II SAB/Kr 67/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Pasternak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2009 r. sprawy ze skargi D. W. na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. postanawia odrzucić skargę Skarżąca D. W. została wezwana zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2009r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi na bezczynność poprzez nadesłanie w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi dokumentu potwierdzającego wniesienie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Odpis powyższego zarządzenia skarżąca otrzymała w dniu 22 sierpnia 2009r., -co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W odpowiedzi w dniu 28 sierpnia 2009r. skarżąca skierowała do WSA w Krakowie pismo, w którym opisała dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie, w której zarzuca organowi bezczynność, jednak nie przedstawiła dowodu wniesienia zażalenia na WINB w K. w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdzając, że "trudno przerzucać na nią obowiązek poganiania organu, by pracował w należyty sposób, kiedy to z mocy prawa jest naczelnym jego obowiązkiem". Sąd zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008r. sygn. akt l OSK 1401/08 brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Skoro w niniejszej sprawie skarżąca, pomimo wezwania, nie uzupełniła w terminie braków formalnych skargi, Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.