II SAB/Kr 66/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia skarżącego A.F. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia 10 maja 2017 r. (nadanym listem poleconym w dniu 12 czerwca 2017 r.) skarżący A.F. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 kwietnia 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do wydania decyzji o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 maja 2017 r. – wraz uzasadnieniem oraz pouczeniem o prawie, terminie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej. Skarga została odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, zwanej dalej p.p.s.a.) wobec jej niedopuszczalności z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jest postanowieniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 173 § 1 p.p.s.a. i przysługuje od niego skarga kasacyjna. Postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi podlega zaskarżeniu zażaleniem tylko w przypadkach, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. (art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.). W niniejszej sprawie żaden z tych przypadków nie zachodzi. Wniesione przez skarżącego zażalenie należy zatem ocenić jako niedopuszczalne. Rozważając możliwość zakwalifikowania zażalenia skarżącego jako w istocie skargi kasacyjnej (choć skarżący wyraźnie wskazał, iż działa w oparciu o art. 194 § 1 pkt 1a p.p.s.a.), należy zauważyć, że zostało ono sporządzone osobiście przez skarżącego, a zatem nie został spełniony wymóg określony w art. 175 § 1 p.p.s.a. Ponadto termin do wniesienia ewentualnej skargi kasacyjnej upłynął w dniu 5 czerwca 2017 r. (pismo skarżącego zostało nadane w dniu 12 czerwca 2017 r.). Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Z mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. przepis ten ma odpowiednie zastosowanie do postępowania zażaleniowego. Z tych względów, działając na podstawie na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.