy. Dla oceny zasadności zgłoszonej obecnie skargi na bezczynność w załatwieniu tego wniosku zbędne jest ustalenie, w jakich okolicznościach do jego zaginięcia doszło. Istotne bowiem jest to, że na dzień wniesienia skargi i na dzień wyrokowania, a więc daleko po ujawnieniu faktu zaginięcia wniosku, nadal nie podjęto czynności w sposób należyty. Jest oczywiste, że sposób załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej zależy od charakteru, zakresu, rodzaju tej informacji i wskazanych we wniosku sposobu i formy jej udostępnienia. Na samo udostępnienie informacji składać się może szereg czynności, niejednokrotnie wymagających współdziałania wnioskodawcy. Udostępnienie do wglądu dokumentacji sprawy wymaga stawienia się wnioskodawcy w określonym miejscu i wskazanym /uzgodnionym/ czasie. Oczekiwanie wnioskodawcy na pisemne powiadomienie o gotowości, miejscu i czasie realizacji jego wniosku jest oczywiście usprawiedliwione. Nie można wymagać aktywności od samej strony, która w związku z pisemnym swoim wnioskiem nie uzyskała jeszcze odpowiedniej deklaracji podmiotu zobowiązanego. W sprawie niniejszej twierdzenie Prokuratora co do tego, że po wniesieniu skargi wystosowano do Stowarzyszenia odpowiednie pismo nie znajduje pokrycia w przedłożonych aktach, a fakt taki nie został wykazany także w toku postępowania sądowego, mimo wezwania Sądu. Nie stanowią zaś realizacji wniosku o udostępnienie żądanej informacji czynności zmierzające do wyjaśnienia okoliczności zaginięcia tego wniosku. Ostatecznie stwierdzić należy, że wniosek skarżącego Stowarzyszenia z dnia 19 listopada 2004 r. nie został załatwiony, w tym więc zakresie skargę uznać należało za uzasadnioną. Dlatego na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /ppsa/ orzeczono jak punkcie l wyroku. Skargę w części odnoszącej się do Prokuratora Okręgowego uznać należało za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na takie postanowienia, na które służy zażalenie albo które kończą postępowanie w sprawie lub rozstrzygają sprawę co do istoty. Postanowienie wydane na skutek zażalenia złożonego w trybie art. 37 § 1 kpa żadnemu z tych wymagań nie odpowiada. Stosownie zaś do pkt 8 art. 3 w takim wypadku nie przysługuje również skarga na bezczynność organu. Istoty skargi w tym zakresie nie zmienia sposób sformułowania jej wniosku. Stowarzyszenie nie domagało się nakazania Prokuratorowi Okręgowemu załatwienia zażalenia na niezałatwienie sprawy, lecz potwierdzenia, że Prokurator pozostawał w tej mierze w bezczynności. W rzeczywistości więc przedmiotem skargi była zarzucana Prokuratorowi bezczynność, będąca przecież stanem niezgodnym z prawem. Bez względu więc na to, że wskazanego w skardze sposobu rozstrzygnięcia sądowego ustawa /ppsa/ nie przewiduje, skargę w omawianym zakresie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa należało odrzucić. O nieziszczonych opłatach orzeczono na podstawie art. 223 § 2 ppsa.