II SAB/Kr 66/09

Kraków, dnia 26 lutego 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na bezczynność Prokuratury Rejonowej Kraków [...] postanawia: odrzucić sprzeciw P. B. na zarządzenie z dnia 9 grudnia 2009r. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 9 grudnia 2009r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek P. B. o zwolnienie od kosztów i ustanowienie radcy prawnego. Zarządzenie powyższe wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 22 grudnia 2009r. P. B. złożył sprzeciw na powyższe zarządzenie w formie elektronicznej, wysłane za pomocą poczty elektronicznej w dniu 29 grudnia 2009r. i w tym też dniu zostało zarejestrowane na dzienniku podawczym Sądu. Zarządzeniem sędziego referenta z dnia 14 stycznia 2010r. P. B. został wezwany do własnoręcznego podpisania sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 21 stycznia 2010r. P. B. nie usunął braku formalnego w wyznaczonym siedmiodniowym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sprzeciw podlega odrzuceniu. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. określanej dalej jako p.p.s.a.) nie przewidują możliwości złożenia środka odwoławczego w formie elektronicznej. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej jako p.p.s.a.) każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Sprzeciw powinien zatem czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do treści art. 1 pkt 6 oraz art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 roku o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. Nr 64, poz. 565 ze zm.), określonych ustawą zasad wymiany informacji drogą elektroniczną, w tym dokumentów elektronicznych, pomiędzy podmiotami publicznymi a podmiotami niebędącymi podmiotami publicznymi, nie stosuje się do sądów administracyjnych. W konsekwencji Sąd nie jest zobowiązany do posługiwania się w korespondencji elektronicznej certyfikatami, o których mowa w treści ustawy o podpisie elektronicznym. Dla skuteczności zatem pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Skarżący P. B. nie uzupełnił braku formalnego sprzeciwu w terminie, co prowadzi do jego odrzucenia na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił sprzeciw, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a.