II SAB/Kr 66/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2007 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. F. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] postanawia: skargę odrzucić Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 z późn.zm. - w skrócie p.o.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Do skargi na bezczynność organu mają zastosowanie wszelkie unormowania dotyczące w ogóle warunków wnoszenia skarg do sądu administracyjnego. Jednym z warunków wniesienia skargi do sądu, w myśl wyżej powołanego przepisu, jest "wyczerpanie środków zaskarżania". Takim środkiem odwoławczym jest, zażalenie na nie załatwienie sprawy w terminie (art. 37 § l kpa), które składa się do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W piśmie procesowym z dnia 25.06.2007 r., w związku z zarzutem Prezydenta Miasta [...], iż skarżąca nie wyczerpała trybu zażaleniowego określonego w art. 37 kpa pełnomocnik skarżącej zarzut ten uznał za bezzasadny bowiem "wniesienie przedmiotowego zażalenia byłoby możliwe jedynie wówczas, gdyby Prezydent Miasta [...] nie załatwił stawy zainicjowanej wnioskiem Skarżącej w terminie wynikającym z art. 35 kpa a jednocześnie nie powiadomiłby Skarżącej o niemożności załatwienia sprawy w tym terminie i nie wyznaczyłby nowego terminu. Tymczasem Prezydent Miasta [...] dwukrotnie już zawiadamiał Skarżącą o niemożności załatwienia jej sprawy najpierw w terminie ustawowym, a potem w dwu kolejnych terminach wyznaczanych w oparciu o dyspozycję art. 36 kpa. Nie upłynął także jeszcze kolejny termin do załatwienia przez Prezydenta Miasta [...] wyznaczony postanowieniem z dnia 20 kwietnia 2007 roku; ten kolejny termin upływa wszak z dniem 30 października 2007 roku i dopiero w przypadku, gdyby mimo jego upływu sprawa nie została załatwiona a Prezydent Miasta [...] nie orzekłby po raz kolejny w przedmiocie kolejnego terminu rozpoznania niniejszej sprawy Skarżąca byłaby uprawniona do wniesienia zażalenia na bezczynność". Tak jak to powiedziano wyżej, wniesienie zażalenia w trybie art. 37 § 1 k.p.a. jest wyłącznie warunkiem formalnym wystąpienia przez osobę zainteresowaną ze skargą do sądu administracyjnego na bezczynność organu i nie może być traktowane jako odrębne i samodzielne postępowanie administracyjne. Stanowisko organu wyższego stopnia wyrażone w trybie art. 37 § 1 k.p.a. ma charakter wpadkowy i niezależnie od pozytywnego lub negatywnego stanowiska zajętego przez organ wyższego stopnia strona może wnieść skargę na bezczynność organu. Skoro więc skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, o którym wyżej była mowa, należy uznać, że skarga jest niedopuszczalna, co na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 p.o.p.s.a. musi prowadzić do jej odrzucenia.