II SAB/Kr 69/11
PostanowienieWSA w Krakowie2011-12-05
Skład orzekający: Andrzej Irla
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest dopuszczalna bez uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu odwoławczego jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia poprzez uprzednie wezwanie tego organu do usunięcia naruszenia prawa, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. oraz art. 52 § 1 p.p.s.a. Obowiązek ten dotyczy także spraw wszczętych przed wejściem w życie nowelizacji k.p.a. z 2011 roku.Stan faktyczny
S. G. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w związku z brakiem rozpatrzenia odwołań od decyzji Wójta Gminy z dnia 10 lutego 2011 r. Skarżący zarzucił przekroczenie terminu przewidzianego w art. 35 § 3 k.p.a. i domagał się wyznaczenia dodatkowego terminu oraz zasądzenia kosztów postępowania.Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego.Pełny tekst orzeczenia
Kraków, dnia 5 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. G. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], polegającą na braku rozpatrzenia odwołań od decyzji Wójta Gminy z dnia 10 lutego 2011 r., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 1 czerwca 2011 r. S. G. złożył skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Skarżący wnosił o stwierdzenie, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] jest w zwłoce w załatwieniu sprawy dotyczącej odwołań od decyzji Wójta Gminy [...] z dnia 10 lutego 2011 r., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia, o wyznaczenie organowi drugiej instancji dodatkowego 14 dniowego terminu celem załatwienia opisanej wyżej sprawy oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi podano, że przewidziany w art. 35 § 3 k.p.a. termin na załatwienie sprawy przez organ odwoławczy został trzykrotnie przekroczony, a organ nie załatwił sprawy i nie podał przyczyn tej zwłoki.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie ze względu na brak złożenia przez skarżącego wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., póz. 1270 z późn. zmianami, powoływana dalej jako: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Stosownie do art. 52 § 2 cytowanej ustawy przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, póz. 18, powoływana dalej jako: "ustawa nowelizująca") na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.
W rozpoznawanej sprawie skarga zarzuca bezczynność organu odwoławczego w wydaniu decyzji administracyjnej. Analiza akt prowadzi do wniosku, że skarżący przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, nie wezwał -wbrew wymogowi przewidzianemu w powołanym wyżej przepisie art. 37 § 1 k.p.a. -Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] do usunięcia naruszenia prawa. Brak jest jakiegokolwiek pisma, które za takie wezwanie mogłoby zostać uznane.
W świetle powyższego zaniechanie przez skarżącego uprzedniego wezwania pozostającego w bezczynności organu, do usunięcia naruszenia prawa, oznacza niewyczerpanie środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 p.p.s.a. Skargę wniesioną z pominięciem wskazanego wymogu uznać należało za niedopuszczalną i w konsekwencji odrzucić ją na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Dodatkowych uwag i wyjaśnień wymaga ustalenie wpływu, jaki na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy miała zaistniała w toku postępowania odwoławczego zmiana stanu prawnego. Decyzja organu l instancji została wydana w dniu 10 lutego 2011 r., zaś odwołania od tej decyzji zostały złożone w lutym 2011 r. Z dniem 11 kwietnia 2011 r. weszła w życie ustawa nowelizująca, która wprowadziła wymóg poprzedzenia skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w wydaniu decyzji administracyjnej wezwaniem tego organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 37 § 1 in fine k.p.a.). Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została wydana w dniu 16 maja 2011 r. Stwierdzić należy, że wprowadzony ustawą nowelizującą obowiązek wezwania pozostającego w bezczynności organu wyższego stopnia do usunięcia naruszenia prawa, warunkujący dopuszczalność skargi do sądu administracyjnego, odnosi się także do tych spraw, które dotyczą postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej. W przepisach intertemporalnych powołanej ostatnio ustawy brak jest bowiem regulacji nakazującej w odniesieniu do wskazanej wyżej kwestii odstąpienie od zasady bezpośredniego stosowania ustawy nowej. Skoro zatem skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, które - według stanu prawnego obowiązującego zarówno w chwili załatwiania skargi przez Sąd jak też jej wniesienia - służyły mu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 in fine k.p.a.), przyjąć należy brak spełnienia warunku, o którym mowa w art. 52 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło