II SAB/Kr 67/17

Kraków, dnia 10 kwietnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.B. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wykonania wniosku skarżącego postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. Z.B. wniósł skargę na bezczynność Wojewody [...] w sprawie dotyczącej regulacji stanu prawnego w trybie art. 73 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. W odpowiedzi na Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie. Zarządzeniem z dnia 13 marca 2017 r. Z.B. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia poprzez wykazanie, że przed wniesieniem skargi na bezczynność Wojewody [...] wyczerpał tryb określony w art. 37 § 1 K.p.a. tj. wniósł do organu wyższego stopnia zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k-[...] akt sądowych). Do dnia dzisiejszego brak formalny skargi nie został udostępniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 ustawy 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - oznaczanej dalej jako P.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Art. 37 § 1 K.p.a. przewiduje możliwość wniesienia przez stronę postępowania zażalenia na nie załatwienie sprawy w terminie przez organ administracji publicznej. Zażalenie to służy do organu administracyjnego wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności. Zażalenie, o jakim mowa w art. 37 § 1 K.p.a., jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 P.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać, by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Skarżący pomimo wezwania nie wykazał, aby został wyczerpany tryb określony w art. 52 P.p.s.a. Niezłożenie zażalenia we właściwym, wskazanym w art. 37 § 1 K.p.a. trybie przed wniesieniem skargi na bezczynność do sądu sprawia, że jest ona niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.