II SAB/Kr 67/10
PostanowienieWSA w Krakowie2010-10-15
Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Zimmermann, WSA Jacek Bursa, WSA Renata Czeluśniak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia zapisu z monitoringu szkolnego jest dopuszczalna, jeśli żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zapis monitoringu szkolnego dotyczący zachowań uczniów nie stanowi informacji publicznej, gdyż dotyczy sprawy indywidualnej i wykracza poza zakres regulacji tej ustawy.Stan faktyczny
B.C. złożyła wniosek o udostępnienie zapisu z monitoringu szkolnego dotyczącego zachowania jej syna. Po otrzymaniu decyzji odmownej, a następnie decyzji uwzględniającej skargę na bezczynność, lecz odmawiającej udostępnienia informacji, wnioskodawczyni wniosła skargę do WSA na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej w Krakowie w przedmiocie udostępnienia zapisu z monitoringu.Rozstrzygnięcie
Skargę odrzucono.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Renata Czeluśniak Protokolant: Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi B. C. na bezczynność Dyrektora Szkoły Podstawowej Nr [...] w Krakowie postanawia: skargę odrzucić
II SAB/ Kr 67/10
Uzasadnienie
postanowienia z dnia 15 października 2010 roku.
Wnioskiem z dnia [....] października 2009 roku B.C. wystąpiła do Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. z wnioskiem w przedmiocie udostępnienia zapisu z monitoringu z dnia [....] 2009 roku, co związane było z udzieleniem jej synowi tzw. pisemnej uwagi za niewłaściwe zachowanie. Następnie w dniu [....] listopada 2009 roku, złożyła do dyrektora w/w szkoły drogą elektroniczną wniosek o udostępnienie informacji publicznej, dotyczący wglądu do zapisu z monitoringu. W odpowiedzi Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. , wydała decyzję odmowną, przy czym decyzja ta nie została podpisana, lecz drogą elektroniczną przesłana do wnioskodawczyni.
Wobec nieudostępnienia wnioskodawczyni wglądu do zapisu z monitoringu szkolnego, w dniu [....] 2010 roku B.C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - za pośrednictwem Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. - skargę na bezczynność Dyrektor w/w szkoły, w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, domagając się zobowiązania strony przeciwnej do udostępnienia informacji publicznej tj. zapisu monitoringu w szkole. W uzasadnieniu przedstawiła szczegółowo stan faktyczny w przedmiocie swoich starań co do udostępnienia w/w zapisu oraz stanowisko i czynności podjęte przez Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K.
W dniu [....] 2010 roku Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. wydała decyzję (znak:.....), wskazując że na zasadzie art.54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz na podstawie art. 104 k.p.a. i art. 16 ust.1 w zw. z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, po rozpatrzeniu skargi z dnia 23 maja 2010 roku na bezczynność poprzez nieudzielenie odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej w przedmiocie udostępnienia zapisu monitoringu, uwzględnia przedmiotową skargę i odmawia udostępnienia informacji publicznej. W uzasadnieniu wskazała, że odmowa podyktowana jest okolicznością, że informacja o udostępnienie której wystąpiła B.C. , nie jest informacją publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej. Ponadto w dniu [....] 2010 roku do akt niniejszej sprawy wpłynęło pismo Dyrektor Szkoły Podstawowej nr [....] w K. zatytułowane: "Wyjaśnienie do sprawy sygn. akt: II SAB/Kr 67/10", w którym przedstawione zostały okoliczności faktyczne sprawy i motywy odmowy udostępnienia B.C. wglądu w zapis monitoringu. W końcowej częsci pisma wskazano również, że aktualnie szkoła nie dysponuje zapisem zdarzenia z 9 października 2009 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w skrócie "ppsa", kontrola ta odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Zgodnie natomiast z brzmieniem art. 3 § 2 pkt. 8 ppsa, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach ze skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt. 1- 4a. Przechodząc na płaszczyznę niniejszej sprawy, przede wszystkim należy podkreślić, że skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przysługuje na bezczynność organu, który w myśl art. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej, jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, a wniosek co do którego pozostaje w bezczynności dotyczy udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 w zw. z art. 6 w/w ustawy. W przypadku, jeśli którakolwiek z wymienionych powyżej przesłanek nie jest spełniona, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie znajduje zastosowania, a co za tym idzie skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność jest w takiej sytuacji niedopuszczalna. O ile w okolicznościach niniejszej sprawy nie może budzić wątpliwości, że Dyrektor publicznej Szkoły Podstawowej nr [....] w K. jest w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, o tyle brak podstaw do przyjęcia, że informacja o jaką wystąpiła skarżąca, jest w myśl tej ustawy informacją publiczną. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 1 w/w ustawy, informacją publiczną w rozumieniu ustawy jest każda informacja o sprawach publicznych.
W myśl jej art. 6, udostępnieniu podlega informacja publiczna, w szczególności o:
1) polityce wewnętrznej i zagranicznej, w tym o:
a) zamierzeniach działań władzy ustawodawczej oraz wykonawczej,
b) projektowaniu aktów normatywnych,
c) programach w zakresie realizacji zadań publicznych, sposobie ich realizacji, wykonywaniu i skutkach realizacji tych zadań,
2) podmiotach, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:
a) statusie prawnym lub formie prawnej,
b) organizacji,
c) przedmiocie działalności i kompetencjach,
d) organach i osobach sprawujących w nich funkcje i ich kompetencjach,
e) strukturze własnościowej podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 3-5,
f) majątku, którym dysponują,
3) zasadach funkcjonowania podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1, w tym o:
a) trybie działania władz publicznych i ich jednostek organizacyjnych,
b) trybie działania państwowych osób prawnych i osób prawnych samorządu terytorialnego w zakresie wykonywania zadań publicznych i ich działalności w ramach gospodarki budżetowej i pozabudżetowej,
c) sposobach stanowienia aktów publicznoprawnych,
d) sposobach przyjmowania i załatwiania spraw,
e) stanie przyjmowanych spraw, kolejności ich załatwiania lub rozstrzygania,
f) prowadzonych rejestrach, ewidencjach i archiwach oraz o sposobach i zasadach udostępniania danych w nich zawartych,
g) naborze kandydatów do zatrudnienia na wolne stanowiska, w zakresie określonym w przepisach odrębnych,
h) konkursie na wyższe stanowisko w służbie cywilnej, w zakresie określonym w przepisach odrębnych,
4) danych publicznych, w tym:
a) treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności:
– treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć,
– dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją przeprowadzających,
b) stanowiska w sprawach publicznych zajęte przez organy władzy publicznej i przez funkcjonariuszy publicznych w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego,
c) treść innych wystąpień i ocen dokonywanych przez organy władzy publicznej,
d) informacja o stanie państwa, samorządów i ich jednostek organizacyjnych,
5) majątku publicznym, w tym o:
a) majątku Skarbu Państwa i państwowych osób prawnych,
b) innych prawach majątkowych przysługujących państwu i jego długach,
c) majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych,
d) majątku podmiotów, o których mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5, pochodzącym z zadysponowania majątkiem, o którym mowa w lit. a)-c), oraz pożytkach z tego majątku i jego obciążeniach,
e) dochodach i stratach spółek handlowych, w których podmioty, o których mowa w lit. a)-c), mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów Kodeksu spółek handlowych, oraz dysponowaniu tymi dochodami i sposobie pokrywania strat,
f) długu publicznym,
g) pomocy publicznej,
h) ciężarach publicznych.
Dokumentem urzędowym w rozumieniu ustawy jest natomiast treść oświadczenia woli lub wiedzy, utrwalona i podpisana w dowolnej formie przez funkcjonariusza publicznego w rozumieniu przepisów Kodeksu karnego, w ramach jego kompetencji, skierowana do innego podmiotu lub złożona do akt sprawy.
Analiza treści powyższych przepisów i ich wykładnia prowadzi do wniosku, że zapis monitoringu szkoły dotyczący zachowań uczniów, nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej. Wniosek o udostępnienie zapisu z monitoringu szkoły ma bowiem charakter wniosku w sprawie indywidualnej związanej z zachowaniem syna skarżącej i wykracza poza regulacje ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skoro zaś żądana przez skarżącą informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu ustawy, to kwestia jej udostępnienia lub nieudostępnienia nie podlega kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, a wniesiona przez nią skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło